အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု (Neurorehabilitation) အတွက် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း သည် အာရုံကြောစနစ်ဆိုင်ရာ အခြေအနေ ရှိသူတစ်ဦး လက်ရှိတွင် မည်သည်တို့ကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်၊ မည်သည့် ကိစ္စများတွင် အကူအညီ လိုအပ်သည်၊ ဘေးကင်းရေးအတွက် မည်သည့် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ ရှိသင့်သည်နှင့် တိုးတက်မှုကို မည်သို့ တိုင်းတာသင့်သည်ကို ဖော်ထုတ်ရန် ကူညီပေးပါသည်။
ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် ထိခိုက်ခံရသော ဘက်ရှိ ခြေထောက်ဖြင့် လူနာ လမ်းလျှောက်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် လက်မောင်းကို လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း ရှိမရှိကို စစ်ဆေးခြင်းထက် ပိုပါသည်။ အာရုံကြောစနစ်ဆိုင်ရာ အခြေအနေတစ်ခုသည် ဟန်ချက်ထိန်းခြင်း၊ ကြွက်သား တင်းအား၊ အာရုံခံစားမှု၊ ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှု၊ မှတ်ဉာဏ်၊ မျိုချခြင်း၊ ခံနိုင်ရည်၊ မိမိကိုယ်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်နိုင်မှုနှင့် ယုံကြည်မှုတို့ကို တစ်ပြိုင်နက် ထိခိုက်နိုင်ပါသည်။
ကုသမှု မစတင်မီ ဆရာဝန်နှင့် ကုထုံးပညာရှင်သည် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ အခြေခံ အချက်အလက်များကို သတ်မှတ်ပြီး လူနာအတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ရည်မှန်းချက်များကို ဖော်ထုတ်ပါသည်။ တွေ့ရှိချက်များသည် ကာယကုထုံး (Physical therapy)၊ အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာ ကုထုံး၊ စကားပြော ကုထုံး၊ သိမြင်နားလည်မှု လေ့ကျင့်ခြင်း၊ လူနာပြုစုသူအား ပညာပေးခြင်း၊ အထောက်အကူပြု ကိရိယာများနှင့် နည်းပညာ အထောက်အကူဖြင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုတို့အကြား တစ်ဦးချင်းအတွက် သီးသန့် ပေါင်းစပ် ကုသမှုကို ဦးတည်စေပါသည်။
အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းသည် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်ရခြင်း အကြောင်းရင်း
ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက် တူညီသူများသည်ပင် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များ အလွန် ကွာခြားနိုင်ပါသည်။
ဦးနှောက် သွေးကြောဆိုင်ရာ ရောဂါ (လေဖြတ်ခြင်း) ဖြစ်ပြီးနောက် လူတစ်ဦးသည် မိမိဘာသာ လမ်းလျှောက်နိုင်သော်လည်း ဟန်ချက်၊ အာရုံစူးစိုက်မှု သို့မဟုတ် လက်၏ ညှိနှိုင်းလှုပ်ရှားမှု ပြဿနာ ရှိနိုင်ပါသည်။ အခြားတစ်ဦးမှာမူ ထိုင်ခြင်း၊ ရပ်ခြင်း၊ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းနှင့် အခြေခံ လိုအပ်ချက်များကို ပြောဆိုဆက်သွယ်ခြင်းတို့တွင် အကူအညီ များစွာ လိုအပ်နိုင်ပါသည်။
ပါကင်ဆန်ရောဂါ ရှိသူတစ်ဦးတွင် လှုပ်ရှားမှု နှေးကွေးခြင်း၊ ခြေလှမ်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ခြင်း (freezing) လက္ခဏာ၊ မတည်ငြိမ်ခြင်း၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း၊ တုန်ခါခြင်းနှင့် နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်မှုများကို လုပ်ဆောင်ရ ခက်ခဲခြင်းတို့ ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ရှိနိုင်ပါသည်။
အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းသည် ဆေးကုသရေးအဖွဲ့အား အောက်ပါတို့ကို သတ်မှတ်နိုင်ရန် ကူညီပေးပါသည်။
- လူနာ မိမိဘာသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာများ
- အကူအညီ လိုအပ်သည့် လုပ်ဆောင်မှုများ
- လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် ပါဝင်ဆောင်ရွက်မှုကို ကန့်သတ်နေသည့် အရာ
- ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် အာရုံကြောဆိုင်ရာ အန္တရာယ်က လေ့ကျင့်မှုကို ထိခိုက်ခြင်း ရှိမရှိ
- ပါဝင်သင့်သည့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး နယ်ပယ်များ
- ကုသမှု ပြင်းအားကို မည်သို့ မြှင့်တင်သင့်သည်
- ထပ်မံ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးသင့်သည့် ရလဒ်များ
ရည်မှန်းချက်သည် မည်သည့် စစ်ဆေးမှုတစ်ခု၏ ရမှတ်ကိုမဆို ကောင်းမွန်စေရုံသက်သက် မဟုတ်ပါ။ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) က ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် လူကို ဗဟိုပြုသော စောင့်ရှောက်မှု ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြထားပါသည်။ ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ရန်၊ မသန်စွမ်းမှုကို လျှော့ချရန်နှင့် ဘဝ၏ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အခန်းကဏ္ဍများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်မှုကို ပံ့ပိုးရန် ဖြစ်ပါသည်။
အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု လိုအပ်နိုင်သော အခြေအနေများ
ဦးနှောက်၊ ကျောရိုးအာရုံကြောမကြီး သို့မဟုတ် အာရုံကြောစနစ်ကို ထိခိုက်သော အခြေအနေတစ်ခုကြောင့် လှုပ်ရှားမှု၊ သိမြင်နားလည်မှု၊ ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှု သို့မဟုတ် နေ့စဉ်ဘဝတွင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ အခက်အခဲ ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အခါ အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် သင့်လျော်နိုင်ပါသည်။
အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု လိုအပ်နိုင်သော အခြေအနေများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်။
- ဦးနှောက် သွေးကြောဆိုင်ရာ ရောဂါ
- ပါကင်ဆန်ရောဂါနှင့် အခြား လှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းမှုများ
- ဦးနှောက် ဒဏ်ရာ
- ကျောရိုးအာရုံကြောကြိုး ဒဏ်ရာ
- မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းရောဂါ သို့မဟုတ် အယ်လ်ဇိုင်းမား ရောဂါ
- မှတ်ဉာဏ်၊ ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှု သို့မဟုတ် ဦးနှောက်၏ စီမံဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်း ယိုယွင်းခြင်း
- လှုပ်ရှားမှုနှင့် မိမိဘာသာ ရပ်တည်နိုင်မှုကို ထိခိုက်သော အခြား အာရုံကြောစနစ်ဆိုင်ရာ အခြေအနေများ
ကုသမှု၏ ရည်ရွယ်ချက်များ ကွာခြားပါသည်။ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အာရုံကြောဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနေသူသည် ဆုံးရှုံးခဲ့သော စွမ်းရည်ကို ပြန်လည် ရရှိရန် ရည်မှန်းနိုင်ပါသည်။ တဖြည်းဖြည်း ဆိုးရွားလာသော အခြေအနေ ရှိသူမှာမူ လှုပ်ရှားနိုင်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်၊ လဲကျနိုင်ခြေကို လျှော့ချရန်၊ နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်မှုများကို ညှိယူရန်နှင့် မိမိဘာသာ ရပ်တည်နိုင်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် ရည်မှန်းနိုင်ပါသည်။
သင့်လျော်မှု၊ ကုသမှုအစီအစဉ်၏ ကြာချိန်၊ ကုသမှု ပြင်းအားနှင့် မျှော်မှန်းထားသော တိုးတက်မှုတို့သည် ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက်၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှု၊ လက်ရှိ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း၊ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ရလဒ်၊ ကုသမှုကို ခံနိုင်ရည်နှင့် တစ်ဦးချင်းအတွက် သီးသန့် ရည်မှန်းချက်များအပေါ် မူတည်ပါသည်။
ကိုယ်ခန္ဓာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု မပြုလုပ်မီ မည်သည်တို့ ဖြစ်ပေါ်သနည်း
အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းသည် များသောအားဖြင့် ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက်၊ ဆေးမှတ်တမ်း၊ ခံယူခဲ့သော ကုသမှုနှင့် လက်ရှိ စိုးရိမ်ပူပန်ချက်များကို ပြန်လည် သုံးသပ်ခြင်းဖြင့် စတင်ပါသည်။ နာတာရှည် အာရုံကြောစနစ်ဆိုင်ရာ အခြေအနေများ၏ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုဆိုင်ရာ NICE လမ်းညွှန်ချက် (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) သည် အလုံးစုံ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းကို အကြံပြုထားပါသည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ သိမြင်နားလည်မှု၊ ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှု၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာချမ်းသာမှု၊ နေ့စဉ် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်နှင့် ပါဝင်ဆောင်ရွက်မှုတို့ကို ထည့်သွင်း မစဉ်းစားဘဲ လက္ခဏာ တစ်ခုတည်းကိုသာ ကြည့်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါ။
ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ဆေးပညာ အထူးကုဆရာဝန်သည် အောက်ပါတို့ကို မေးမြန်းနိုင်ပါသည်။
- အာရုံကြောဆိုင်ရာ ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက်နှင့် လက္ခဏာများ စတင်ခဲ့သည့် ရက်စွဲ
- ယခင်က ဆေးရုံတက်ခြင်း၊ ခွဲစိတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကုသလုပ်ငန်းစဉ်များ
- လက်ရှိ သောက်သုံးနေသော ဆေးဝါးများ
- ခံယူခဲ့သော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု
- လဲကျခြင်း သို့မဟုတ် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်ခြင်း
- နာကျင်မှု၊ ထုံကျဉ်ခြင်း လက္ခဏာ သို့မဟုတ် အာရုံခံစားမှု ပြောင်းလဲခြင်း
- ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ကုသမှုကို ခံနိုင်ရည်
- ဆက်စပ်သော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်များ
- ထောက်ကူကိရိယာ၊ လမ်းလျှောက် အထောက်အကူ ကိရိယာ သို့မဟုတ် ဘီးတပ်ကုလားထိုင်
- အိမ်တွင် လိုအပ်သော အကူအညီ
- လူနာ အရေးထားသည့် အရာများနှင့် မိသားစု၏ စိုးရိမ်ပူပန်ချက်များ
ရှိပြီးသား ဆေးမှတ်တမ်းများနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ရိုက်ချက်များကိုလည်း ပြန်လည် သုံးသပ်နိုင်ပါသည်။ ရည်မှန်းချက်မှာ ယခင် စစ်ဆေးမှုများကို အလိုအလျောက် ထပ်မံ ပြုလုပ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ လူနာ၏ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှုနှင့် အာရုံကြောစနစ်ဆိုင်ရာ အခြေအနေက လက်ရှိ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းအပေါ် သက်ရောက်မှုကို နားလည်ရန် ဖြစ်ပါသည်။
အသစ် ဖြစ်ပေါ်လာသော သို့မဟုတ် လျင်မြန်စွာ ဆိုးရွားလာသော အာရုံကြောဆိုင်ရာ လက္ခဏာများကို ပုံမှန် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု မစတင်မီ သင့်လျော်သော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ခံယူသင့်ပါသည်။
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာနှင့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးခြင်း
ဆရာဝန်၏ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုသည် မည်သည့် ပြဿနာများက အာရုံကြောစနစ်ဆိုင်ရာ အခြေအနေနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည်ကို ဖော်ထုတ်ရန်နှင့် ထပ်မံ စစ်ဆေးရန် လိုအပ်ခြင်း ရှိမရှိကို သိရှိရန် ကူညီပေးပါသည်။
အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။
- သတိရှိမှုနှင့် ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာနိုင်စွမ်း
- လက်မောင်း၊ ခြေထောက်နှင့် ကိုယ်ထည်၏ လှုပ်ရှားမှု
- ကြွက်သား ခွန်အားနှင့် ကြွက်သား တင်းအား
- အာရုံခံစားမှု
- ညှိနှိုင်း လှုပ်ရှားနိုင်မှု
- အဆစ်လှုပ်ရှားနိုင်မှု အတိုင်းအတာ
- နာကျင်မှု
- ဟန်ချက်ထိန်းခြင်း
- ဆက်စပ်သော အခြား အာရုံကြောဆိုင်ရာ တွေ့ရှိချက်များ
တွေ့ရှိချက်များသည် ဘေးကင်းရေးကိုလည်း သက်ရောက်ပါသည်။ အာရုံခံစားမှု လျော့နည်းနေသော လူနာသည် ဖိအား သို့မဟုတ် အဆစ်၏ အနေအထားကို ပုံမှန်အတိုင်း မခံစားနိုင်ပါ။ အာရုံစူးစိုက်မှု ချို့ယွင်းနေသူမှာမူ ကန့်သတ်ချက်များ အဓိကအားဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ ဖြစ်နေသော လူနာနှင့် မတူညီသည့် ညွှန်ကြားချက်များနှင့် ကြီးကြပ်မှု လိုအပ်နိုင်ပါသည်။
လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း
လမ်းလျှောက်ခြင်းကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းသည် ခြေလှမ်း အရေအတွက်ကို ရေတွက်ခြင်းထက် ပိုပါသည်။ ကုထုံးပညာရှင်သည် အောက်ပါတို့ကို လေ့လာကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်။
- ရပ်နိုင်စွမ်း
- ခြေထောက် နှစ်ဖက်ကြား ကိုယ်အလေးချိန် ထမ်းဆောင်မှု
- ခြေလှမ်း အရှည်နှင့် ညီညာမှု
- ခြေဖဝါးကို မြေပြင်မှ ကြွနိုင်မှု
- တင်ပါးဆစ်နှင့် ဒူး ထိန်းချုပ်မှု
- ကိုယ်ထည်၏ အနေအထား
- လမ်းစလျှောက်ခြင်း၊ ရပ်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ကို လှည့်ခြင်း
- လမ်းလျှောက်ရာတွင် အမြန်နှုန်းနှင့် ခံနိုင်ရည်
- တုတ်ကောက်၊ လမ်းလျှောက် အထောက်အကူ ကိရိယာ၊ ထောက်ကူကိရိယာ သို့မဟုတ် ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ အထောက်အပံ့ အသုံးပြုမှု
- မျက်နှာပြင် အမျိုးမျိုးပေါ်တွင် ဘေးကင်းမှု
လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုတွင် အိပ်ရာပေါ်တွင် ကိုယ်ကို လှည့်ခြင်း၊ လှဲနေရာမှ ထိုင်ခြင်း၊ ကုလားထိုင်မှ ထရပ်ခြင်း၊ အိပ်ရာနှင့် ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကြား နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း၊ ပစ္စည်းများကို လှမ်းယူခြင်းနှင့် လှေကားထစ် သို့မဟုတ် လှေကားကို ဖြတ်သန်းခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။
လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို မစတင်မီ လူနာသည် မိမိဘာသာ လမ်းလျှောက်နိုင်ရန် မလိုအပ်ပါ။ ပထမအဆင့်တွင် ရည်မှန်းချက်သည် ကိုယ်ထည် ထိန်းချုပ်မှု၊ အထောက်အပံ့ဖြင့် ရပ်ခြင်း၊ ကိုယ်အလေးချိန် လွှဲပြောင်းခြင်း၊ ဘေးကင်းစွာ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း သို့မဟုတ် မတ်တတ် အနေအထားကို ခံနိုင်ရည် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
နည်းပညာ အထောက်အကူဖြင့် လှုပ်ရှားမှုကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း
ဆေးကုသမှုအရ သက်ဆိုင်သည့်အခါ ဖိအားတိုင်း ပြားချပ် (force plate) သို့မဟုတ် သုံးဖက်မြင် လှုပ်ရှားမှု ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း ကဲ့သို့သော ကိရိယာဖြင့် တိုင်းတာခြင်းသည် ဟန်ချက်၊ ကိုယ်အလေးချိန် ထမ်းဆောင်မှု၊ ညီညာမှုနှင့် လှုပ်ရှားမှု ပုံစံတို့နှင့် ပတ်သက်၍ နောက်ထပ် အချက်အလက်များ ပေးနိုင်ပါသည်။
ဤတိုင်းတာချက်များကို ကိုယ်ခန္ဓာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုနှင့် နေ့စဉ်ဘဝတွင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းတို့နှင့်အတူ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသင့်ပါသည်။ နည်းပညာမှ ထုတ်ပေးသော အချက်အလက်များသည် ဆေးကုသရေး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပံ့ပိုးသင့်ပြီး ကုသမှုအစီအစဉ်ကို ၎င်းတစ်ခုတည်းဖြင့် မသတ်မှတ်သင့်ပါ။
ဟန်ချက်နှင့် လဲကျနိုင်ခြေကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း
ဟန်ချက်ထိန်းခြင်းသည် ခွန်အား၊ အာရုံခံစားမှု၊ အမြင်၊ ညှိနှိုင်း လှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် ကိုယ်ဟန် ပြောင်းလဲမှုကို တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းတို့အပေါ် မူတည်ပါသည်။
ကုထုံးပညာရှင်သည် လူနာ အောက်ပါတို့ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးနိုင်ပါသည်။
- ထိုင်နေသော သို့မဟုတ် ရပ်နေသော ကိုယ်ဟန်ကို ထိန်းထားခြင်း
- ကိုယ်အလေးချိန်ကို ဘေးကင်းစွာ လွှဲပြောင်းခြင်း
- ထိန်းချုပ်မှု မဆုံးရှုံးဘဲ လှမ်းယူခြင်း
- ကိုယ်ကို လှည့်ခြင်းနှင့် ဦးတည်ရာ ပြောင်းခြင်း
- အထောက်အပံ့အတွက် လက်ကို အသုံးပြုမှု လျှော့ချခြင်း
- အနည်းငယ် အနှောင့်အယှက်မှ ပြန်လည် ထိန်းညှိခြင်း
- သင့်လျော်သည့်အခါ အခြား လုပ်ငန်းတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရင်း လမ်းလျှောက်ခြင်း
အဖွဲ့သည် လူနာက မိမိ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို သိရှိခြင်း ရှိမရှိကိုလည်း ထည့်သွင်း စဉ်းစားပါသည်။ အကူအညီ လိုအပ်ကြောင်း နားမလည်ဘဲ ရပ်ရန် ကြိုးစားသူသည် ကိုယ်ခန္ဓာ ပိုအားနည်းသော်လည်း သင့်လျော်စွာ သတိထားသူနှင့် မတူညီသော အန္တရာယ် သဘောသဘာဝ ရှိနိုင်ပါသည်။
ရလဒ်သည် ကြီးကြပ်မှု၊ လမ်းလျှောက် အထောက်အကူ ကိရိယာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများနှင့် လေ့ကျင့်မှု၏ စတင်အဆင့်ကို သတ်မှတ်ရန် ကူညီပေးပါသည်။
ခွန်အား၊ လှုပ်ရှားမှု ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် ကြွက်သား တင်းအား
အာရုံကြောစနစ်ဆိုင်ရာ အခြေအနေတစ်ခုသည် ကြွက်သားက ထုတ်ပေးနိုင်သော အား ပမာဏနှင့် ထိုအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော အာရုံကြောစနစ်၏ စွမ်းရည် နှစ်ခုစလုံးကို ထိခိုက်နိုင်ပါသည်။
အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုတွင် အောက်ပါတို့ကို စစ်ဆေးနိုင်ပါသည်။
- ကြွက်သားကို လှုပ်ရှားအောင် စေခိုင်းနိုင်စွမ်း
- လှုပ်ရှားမှု အတိုင်းအတာ အမျိုးမျိုးတစ်လျှောက် ခွန်အား
- ကိုယ်ထည် ထိန်းချုပ်မှု
- ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်ကြား ကွာခြားချက်
- လှုပ်ရှားမှုများကို ခွဲခြား လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း
- အဆစ်များကြား ညှိနှိုင်း လှုပ်ရှားနိုင်မှု
- ထပ်ခါထပ်ခါ လှုပ်ရှားခြင်းနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု
- လက်မောင်းနှင့် လက် ထိန်းချုပ်မှု
- ပစ္စည်းကို ဆုပ်ကိုင်ခြင်းနှင့် လွှတ်ခြင်း
တွေ့ရှိချက်များကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းနှင့် ဆက်စပ်သင့်ပါသည်။ ခြေကျင်းဝတ် ထိန်းချုပ်မှု လျော့နည်းခြင်းသည် လမ်းလျှောက်စဉ် ခြေဖဝါး ကြွခြင်းကို ထိခိုက်နိုင်ပါသည်။ လက် ဖြန့်နိုင်မှု ကန့်သတ်ခံရခြင်းမှာမူ တစ်ကိုယ်ရေ သန့်ရှင်းမှု၊ အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပစ္စည်း ကိုင်ဆောင်ခြင်းကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။
ကြွက်သား တင်းအားသည် ကြွက်သားကို လှုပ်ရှားသည့်အခါ ရှိနေသော အခြေခံ ခုခံအား ဖြစ်ပါသည်။ အာရုံကြောစနစ်ဆိုင်ရာ အခြေအနေ အချို့သည် တင်းမာမှု တိုးလာစေပြီး အချို့ အခြေအနေများမှာမူ တင်းအား နိမ့်ကျစေကာ ထိခိုက်ခံရသော နေရာကို ထောက်ပံ့ရန် သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားအောင် စေခိုင်းရန် ခက်ခဲစေပါသည်။
အဖွဲ့သည် ကြွက်သား တင်းအားက နာကျင်မှု ဖြစ်စေခြင်း၊ လှုပ်ရှားမှုကို ကန့်သတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ရပ်ခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ကိုယ်ဟန် နေရာချထားခြင်း၊ အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ခြင်း သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်းကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခြင်း ရှိမရှိကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးနိုင်ပါသည်။ ကြွက်သား တင်းအားကို အခြေအနေ နောက်ခံမှ ခွဲထုတ်၍ မကုသသင့်ပါ။ ကုသမှုသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ ရည်မှန်းချက်များကို ပံ့ပိုးသင့်ပါသည်။
လက်မောင်းအပေါ်ပိုင်းနှင့် လက်ကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း
လက်မောင်းနှင့် လက်၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းသည် ထိခိုက်ခံရသော ဘက်ရှိ လက်မောင်းကို မြှောက်ခြင်းထက် ပိုပါသည်။
အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုတွင် အောက်ပါတို့ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားနိုင်ပါသည်။
- ပခုံး၏ အနေအထားနှင့် နာကျင်မှု
- တံတောင်ဆစ်၊ လက်ကောက်ဝတ်နှင့် လက်ချောင်းများ၏ လှုပ်ရှားမှု
- ကြွက်သား တင်းအားနှင့် အာရုံခံစားမှု
- ညှိနှိုင်း လှုပ်ရှားနိုင်မှု
- လှမ်းယူခြင်း
- ဆုပ်ကိုင်ခြင်းနှင့် လွှတ်ခြင်း
- လက် နှစ်ဖက်ကို အတူတကွ အသုံးပြုခြင်း
- ထိခိုက်ခံရသော ဘက်ရှိ လက်မောင်း နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်မှုများတွင် ပါဝင်ခြင်း
ရလဒ်သည် ကုသမှုတွင် ကိုယ်ဟန် နေရာချထားခြင်း၊ အကူအညီဖြင့် လှုပ်ရှားခြင်း၊ နာကျင်မှု ကာကွယ်ခြင်း၊ လက် ဖြန့်ခြင်း၊ ခွန်အား မြှင့်တင်ခြင်း၊ လုပ်ဆောင်မှုများ ပြုလုပ်ရာတွင် လေ့ကျင့်ခြင်း သို့မဟုတ် အစားထိုး နည်းဗျူဟာများကို အရေးထားသင့်ခြင်း ရှိမရှိ သတ်မှတ်ရန် ကူညီပေးပါသည်။
လက်မောင်းအပေါ်ပိုင်းအတွက် စက်ရုပ်စနစ်သည် ရွေးချယ်ထားသော လူနာများအတွက် ထပ်ခါထပ်ခါ လေ့ကျင့်ခြင်းကို ပံ့ပိုးနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ရှင်းလင်းစွာ သတ်မှတ်ထားသော ဆေးကုသရေးနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက် ရှိမှသာ အသုံးပြုသင့်ပါသည်။
သိမြင်နားလည်မှု၊ ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုနှင့် မျိုချခြင်းကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း
အာရုံကြောစနစ်ဆိုင်ရာ အခြေအနေတစ်ခုသည် ခဏတာ စကားပြောဆိုမှုတွင် ထင်ရှားစွာ မပေါ်လွင်နိုင်သော စွမ်းရည်များကို ထိခိုက်နိုင်ပါသည်။
သိမြင်နားလည်မှုနှင့် အာရုံခံ သိမြင်မှု
အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုတွင် အောက်ပါတို့ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားနိုင်ပါသည်။
- အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် မှတ်ဉာဏ်
- နေ့ရက်၊ အချိန်၊ နေရာနှင့် လူကို သိရှိမှု
- စီစဉ်ခြင်းနှင့် ပြဿနာ ဖြေရှင်းခြင်း
- ဆုံးဖြတ်ချက် ချခြင်း
- ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာနိုင်စွမ်း
- ကန့်သတ်ချက်များကို သိရှိမှု
- ပစ္စည်းများနှင့် နေရာ အာကာသကို မှတ်မိသိရှိခြင်း
- ကိုယ်ခန္ဓာ၏ တစ်ဖက်ခြမ်းကို သတိပြုမိခြင်း
- တစ်ကြိမ် သင်ယူပြီးသော လှုပ်ရှားမှု အစီအစဉ်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း
ဤစွမ်းရည်များသည် ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို တိုက်ရိုက် သက်ရောက်ပါသည်။ လူနာတစ်ဦးတွင် ရပ်ရန် လုံလောက်သော ခွန်အား ရှိနိုင်သော်လည်း ဘေးကင်းရေးဆိုင်ရာ အကြံပြုချက်များကို မမှတ်မိနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် အတားအဆီးများကို တသမတ်တည်း သတိမပြုမိခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
စကားပြောခြင်းနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုခြင်း
ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးရာတွင် အောက်ပါတို့ကို စစ်ဆေးနိုင်ပါသည်။
- မေးခွန်းများနှင့် ညွှန်ကြားချက်များကို နားလည်မှု
- အခြေခံ လိုအပ်ချက်များကို ပြောဆိုဆက်သွယ်နိုင်စွမ်း
- စကားလုံးများကို ပြန်လည် စဉ်းစားရယူနိုင်မှု
- စကားပြောနှင့် အသံ၏ ပီသမှု
- သက်ဆိုင်သည့်အခါ စာဖတ်ခြင်းနှင့် စာရေးခြင်း
- လက်ဟန်ခြေဟန် သို့မဟုတ် ဆက်သွယ်ရေး အထောက်အကူ ကိရိယာ အသုံးပြုခြင်း
- ဆုံးဖြတ်ချက် ချခြင်းနှင့် နေ့စဉ်ဘဝတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်မှုအပေါ် သက်ရောက်မှု
ရလဒ်သည် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး အဖွဲ့ဝင်တိုင်းက လူနာနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုပုံကို သက်ရောက်နိုင်ပါသည်။ ညွှန်ကြားချက်များကို တိုတောင်းစေခြင်း၊ လက်တွေ့ ပြသခြင်း၊ ထပ်ခါ ပြောခြင်း သို့မဟုတ် မြင်သာသော အချက်ပြမှုများဖြင့် ဖြည့်စွက်ခြင်း လိုအပ်နိုင်ပါသည်။
မျိုချခြင်းနှင့် အစားအသောက် စားသောက်ခြင်း
အာရုံကြောဆိုင်ရာ လူနာ အချို့တွင် မျိုချရ ခက်ခဲခြင်း (dysphagia) အခြေအနေ ရှိပါသည်။ ကြုံတွေ့နိုင်သော စိုးရိမ်ဖွယ်ရာများမှာ အစားစားစဉ် ချောင်းဆိုးခြင်း သို့မဟုတ် သီးခြင်း၊ ရေသောက်ပြီးနောက် အသံ ပြောင်းလဲခြင်း၊ ပါးစပ်ထဲတွင် အစာ ကျန်နေခြင်း၊ တံတွေးကို ထိန်းချုပ်ရ ခက်ခဲခြင်း သို့မဟုတ် စားသောက်ရန် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အချိန်ကြာခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
အစာ၏ ပျော့ပျောင်းမှု၊ သောက်စရာ၏ ပျစ်ချွဲမှု၊ ကိုယ်ဟန် နေရာချထားမှု သို့မဟုတ် အစာကျွေးနည်း နည်းဗျူဟာများကို မညှိမီ မျိုချခြင်းကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးရန် လိုအပ်နိုင်ပါသည်။ မိသားစုသည် သင့်လျော်စွာ လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသော ကျွမ်းကျင်သူ၏ အကြံဉာဏ် မရယူဘဲ ရှိပြီးသား မျိုချခြင်းဆိုင်ရာ အကြံပြုချက်များကို မိမိဘာသာ မပြောင်းလဲသင့်ပါ။ လေဖြတ်ပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုဆိုင်ရာ NICE လမ်းညွှန်ချက် (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) ကလည်း မျိုချရ ခက်ခဲသော အခြေအနေကို သင့်လျော်သော ကျွမ်းကျင်မှု ရှိသည့် ကျွမ်းကျင်သူက အကဲဖြတ်စစ်ဆေးပြီး ဆက်လက် စောင့်ကြည့်ရမည်ဟု သတ်မှတ်ထားပါသည်။
နေ့စဉ် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း
အရေးကြီးဆုံး မေးခွန်းမှာ များသောအားဖြင့် စမ်းသပ်စစ်ဆေးစဉ် လူနာ လှုပ်ရှားမှုကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ မဟုတ်ဘဲ ထိုစွမ်းရည်ကို နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ ဖြစ်ပါသည်။
အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာ ကုထုံးပညာရှင်သည် အောက်ပါတို့ကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးနိုင်ပါသည်။
- အစာစားခြင်းနှင့် ရေသောက်ခြင်း
- အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်ခြင်း
- ရေချိုးခြင်းနှင့် အိမ်သာ အသုံးပြုခြင်း
- တယ်လီဖုန်း အသုံးပြုခြင်း
- အိမ်တွင်း လှုပ်ရှားသွားလာခြင်း
- ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို ကိုင်တွယ်အသုံးပြုခြင်း
- ရိုးရှင်းသော အိမ်အလုပ်များ လုပ်ဆောင်ခြင်း
- မိသားစု သို့မဟုတ် အလုပ်ဆိုင်ရာ အခန်းကဏ္ဍများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခြင်း
ကုထုံးပညာရှင်သည် လူနာအတွက် မူလ ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြန်လည် ရရှိရန်၊ အစားထိုး နည်းဗျူဟာများ၊ ကိရိယာများ၊ ပတ်ဝန်းကျင် ညှိပြင်ခြင်း သို့မဟုတ် လူနာပြုစုသူ၏ အကူအညီ လိုအပ်ခြင်း ရှိမရှိကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားပါသည်။
အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းက ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေး ကုသမှုအစီအစဉ်၏ ပုံစံကို ပုံဖော်ပုံ
အကဲဖြတ်စစ်ဆေးပြီးနောက် ဘာသာရပ်ပေါင်းစုံ ကျွမ်းကျင်သူအဖွဲ့သည် တွေ့ရှိချက်များကို ညှိနှိုင်းထားသော အစီအစဉ် တစ်ခုတည်းအဖြစ် စုစည်းပါသည်။
ကုသမှုအစီအစဉ်တွင် အောက်ပါတို့ကို သတ်မှတ်နိုင်ပါသည်။
- ရေတိုနှင့် ရေရှည် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ ရည်မှန်းချက်များ
- ကုသမှု အကြိမ်ရေနှင့် ပြင်းအား
- လိုအပ်သော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး နယ်ပယ်များ
- ဘေးကင်းရေးဆိုင်ရာ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများနှင့် အထောက်အကူပြု ကိရိယာများ
- စက်ရုပ် သို့မဟုတ် အခြား နည်းပညာက လေ့ကျင့်မှုကို ပံ့ပိုးနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ
- ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှု သို့မဟုတ် သိမြင်နားလည်မှုအတွက် ညှိပြင်ချက်များ
- လူနာပြုစုသူအား ပညာပေးခြင်း
- ထပ်မံ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမည့် ရလဒ်များ
- တရားဝင် ကုထုံးချိန်များ ပြင်ပတွင် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်မည့် လုပ်ဆောင်မှုများ
ရည်မှန်းချက်များသည် တိကျပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိသင့်ပါသည်။ "ခွန်အား မြှင့်တင်ရန်" ကိုသာ ရည်မှန်းမည့်အစား ကုသမှုအစီအစဉ်သည် အကူအညီ နည်းနည်းဖြင့် နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း၊ အိမ်သာသို့ ဘေးကင်းစွာ လမ်းလျှောက်သွားခြင်း၊ လက်ကို သန့်ရှင်းနိုင်ရန် ဖြန့်ခြင်း၊ အထောက်အပံ့ မလိုဘဲ ထိုင်၍ အစာစားခြင်း၊ အခြေခံ လိုအပ်ချက်များကို ပြောဆိုဆက်သွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြောပြပေးရမှု နည်းနည်းဖြင့် အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ခြင်းကို ရည်မှန်းနိုင်ပါသည်။
တရားဝင် တိုင်းတာခြင်းသည် အခြေခံ အချက်အလက်ကို သတ်မှတ်ပေးသော်လည်း တိုးတက်မှုကို လူနာက နေ့စဉ်ဘဝတွင် ပိုမို ဘေးကင်းစွာနှင့် ပိုမို မိမိဘာသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာများမှလည်း ထည့်သွင်း စဉ်းစားသင့်ပါသည်။ အာရုံကြောဆိုင်ရာ ကာယကုထုံး လမ်းညွှန်ချက်များ (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) က လူနာ ဖော်ထုတ်သော ရည်မှန်းချက်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန်နှင့် စွမ်းရည်နှင့် ရည်မှန်းချက်များနှင့် ကိုက်ညီသော စံ တိုင်းတာမှုများကို အသုံးပြုရန် အကြံပြုထားပါသည်။ စစ်ဆေးမှုတိုင်းကို လူတိုင်းအပေါ် အသုံးပြုရန် မဟုတ်ပါ။
အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းတွင် ပါဝင်နိုင်သူများ
လိုအပ်ချက်ပေါ် မူတည်၍ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းတွင် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ဆေးပညာ အထူးကုဆရာဝန် သို့မဟုတ် အာရုံကြော အထူးကုဆရာဝန်၊ ကာယကုထုံးပညာရှင်၊ အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာ ကုထုံးပညာရှင်၊ စကားပြောနှင့် ဘာသာစကား ကုထုံးပညာရှင်၊ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး သူနာပြု၊ စိတ်ပညာရှင် သို့မဟုတ် အာရုံကြောဆိုင်ရာ စိတ်ပညာရှင်၊ အာဟာရ ပညာရှင်၊ ထောက်ကူကိရိယာ ပညာရှင်၊ လူမှုရေးဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူနှင့် လူနာ ရွေးချယ်သော မိသားစုဝင်များ သို့မဟုတ် လူနာပြုစုသူ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။
အဖွဲ့သည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာနှင့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ တွေ့ရှိချက်များကို လှုပ်ရှားမှု၊ ဟန်ချက်၊ လက်မောင်း၏ လုပ်ဆောင်မှု၊ သိမြင်နားလည်မှု၊ ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှု၊ မျိုချခြင်း၊ နေ့စဉ် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာချမ်းသာမှု၊ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကိုယ်ပိုင် ရည်မှန်းချက်များနှင့် ချိတ်ဆက်သင့်ပါသည်။ လူတိုင်းသည် နယ်ပယ်တိုင်း၊ စစ်ဆေးမှုတိုင်း သို့မဟုတ် နည်းပညာတိုင်း မလိုအပ်ပါ။ ရွေးချယ်မှုသည် ဆေးကုသရေးဆိုင်ရာ မေးခွန်း၊ စွမ်းရည်၊ ဘေးကင်းမှု၊ လိုအပ်ချက်များနှင့် စောင့်ရှောက်မှု အစီအစဉ်အပေါ် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သော သက်ရောက်မှုတို့နှင့် ကိုက်ညီသင့်ပါသည်။
လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းသော အခြေခံ အချက်အလက်ဖြင့် စတင်ခြင်း
အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို ကိရိယာ စာရင်း သို့မဟုတ် စံ လေ့ကျင့်ခန်း အစုံဖြင့် မစတင်သင့်ပါ။ လူနာ၏ အခြေအနေ၊ လက်ရှိ စွမ်းရည်၊ ဘေးကင်းရေးဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များ၊ နေ့စဉ်ဘဝရှိ ကန့်သတ်ချက်များနှင့် လူနာ အရေးထားသည့် အရာများကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ခြင်းဖြင့် စတင်သင့်ပါသည်။
ဘာသာရပ်ပေါင်းစုံ ကျွမ်းကျင်သူအဖွဲ့၏ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းသည် သင့်လျော်သော ကုသမှုကို ရွေးချယ်ရန်၊ လက်တွေ့ကျသော ရည်မှန်းချက်များ သတ်မှတ်ရန်နှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုက အဓိပ္ပာယ်ရှိသော လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်စေခြင်း ရှိမရှိ တိုင်းတာရန် လိုအပ်သော အခြေခံ အချက်အလက်ကို ပေးပါသည်။
လူနာများနှင့် မိသားစုများသည် သက်ဆိုင်ရာ ဆေးမှတ်တမ်းများကို ယူဆောင်လာခြင်းနှင့် လက်ရှိတွင် မည်သည့် လုပ်ဆောင်မှုများ အကူအညီ လိုအပ်သည်ကို ရှင်းပြခြင်းဖြင့် ကြိုတင် ပြင်ဆင်နိုင်ပါသည်။ ထို့နောက် ဆေးကုသရေးအဖွဲ့သည် မည်သည့် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုများကို အသုံးပြုရမည်နှင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေး ကုသမှုအစီအစဉ်ကို တစ်ဦးချင်းအတွက် သီးသန့် မည်သို့ ညှိပြင်သင့်သည်ကို သတ်မှတ်နိုင်ပါသည်။