ခွဲစိတ်မှု မလိုဘဲ လက်ရှိ အမြှေးပါးကို ပြေလျော့စေပြီး နာကျင်မှုနှင့် ထုံကျဉ်မှုကို လျော့ကျစေသည့် နည်းလမ်း ၁၀ ခု

လက်နာကျင်ခြင်း၊ လက်ထုံကျဉ်ခြင်း သို့မဟုတ် လက်ကောက်ဝတ်နှင့် လက်ချောင်းများ တစ်ဝိုက်တွင် ကျဉ်တက်ခြင်းသည် ယနေ့ခေတ်တွင် မကြာခဏ တွေ့ရသော ပြဿနာ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ကွန်ပျူတာဖြင့် အလုပ်လုပ်သူများနှင့် လက်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ အသုံးပြုသူများတွင် တွေ့ရသည်။ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ များသောအားဖြင့် အမြှေးပါး (Fascia) က အာရုံကြောကို ဖိထားခြင်း သို့မဟုတ် အရွတ်၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပိတ်ဆို့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂရုမစိုက်ဘဲ ထားပါက နေ့စဉ်ဘဝနှင့် အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းကို ထိခိုက်နိုင်သည်။

ယနေ့တွင် အိမ်၌ ကိုယ်တိုင် ဂရုစိုက်ခြင်းမှ ခွဲစိတ်မှု မလိုသော ခေတ်မီ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကုသမှုအထိ အမှန်တကယ် အကျိုးရှိသော လက်ရှိ အမြှေးပါးကို ပြေလျော့စေသည့် နည်းလမ်း ၁၀ ခုကို မိတ်ဆက်ပေးပါမည်။ သို့မှသာ သင်၏ လက္ခဏာများနှင့် နေထိုင်ပုံနှင့် ကိုက်ညီသည့် နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ အမြှေးပါးဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း၊ နာကျင်မှု၏ အရင်းအမြစ်ကို နားလည်ခြင်း

ကုသမှုသို့ မရောက်မီ ပြဿနာ၏ အကြောင်းရင်းကို နားလည်ရန် လိုအပ်သည်။ အမြှေးပါးသည် ကြွက်သားနှင့် အရွတ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော တစ်ရှူး ဖြစ်သည်။ အမြှေးပါး ရောင်ရမ်းလာခြင်း သို့မဟုတ် ထူလာခြင်း ဖြစ်ပါက ထိုနေရာရှိ အစိတ်အပိုင်းများကို ဖိမိစေပြီး နာကျင်ခြင်း၊ ထုံကျဉ်ခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားမှု ကန့်သတ်ခံရခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ လူအများအပြားက လက်ရှိ အမြှေးပါးသည် အန္တရာယ်ရှိပါသလား ဟု သိလိုကြသည်။ အဖြေမှာ ကြာရှည်စွာ ထားပါက နေ့စဉ်ဘဝတွင် လက်အသုံးပြုမှုကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်နိုင်ပြီး အာရုံကြောကို အမြဲတမ်း ပျက်စီးမှု ဖြစ်စေနိုင်သည်။

လက်ကောက်ဝတ်ရှိ အာရုံကြောကို အမြှေးပါးက ဖိမိခြင်း (Carpal tunnel syndrome)

လက်ကောက်ဝတ် အာရုံကြော ဖိမိရောဂါ သည် လက်ကောက်ဝတ်ရှိ အမြှေးပါး ထူလာပြီး မီဒီယန် အာရုံကြော (Median nerve) ကို ဖိမိသောအခါ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထို့ကြောင့် လက်မ၊ လက်ညှိုး၊ လက်ခလယ်နှင့် လက်သူကြွယ်၏ တစ်ဝက်တွင် ထုံကျဉ်ခြင်း ဖြစ်စေသည်။ စာရိုက်ခြင်း၊ မောက်စ် အသုံးပြုခြင်း သို့မဟုတ် လေးလံသော ပစ္စည်းများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဆုပ်ကိုင်ခြင်းကဲ့သို့ လက်ဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ အလုပ်ကို ကာလကြာရှည် လုပ်ကိုင်သူများတွင် မကြာခဏ တွေ့ရသည်။ လက္ခဏာများသည် များသောအားဖြင့် ညအချိန် သို့မဟုတ် မနက် အိပ်ရာနိုးချိန်တွင် ပိုဆိုးတတ်သည်။

လက်ချောင်း ချိတ်မိခြင်း (Trigger finger)

လက်ချောင်း ချိတ်မိခြင်း သည် လက်ကောက်ဝတ်နှင့် လက်ဖဝါးရှိ အရွတ်ပတ်လည် အမြှေးပါး ထူလာသဖြင့် အရွတ် ချောမွေ့စွာ မရွေ့လျားနိုင်တော့သော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လက်ချောင်းကို ကွေးသည့်အခါ သို့မဟုတ် ဆန့်သည့်အခါ ချိတ်မိခြင်း သို့မဟုတ် သော့ခတ်သလို ဖြစ်ခြင်း ဖြစ်တတ်သည်။ လက်မနှင့် လက်သူကြွယ်တွင် မကြာခဏ တွေ့ရသည်။ လက္ခဏာများသည် လက်ဖဝါးတွင် အဖုထူခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်ခြင်းဖြင့် စတင်နိုင်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လက်ချောင်း ချိတ်မိခြင်းအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်လာနိုင်သည်။

အထူး ဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်သော အန္တရာယ်ရှိသူ အုပ်စုများ

အလုပ်အကိုင်နှင့် နေထိုင်မှုပုံစံ အများအပြားသည် လက်ရှိ အမြှေးပါး ပြဿနာ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ မြင့်မားသည်။ အန္တရာယ်ရှိသူ အုပ်စုများကို နားလည်ခြင်းက ကြိုတင်ကာကွယ်ရန်နှင့် သင့်လျော်စွာ ကိုယ်တိုင် ဂရုစိုက်ရန် အထောက်အကူ ဖြစ်သည်။ လက်၏ ကျန်းမာရေးကို အထူး ဂရုပြုသင့်သော အုပ်စုများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားသော အလုပ်အကိုင်များ

• ကွန်ပျူတာကို ကာလကြာရှည် အသုံးပြုသော ရုံးဝန်ထမ်းများ
• တုန်ခါသော ကိရိယာများကို အသုံးပြုသည့် လက်မှုပညာသည်များ
• တူရိယာ တီးခတ်ရန် လက်ကို အသုံးပြုရသော ဂီတပညာရှင်များ
• အိမ်အလုပ် အကြမ်းများကို လုပ်ကိုင်သော အိမ်ထိန်းများ
• ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်သားများနှင့် စက်မှုလုပ်သားများ
• အစိတ်အပိုင်းများ တပ်ဆင်သော စက်ရုံ လုပ်သားများ

လိင်နှင့် အသက်အရွယ်အလိုက် အန္တရာယ်ရှိသူ အုပ်စုများ

• အမျိုးသမီးများသည် အမျိုးသားများထက် ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုမြင့်သည်
• ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန် သို့မဟုတ် သွေးဆုံးချိန်ရှိ အမျိုးသမီးများ
• တစ်ရှူး ပြောင်းလဲမှုများ ရှိသော သက်ကြီးရွယ်အိုများ

နာတာရှည် ရောဂါရှိသူ အုပ်စုများ

• ဆီးချိုရောဂါရှိသော လူနာများ
• ကျောက်ကပ်ရောဂါရှိသော လူနာများ
• သိုင်းရွိုက်ဂလင်း လုပ်ဆောင်ချက် ပုံမှန်မဟုတ်သူများ
• အဆစ်အမြစ် ရောင်ရမ်းနာ (Rheumatoid arthritis) ရှိသူများ

ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်နှင့် သွေးဆုံးချိန်တွင် အမျိုးသမီးများ၏ ဟော်မုန်း ပြောင်းလဲမှုများကြောင့် တစ်ရှူးများတွင် အရည် ပိုမို စုလွယ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် အာရုံကြောသည် ပုံမှန်ထက် ပိုမို ဖိမိလွယ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် နာတာရှည် ရောဂါ အမျိုးမျိုးသည် သွေးလည်ပတ်မှုနှင့် အာရုံကြော လုပ်ဆောင်ချက်ကို ထိခိုက်သဖြင့် ဖြစ်နိုင်ခြေကိုလည်း မြင့်တက်စေသည်။

လက်ရှိ အမြှေးပါးကို ကုသပြီး ပြေလျော့စေသည့် နည်းလမ်း ၁၀ ခု

လက်ရှိ အမြှေးပါး ပြဿနာကို ကုသရန် နည်းလမ်း အများအပြား ရှိပြီး အဓိက အုပ်စု ၂ ခု ခွဲခြားနိုင်သည်။ ယင်းတို့မှာ ကိုယ်တိုင် ဂရုစိုက်ခြင်းနှင့် အလေ့အထ ပြောင်းလဲခြင်း၊ ဆေးဝါးနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများဖြင့် ကုသခြင်း ဖြစ်သည်။ နည်းလမ်းတစ်ခုစီတွင် ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်နှင့် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသည်။ လက္ခဏာ ပြင်းထန်မှုနှင့် ကုသမှုကို တုံ့ပြန်ပုံအလိုက် ရွေးချယ်သင့်သည်။

အုပ်စု ၁၊ ကိုယ်တိုင် ဂရုစိုက်ခြင်းနှင့် အလေ့အထ ပြောင်းလဲခြင်း

ကိုယ်တိုင် ဂရုစိုက်ခြင်းသည် လက်ရှိ အမြှေးပါး ပြဿနာကို ကုသရာတွင် အရေးကြီးသော ပထမ အဆင့် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းလမ်းများကို နေ့စဉ်ဘဝတွင် လွယ်ကူစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး အလွန် ဘေးကင်းသည်။ ပုံမှန်နှင့် မှန်ကန်စွာ လုပ်ဆောင်ပါက လက္ခဏာများကို ထိရောက်စွာ လျော့ကျစေရန်နှင့် ပြဿနာ ပိုဆိုးမလာစေရန် ကူညီနိုင်သည်။

၁။ အသုံးပြုမှုကို နားခြင်းနှင့် ကိုယ်ဟန်အနေအထား ပြောင်းခြင်း

အရေးအကြီးဆုံး အခြေခံ မူမှာ ရောင်ရမ်းနေသော တစ်ရှူးကို အနားယူချိန် ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ လက္ခဏာ ဖြစ်စေသော လုပ်ဆောင်ချက်ကို ရပ်ခြင်း သို့မဟုတ် လျှော့ချခြင်းသည် လိုအပ်သော ပထမ အဆင့် ဖြစ်သည်။ ကွန်ပျူတာ အသုံးပြုမှုကြောင့် ဖြစ်ပါက မိနစ် ၃၀ မှ ၆၀ တိုင်း အနားယူပြီး လက်နှင့် လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆန့်သင့်သည်။ စားပွဲနှင့် ထိုင်ခုံ အမြင့်ကို သင့်လျော်အောင် ချိန်ညှိပြီး ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ကိုက်ညီအောင် ဒီဇိုင်းပြုလုပ်ထားသော ကီးဘုတ်နှင့် မောက်စ်ကို အသုံးပြုကာ အလုပ်လုပ်စဉ် လက်ကောက်ဝတ်ကို အလွန်အကျွံ မကွေးမိစေရန် ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

၂။ နာကျင်မှု လျော့ကျစေရန်နှင့် ကြွက်သား ပြေလျော့စေရန် အပူနှင့် အအေး အလှည့်ကျ ကပ်ခြင်း

ကပ်ထုပ်ဖြင့် ကုသသည့် နည်းများသည် လက္ခဏာများကို ကောင်းစွာ သက်သာစေသည့် ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ လက္ခဏာ စတင်ပြီး ပထမ နာရီ ၂၄ မှ ၄၈ အတွင်း အအေးထုပ် ကပ်ခြင်းသည် ရောင်ရမ်းမှုနှင့် ဖောရောင်မှုကို လျော့ကျစေရန် ကူညီပြီး တစ်ကြိမ်လျှင် မိနစ် ၁၅ မှ ၂၀ ကပ်ရသည်။ ထို့နောက် သွေးစီးဆင်းမှု တိုးစေရန်နှင့် ကြွက်သား တင်းမာမှုကို ပြေလျော့စေရန် အပူထုပ်သို့ ပြောင်းသည်။ အပူနှင့် အအေးကို အလှည့်ကျ ကပ်နိုင်ပြီး အပူ မိနစ် ၃ မှ ၄ ကပ်ပြီးနောက် အအေး မိနစ် ၁ ကပ်ကာ အကြိမ် ၃ မှ ၅ ကြိမ် ထပ်လုပ်သည်။

၃။ မှန်ကန်စွာ နှိပ်နယ်ခြင်းနှင့် ဆွဲဆန့်ခြင်း

လက်ကောက်ဝတ်၊ လက်ဖဝါးနှင့် လက်ဖျံကို ညင်သာစွာ နှိပ်နယ်ခြင်းသည် သွေးစီးဆင်းမှုကို တိုးစေပြီး အမြှေးပါး တင်းမာမှုကို လျော့ကျစေရန် ကူညီသည်။ လက်မဖြင့် စက်ဝိုင်းငယ်များ ပုံစံ တဖြည်းဖြည်း ဖိ၍ နှိပ်နယ်ပြီး အလွန်အမင်း ပြင်းထန်စွာ နှိပ်နယ်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပါ။ ဆွဲဆန့်ခြင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုလုပ်ပြီး စက္ကန့် ၁၅ မှ ၃၀ ကြာ ထိန်းထားသင့်သည်။ အလွန် နာကျင်သည်အထိ မဆွဲဆန့်သင့်ပါ။ တစ်နေ့လျှင် အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်နိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် လက်ကို မသုံးမီနှင့် သုံးပြီးနောက် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

၄။ အာရုံကြောနှင့် အရွတ်ကို ချောမွေ့စွာ ရွေ့လျားစေသည့် နည်းဖြင့် လေ့ကျင့်ခန်း ပြုလုပ်ခြင်း

ဤနည်းသည် အာရုံကြောနှင့် အရွတ် ချောမွေ့စွာ ရွေ့လျားနိုင်ရန် ကူညီပေးသော သီးသန့် လေ့ကျင့်ခန်း ဖြစ်ပြီး ချိတ်မိခြင်းကို လျော့ကျစေကာ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို တိုးတက်စေသည်။ အာရုံကြော ရွေ့လျားစေသည့် လေ့ကျင့်ခန်း (Nerve gliding) ကို လက်မောင်းကို ဆန့်ထားပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို အပေါ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ကွေးကာ လက်မကို အောက်သို့ ဖိ၍ အနည်းငယ် ကျဉ်တက်သည်အထိ ပြုလုပ်သည်။ အရွတ် ရွေ့လျားစေသည့် လေ့ကျင့်ခန်း (Tendon gliding) ကို လက်ချောင်းများ ဆန့်ထားခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး L ပုံစံ တဖြည်းဖြည်း ကွေးကာ လက်သီးဆုပ်ပြီးနောက် ပြန်ဆန့်ခြင်းဖြင့် ပြုလုပ်သည်။

၅။ လက်ကောက်ဝတ် ထောက်ကူပတ်တီး အသုံးပြုခြင်း

လက်ကောက်ဝတ် ထောက်ကူပတ်တီး (Wrist splint) သည် လက်ကောက်ဝတ်ကို သင့်လျော်သော အနေအထားတွင် ထိန်းထားပေးပြီး အာရုံကြော ဖိမိမှုကို လျော့ကျစေသည်။ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖြောင့်ဖြောင့် သို့မဟုတ် အနည်းငယ် ကွေးသော အနေအထားတွင် ထောက်ပံ့ပေးပြီး အလွန်အကျွံ မကွေးသည့် အမျိုးအစားကို ရွေးချယ်ပါ။ အိပ်စဉ် လက်ကောက်ဝတ် ကွေးမသွားစေရန် အိပ်ချိန်တွင် ဝတ်ဆင်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် လက္ခဏာ ပြင်းထန်သည့် ကာလတွင် အလုပ်လုပ်စဉ် ဝတ်ဆင်နိုင်သည်။ သို့သော် ကိရိယာတစ်ခုတည်းကိုသာ အားမကိုးသင့်ဘဲ လေ့ကျင့်ခန်းနှင့် အလေ့အထ ပြောင်းလဲခြင်းတို့နှင့် တွဲဖက် လုပ်ဆောင်ရမည်။

၆။ ရောင်ရမ်းမှု လျော့ကျစေသော အစားအစာ ရွေးချယ်ခြင်း

အစားအစာသည် ရောင်ရမ်းမှုကို လျော့ကျစေရာတွင်နှင့် တစ်ရှူး ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုကို အားပေးရာတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။ ပင်လယ်ငါး၊ အခွံမာသီးနှင့် အစေ့များကဲ့သို့ အိုမီဂါ ၃ ပါဝင်သော အစားအစာကို ပိုမို စားသုံးသင့်သည်။ အရောင်စုံသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သစ်သီးများကို စားသုံးသင့်ပြီး အထူးသဖြင့် ဗီတာမင် C နှင့် E ပါဝင်သည့် အရာများကို စားသုံးကာ တစ်ရှူး ပြုပြင်ရန်အတွက် အရည်အသွေးကောင်းသော ပရိုတင်းကို တိုးမြှင့်သင့်သည်။ သကြား အများအပြား၊ ဆီကြော် အစားအစာနှင့် အဆင့်ဆင့် ပြုပြင်ထားသော အစားအစာကဲ့သို့ ရောင်ရမ်းမှုကို အားပေးသော အစားအစာများကို ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။ သွေးလည်ပတ်မှုနှင့် စွန့်ပစ်ပစ္စည်း ဖယ်ရှားမှုကို ကူညီရန် ရေကို လုံလောက်စွာ သောက်သင့်သည်။

အုပ်စု ၂၊ ဆေးဝါးနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများဖြင့် ကုသခြင်း

ကိုယ်တိုင် ဂရုစိုက်ခြင်း မလုံလောက်သည့်အခါ သို့မဟုတ် လက္ခဏာများ ပြင်းထန်သည့်အခါ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကုသမှုသည် လိုအပ်သော ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်လာသည်။ အကောင်းဆုံးနှင့် အဘေးကင်းဆုံး ရလဒ်အတွက် ဤနည်းလမ်းများကို အထူးကု ဆရာဝန်၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် ပြုလုပ်သင့်သည်။

၇။ သောက်ဆေးနှင့် လိမ်းဆေး အသုံးပြုခြင်း

အိုင်ဗျူပရိုဖင် (Ibuprofen) ကဲ့သို့ စတီးရွိုက် မဟုတ်သော ရောင်ရမ်းမှု သက်သာစေသည့် ဆေးများ (NSAIDs) သည် ရောင်ရမ်းမှုနှင့် နာကျင်မှုကို လျော့ကျစေရန် ကူညီသည်။ ဆရာဝန်၏ အကြံပြုချက်အတိုင်း အသုံးပြုသင့်ပြီး အစာအိမ်နှင့် ကျောက်ကပ်အပေါ် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို သတိပြုသင့်သည်။ လိမ်းဆေး၏ အားသာချက်မှာ သက်ဆိုင်ရာ နေရာတွင်သာ အာနိသင် ပြသဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးအပေါ် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ဖြစ်နိုင်ခြေကို လျော့ကျစေခြင်း ဖြစ်သည်။

၈။ ကာယကုထုံးပညာရှင်နှင့် ကာယကုထုံး ကုသခြင်း

ကျွမ်းကျင် ကာယကုထုံးပညာရှင်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ကာယကုထုံး (Physiotherapy) ခံယူခြင်းဖြင့် သင်၏ လက္ခဏာများနှင့် ကိုက်ညီသည့် တစ်ဦးချင်း ကုသမှုအစီအစဉ်ကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ ကြိမ်နှုန်းမြင့် အသံလှိုင်းဖြင့် ကုသခြင်း၊ လျှပ်စစ်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ခြင်း သို့မဟုတ် အထူးပြု နှိပ်နယ်ခြင်းကဲ့သို့ အထူး ကိရိယာများ အသုံးပြုခြင်း ပါဝင်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် လေ့ကျင့်ခန်း နည်းစနစ်များနှင့် နေ့စဉ်ဘဝတွင် အလေ့အထ ပြောင်းလဲခြင်းကိုလည်း သင်ကြားပေးသည်။

၉။ Hydrodissection ဖြင့် ကုသခြင်း

အမြှေးပါး ထူနေသော နေရာသို့ ထိုးသွင်းသည့် Hydrodissection သည် ထိရောက်မှု မြင့်မားသော ကုသနည်း ဖြစ်သည်။ ရောင်ရမ်းမှု လျော့ကျစေရန် စတီးရွိုက် ဆေးကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် အမြှေးပါးကို တိုက်ရိုက် ပြေလျော့စေရန် ကူညီသော ဆေးရည်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဆေးထိုးခြင်းကို အထူးကု ဆရာဝန်က ပြုလုပ်သင့်ပြီး တိကျမှုအတွက် ကြိမ်နှုန်းမြင့် အသံလှိုင်း ရိုက်ချက်ကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်နိုင်သည်။ ရလဒ်ကို များသောအားဖြင့် ၂ ပတ်မှ ၄ ပတ်အတွင်း တွေ့ရသည်။

၁၀။ ရှော့ခ်ဝေ့ဖ် ကုထုံး

ဗဟိုပြု ရှော့ခ်ဝေ့ဖ် ကုထုံး (Focused Shockwave Therapy) နည်းပညာသည် ခွဲစိတ်မှု မလိုသော ကုသနည်း ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်မြင့် အသံလှိုင်းများသည် တစ်ရှူး အတွင်းပိုင်းအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး တစ်ရှူး ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုကို လှုံ့ဆော်ကာ ထူနေသော အမြှေးပါးကို ပြေလျော့စေသည်။ ထို့အပြင် သွေးစီးဆင်းမှု တိုးစေရန်၊ ရောင်ရမ်းမှု လျော့ကျစေရန်နှင့် သွေးကြောသစ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ ဤကုသမှုသည် ဘေးကင်းပြီး မနာကျင်ဘဲ ပုံမှန် လုပ်ဆောင်ချက်များကို ချက်ချင်း ပြန်လည် လုပ်ကိုင်နိုင်သည်။ ရလဒ်ကို များသောအားဖြင့် ပထမ အကြိမ်မှစ၍ တွေ့ရပြီး ကုသမှု တစ်ကြိမ်ချင်းစီဖြင့် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာသည်။

ခွဲစိတ်ခြင်း၊ အခြား ကုသမှုများ မအောင်မြင်သည့်အခါ နောက်ဆုံး ရွေးချယ်စရာ

ခွဲစိတ်ခြင်းသည် နောက်ဆုံး ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်သော်လည်း လက္ခဏာ အလွန် ပြင်းထန်ပြီး အခြား ကုသမှုကို မတုံ့ပြန်သည့် အချို့ အခြေအနေများတွင် ခွဲစိတ်ရန် လိုအပ်နိုင်သည်။ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ အမြှေးပါးကို ဖြေလျှော့သည့် ခွဲစိတ်မှု (Carpal tunnel release) သို့မဟုတ် လက်ချောင်း ချိတ်မိခြင်းကို ပြုပြင်သည့် ခွဲစိတ်မှုသည် အောင်မြင်နှုန်း မြင့်မားသည်။ သို့သော် ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု လိုအပ်ပြီး ခွဲစိတ်မှုဆိုင်ရာ အန္တရာယ်များ ရှိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် လိုအပ်ချက်နှင့် အားသာချက်၊ အားနည်းချက်များကို အကဲဖြတ်ရန် အထူးကု ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ခြင်းသည် အလွန် အရေးကြီးသည်။

အနှစ်ချုပ်

လက်ရှိ အမြှေးပါးကို ကုသပြီး ပြေလျော့စေရန် ရိုးရှင်းသော ကိုယ်တိုင် ဂရုစိုက်ခြင်းမှ ခေတ်မီ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ နည်းပညာဖြင့် ကုသခြင်းအထိ နည်းလမ်း အများအပြား ရှိသည်။ အဓိကအချက်မှာ မှန်ကန်သော ရောဂါရှာဖွေ စစ်ဆေးခြင်း၊ သင့်လျော်သော ကုသနည်း ရွေးချယ်ခြင်းနှင့် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သင့်တွင် လက်နာကျင်ခြင်း၊ လက်ထုံကျဉ်ခြင်း သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှု ကန့်သတ်ခံရခြင်း ဆက်တိုက် ရှိနေပါက သင့်လျော်သော ရောဂါရှာဖွေ စစ်ဆေးမှုနှင့် ကုသမှုအတွက် အထူးကု ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်သင့်သည်။

PYONG Rehabilitation Center တွင် Hydrodissection၊ ဗဟိုပြု ရှော့ခ်ဝေ့ဖ် ကုထုံးနှင့် ကြိမ်နှုန်းမြင့် အသံလှိုင်းဖြင့် စမ်းသပ်စစ်ဆေးခြင်းကဲ့သို့ ခေတ်မီနည်းပညာဖြင့် လက်ရှိ အမြှေးပါး ပြဿနာကို ကုသပေးပါသည်။ ကုသမှုကို ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ဆေးပညာ တွင် အတွေ့အကြုံရှိသော အထူးကု ဆရာဝန်များက ပြုလုပ်ပေးပါသည်။