ရေကုထုံး (Hydrotherapy) သည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအတွက် ရေကို ထိန်းချုပ်ထားသော ပတ်ဝန်းကျင်အဖြစ် အသုံးပြုသည်။ ကုန်းပေါ်တွင် ကိုယ်အလေးချိန် အပြည့်ထမ်း၍ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်းသည် နာကျင်သည့်အခါ၊ ခက်ခဲသည့်အခါ သို့မဟုတ် ဘေးကင်းမှု မရှိသည့်အခါ ရွေးချယ်ထားသော လူနာများ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ဟန်ချက်ထိန်းခြင်း၊ လှုပ်ရှားနိုင်မှုနှင့် ခွန်အားဖြည့် လေ့ကျင့်ခြင်းတို့ကို လေ့ကျင့်ရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်သည်။

ရေအောက် ပြေးစက်သည် ရေ၏ ထောက်ပံ့မှုကို ပြေးစက်ခါးပတ်၏ တသမတ်တည်း ရွေ့လျားမှုနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသည်။ ရေအနက်၊ လမ်းလျှောက်နှုန်း၊ ခုခံအားနှင့် အခြား ဆက်တင်များကို လူနာ၏ ရောဂါအမည်၊ ကိုယ်ခန္ဓာ စွမ်းရည်၊ ကုသမှုကို ခံနိုင်ရည်နှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ရည်မှန်းချက်များအလိုက် ချိန်ညှိနိုင်သည်။

ရေကုထုံးသည် ရေကူးခြင်း သို့မဟုတ် ရေနွေးထဲတွင် အနားယူခြင်းသက်သက် မဟုတ်ပါ။ ပေါ်လွင်အားက ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ် ဝန်အချို့ကို လျော့ချပေးသော်လည်း ရေသည် ခုခံအားကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိရောက်သော ရေတွင်း ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအတွက် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း၊ ကုထုံးပညာရှင်၏ ကြီးကြပ်မှုနှင့် တိုးတက်မှုကို ကုန်းပေါ်ရှိ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော လုပ်ဆောင်ချက်များသို့ ကူးပြောင်းအသုံးချရန် အစီအစဉ် လိုအပ်သည်။

ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုတွင် ရေကုထုံးဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း

ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုတွင် ရေကုထုံးဆိုသည်မှာ သတ်မှတ်ထားသော ကုသရေး ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ကျွမ်းကျင်သူက စီစဉ်ထားသည့် လှုပ်ရှားမှုနှင့် လေ့ကျင့်ခန်းများကို ရေထဲတွင် ပြုလုပ်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

လူနာအပေါ် မူတည်၍ ကုသမှု ရည်မှန်းချက်များတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။

နာကျင်နေသော အဆစ်အမြစ်များပေါ် ဝန်အား နည်းစွာဖြင့် လမ်းလျှောက်ခြင်းကို လေ့ကျင့်ခြင်း
ဟန်ချက်ထိန်းခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားရာတွင် ယုံကြည်မှုကို တိုးတက်စေခြင်း
အဆစ်များ၏ လှုပ်ရှားနိုင်မှုကို ပြန်လည်ရရှိစေခြင်း
ခွန်အားနှင့် ကြံ့ခိုင်မှုကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း
ခွဲစိတ်ကုသပြီးနောက် လှုပ်ရှားနိုင်မှုကို ပံ့ပိုးခြင်း
နှလုံးနှင့် သွေးကြောဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ခန်းကို ပြန်လည် စတင်ခြင်း
ကုန်းပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် အားကစားအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်း

လူနာ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ကုသမှုအစီအစဉ်ကို ချိန်ညှိနိုင်သည်။ ရေနက်လေ ထောက်ပံ့မှု ပိုပေးနိုင်လေ ဖြစ်ပြီး ရေတိမ်လေ ခြေထောက်များပေါ်သို့ ကိုယ်အလေးချိန် ပိုကျလေ ဖြစ်သည်။ ကုထုံးပညာရှင်သည် လမ်းလျှောက်နှုန်း၊ ကုသချိန် ကြာမြင့်မှု၊ ခုခံအား၊ ဦးတည်ရာ သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်ချက်၏ ရှုပ်ထွေးမှုကိုလည်း ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ရေကုထုံးကို ပုံသေ လေ့ကျင့်ခန်း ၁ ကြိမ်အဖြစ် မမြင်ဘဲ လိုက်လျောညီထွေ ချိန်ညှိနိုင်သော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်သင့်သည်။

ရေထဲတွင် လှုပ်ရှားမှု ခံစားရပုံ အဘယ့်ကြောင့် ကွာခြားသနည်း

ရေ၏ ရူပဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိ အများအပြားသည် လှုပ်ရှားမှုနှင့် လေ့ကျင့်ခန်းအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိသည်။

ပေါ်လွင်အားက အဆစ်များပေါ်ရှိ ဝန်အားကို လျော့ချပေးသည်

ပေါ်လွင်အား (Buoyancy) ဆိုသည်မှာ ရေက ကိုယ်ခန္ဓာကို အပေါ်သို့ တွန်းပင့်ပေးသော အားဖြစ်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ ရေထဲသို့ ပိုနက်စွာ နစ်မြုပ်လေ ရေက ကိုယ်အလေးချိန်၏ အချိုးအစား ပိုများများကို ထောက်ပံ့ပေးလေ ဖြစ်သည်။

ယင်းသည် ရပ်နေစဉ်နှင့် လမ်းလျှောက်စဉ် တင်ပါးဆစ်၊ ဒူး၊ ခြေကျင်းဝတ်နှင့် ခြေဖဝါးများကို ဖြတ်သန်းသွားသော အမှန်တကယ် ဝန်အားကို လျော့ချပေးနိုင်သည်။ အဆစ်နာကျင်မှု၊ ကြွက်သားအားနည်းမှု သို့မဟုတ် ယာယီ ကိုယ်အလေးချိန် ထမ်းနိုင်မှု ကန့်သတ်ချက် ရှိသူအတွက် ရေသည် ကုန်းပေါ်တွင် မသက်မသာ ဖြစ်နေသေးသော လှုပ်ရှားမှုများကို လေ့ကျင့်နိုင်စေရန် ကူညီနိုင်သည်။

ထောက်ပံ့မှု၏ အတိအကျ အတိုင်းအတာသည် ရေအနက်၊ ကိုယ်ဟန်အနေအထား၊ ကိုယ်ခန္ဓာ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ လမ်းလျှောက်ပုံနှင့် လက်ရန်း အသုံးပြုမှုအလိုက် ကွာခြားသည်။ ထို့ကြောင့် လူနာတိုင်းအတွက် ဆက်တင်တစ်မျိုးတည်း အသုံးမပြုဘဲ ရေအနက်ကို လူတစ်ဦးချင်းအလိုက် ရွေးချယ်သင့်သည်။

ရေသည် ခုခံအားကို ပေးသည်

ရေသည် လှုပ်ရှားမှုကို ဦးတည်ရာ အမျိုးမျိုးမှ ခုခံသည်။ ဤခုခံအားကို အောက်ပါတို့ လေ့ကျင့်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။

တင်ပါးဆစ်နှင့် ခြေထောက် ခွန်အား
ကိုယ်ထည် ထိန်းချုပ်မှု
လမ်းလျှောက်ရာတွင် ကြံ့ခိုင်မှု
ဟန်ချက် ထိန်းသိမ်းသည့် တုံ့ပြန်မှုများ
ထိန်းချုပ်ထားသော အဆစ် လှုပ်ရှားမှု

ပိုမြန်စွာ လှုပ်ရှားခြင်း သို့မဟုတ် ရေဂျက် ခုခံအားကို ထည့်သွင်းခြင်းသည် ယေဘုယျအားဖြင့် လေ့ကျင့်ခန်းကို ပိုမို ပင်ပန်းစေသည်။ ယင်းကြောင့် ကုထုံးပညာရှင်သည် ကိုယ်အလေးချိန် ထမ်းမှုကို လျော့ချထားလျက်ပင် ကြွက်သားများအတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော စိန်ခေါ်မှုကို ပေးနိုင်သည်။

ရေဖိအားနှင့် အပူချိန်

ရေဖိအား (Hydrostatic pressure) သည် ရေထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ဝန်းရံထားပြီး သွေးလည်ပတ်မှုနှင့် ရောင်ရမ်းမှုအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သည်။ ၎င်း၏ သက်ရောက်မှုများသည် ရေအနက်၊ ကိုယ်ဟန်အနေအထား၊ ကျန်းမာရေး အခြေအနေနှင့် ကုသချိန် ဒီဇိုင်းအလိုက် ကွာခြားသည်။

ရေအပူချိန်သည်လည်း သက်တောင့်သက်သာ ရှိမှုနှင့် ကြွက်သား တုံ့ပြန်မှုအပေါ် သက်ရောက်နိုင်သည်။ နာကျင်မှု သို့မဟုတ် တောင့်တင်းမှု ရှိသူအချို့အတွက် ရေနွေးသည် လှုပ်ရှားမှုကို ပိုမို သက်တောင့်သက်သာ ခံစားရစေနိုင်သည်။ သို့သော် အထူးသဖြင့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ လက္ခဏာများ ရှိသော၊ အာရုံခံစားမှု လျော့နည်းနေသော သို့မဟုတ် လေ့ကျင့်ခန်း ခံနိုင်ရည်ကို ထိခိုက်သည့် ကျန်းမာရေး အခြေအနေများ ရှိသော လူနာများအတွက် အပူချိန်ကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်သင့်သည်။

ရေအောက် ပြေးစက်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း

ရေအောက် ပြေးစက် (Underwater treadmill) သည် အထူးပြုလုပ်ထားသော ရေကန်အတွင်းရှိ ရွေ့လျားနေသော ပြေးစက်ခါးပတ် ဖြစ်သည်။ လူနာကို ဘေးကင်းစွာ နေရာချထားပြီးနောက် ကုထုံးပညာရှင်က လမ်းလျှောက်ပုံကို စောင့်ကြည့်နေစဉ် ရေမျက်နှာပြင် အမြင့်နှင့် ပြေးစက်အမြန်နှုန်းကို ချိန်ညှိသည်။

သာမန် ရေကူးကန်တွင် လွတ်လပ်စွာ လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရေအောက် ပြေးစက်သည် အောက်ပါတို့ကို ပေးသည်။

တသမတ်တည်း ရှိသော လမ်းလျှောက်မျက်နှာပြင်
ထိန်းချုပ်နိုင်သော လမ်းလျှောက်နှုန်း
ချိန်ညှိနိုင်သော ရေအနက်
ထောက်ကူရန် လက်ရန်းများ
သတ်မှတ်ထားသော လေ့ကျင့်ရေး နေရာ
ထပ်ခါထပ်ခါ လှမ်းသော ခြေလှမ်းများကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ စောင့်ကြည့်နိုင်ခြင်း
တပ်ဆင်ထားသော စနစ်များတွင် ချိန်ညှိနိုင်သော ကုန်းစောင်း သို့မဟုတ် ခုခံအား

ရည်ရွယ်ချက်မှာ ခြေလှမ်းအရေအတွက်ကို စုဆောင်းရုံသက်သက် မဟုတ်ပါ။ ကုထုံးပညာရှင်သည် ကိုယ်အလေးချိန် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း၊ ခြေလှမ်း အရှည်၊ ခြေဖဝါးကို မြေမှ ကြွတင်ခြင်း၊ ဒူး ထိန်းချုပ်မှု၊ ကိုယ်ဟန်အနေအထား၊ စည်းချက် သို့မဟုတ် ကြံ့ခိုင်မှုကို အဓိကထား လေ့ကျင့်နိုင်သည်။

Sky-Hydro Performance Tank ၏ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဆက်တင်များ

Underwater Treadmill | Sky-Hydro Performance Tank ၏ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဆက်တင်များတွင် ရေမျက်နှာပြင် အမြင့်၊ ပြေးစက် အမြန်နှုန်း၊ ကုန်းစောင်း၊ ရေဂျက်မှ ခုခံအားနှင့် အပူချိန်တို့ ပါဝင်ပြီး ယင်းတို့အားလုံးကို ချိန်ညှိနိုင်သည်။

၎င်း၏ မှတ်တမ်းတင်ထားသော အင်္ဂါရပ်များတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည်။

ရေအနက်ကို ၀ မှ ၁၂၀ စင်တီမီတာအထိ ချိန်ညှိနိုင်ခြင်း
ပြေးစက် အမြန်နှုန်း တစ်နာရီလျှင် ၀.၃ မှ ၁၀ ကီလိုမီတာအထိ
ကုန်းစောင်း အဆင့် ငါးဆင့်၊ အများဆုံး ၁၀ ဒီဂရီအထိ
ရေဂျက် ခုခံအား
နှစ်ဖက်စလုံးတွင် လက်ရန်းများ
အရေးပေါ် ရပ်တန့်စနစ်
လမ်းလျှောက်ပုံကို စောင့်ကြည့်နိုင်ရန် ကြည်လင်သော ဘေးကင်းရေး အကာများ

ဤဆက်တင်များကြောင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး အဖွဲ့သည် လူနာ၏ လက်ရှိ အခြေအနေအလိုက် ထောက်ပံ့မှုနှင့် လေ့ကျင့်ခန်း ခက်ခဲမှုကို ပြင်ဆင်နိုင်သည်။ လမ်းလျှောက်ခြင်းကို ပြန်လည် သင်ယူနေသော အာရုံကြောဆိုင်ရာ လူနာတစ်ဦးသည် ပိုနှေးသော အမြန်နှုန်းနှင့် ရေ၏ ထောက်ပံ့မှု ပိုများများကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ပြန်လည်နာလန်ထူနေသော အားကစားသမားတစ်ဦးမူ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအရ သင့်လျော်သည့်အခါ ရေထဲ နစ်မြုပ်မှု နည်းခြင်း၊ အမြန်နှုန်း၊ ကုန်းစောင်း သို့မဟုတ် ခုခံအား ပိုများခြင်းဆီသို့ တိုးမြှင့်နိုင်သည်။

လူနာတိုင်း ရရှိနိုင်သော အင်္ဂါရပ်အားလုံးကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ပါ။ ဆက်တင်တစ်ခုစီသည် တိကျသော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ရည်မှန်းချက်တစ်ခုကို ပံ့ပိုးသင့်သည်။

ရေကုထုံးက လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် ဟန်ချက်ထိန်းခြင်း လေ့ကျင့်မှုကို ပံ့ပိုးပုံ

လမ်းလျှောက်ခြင်း လေ့ကျင့်မှု (Gait training) သည် လမ်းလျှောက်ရာတွင် ဘေးကင်းမှု၊ ထိန်းချုပ်မှု၊ ထိရောက်မှုနှင့် ကြံ့ခိုင်မှုကို တိုးတက်စေရန် ရည်ရွယ်သည်။

ကုန်းပေါ်တွင် နာကျင်မှု သို့မဟုတ် ကြွက်သားအားနည်းမှုက လူနာ လေ့ကျင့်နိုင်သော ခြေလှမ်းအရေအတွက်ကို ကန့်သတ်နိုင်သည်။ လဲကျမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာကို တောင့်ထားခြင်း၊ ခြေလှမ်းကို တိုစေခြင်း သို့မဟုတ် ခြေထောက်တစ်ဖက်ပေါ် ဝန်မတင်ဘဲ ရှောင်ခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်သည်။

ရေထဲတွင် လူနာသည် အောက်ပါတို့ကို လေ့ကျင့်နိုင်သည်။

ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကြား ကိုယ်အလေးချိန် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း
ပိုမို ထိန်းချုပ်၍ ခြေလှမ်းခြင်း
တင်ပါးဆစ်နှင့် ဒူးကို ကွေးခြင်း
ခြေဖဝါးကို မြေမှ ကြွတင်ခြင်း
ရပ်တည်သည့် အဆင့်တွင် ခြေထောက်ကို ဆန့်ခြင်း
ကိုယ်ထည်ကို မတ်မတ် ထိန်းထားခြင်း
တသမတ်တည်း စည်းချက်ဖြင့် လမ်းလျှောက်ခြင်း
ကြာချိန်ကို တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်ခြင်း

ကုထုံးပညာရှင်က လှမ်းယူခြင်း၊ လှည့်ခြင်း၊ အမြန်နှုန်း ပြောင်းခြင်း၊ ဘေးတိုက် လှမ်းခြင်း သို့မဟုတ် လက်ဖြင့် ထောက်ကူမှု လျော့ချခြင်းကဲ့သို့သော ဟန်ချက်ထိန်းခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်များကို ထည့်သွင်းနေစဉ် ပေါ်လွင်အားက ရပ်နေခြင်းကိုလည်း ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်။

ရေသည် လဲကျနိုင်ခြေ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးခြင်း မရှိပါ။ ဘေးကင်းစွာ ဝင်ထွက်ခြင်း၊ သင့်လျော်သော လက်ဖြင့် ထောက်ကူမှု၊ ကုထုံးပညာရှင်၏ စောင့်ကြည့်မှုနှင့် လူတစ်ဦးချင်းအလိုက် ကြိုတင်သတိထားရမည့် အချက်များသည် အရေးကြီးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရေထဲတွင် လမ်းလျှောက်ခြင်းသည် ကုန်းပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့်လည်း ကွာခြားသည်။ တိုးတက်မှုများကို နေ့စဉ် လှုပ်ရှားမှုတွင် အသုံးချနိုင်စေရန် ရေတွင်း လမ်းလျှောက်ခြင်း လေ့ကျင့်မှုကို ပုံမှန်အားဖြင့် ကုန်းပေါ် လေ့ကျင့်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်သင့်သည်။

ရေကုထုံးမှ အကျိုးရနိုင်သော အခြေအနေများ

ပြန်လည်ထူထောင်ရေး လမ်းကြောင်း အမျိုးမျိုးတွင် ရေကုထုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနိုင်သည်။ သင့်လျော်မှုသည် ရောဂါအမည်၊ ကျန်းမာရေး တည်ငြိမ်မှု၊ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း အခြေအနေ၊ ကုသမှုကို ခံနိုင်ရည်၊ အရေပြားနှင့် ဒဏ်ရာ အခြေအနေနှင့် လူတစ်ဦးချင်း ရည်မှန်းချက်များအပေါ် မူတည်သည်။

ခွဲစိတ်ကုသပြီးနောက် ပြန်လည်နာလန်ထူခြင်း

ဒူး၊ တင်ပါးဆစ်၊ အရွတ်ဆက် (ligament) သို့မဟုတ် အခြား အောက်ပိုင်း ခြေလက်အင်္ဂါ ခွဲစိတ်မှုပြီးနောက် နာကျင်မှုနှင့် ကိုယ်အလေးချိန် ထမ်းနိုင်မှု ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် လမ်းလျှောက်ရ ခက်ခဲနိုင်သည်။

ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ခွင့်ပြုချက် ရပြီးနောက် ရေကုထုံးသည် ရွေးချယ်ထားသော လူနာများကို အဆစ်ဝန်အား လျော့ချထားလျက် လှုပ်ရှားမှုကို လေ့ကျင့်နိုင်စေမည် ဖြစ်နိုင်သည်။ ရည်မှန်းချက်များတွင် လမ်းလျှောက်ပုံ ယန္တရားကို ပြန်လည်ရရှိစေခြင်း၊ အဆစ် လှုပ်ရှားနိုင်မှုကို တိုးတက်စေခြင်း၊ ခွန်အားကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာ ကြံ့ခိုင်မှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ကုန်းပေါ် လေ့ကျင့်ခန်းဆီသို့ တိုးမြှင့်ခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။

ရေတွင်း ကုသမှုကို ခွဲစိတ်ပြီးနောက် အလိုအလျောက် မစတင်သင့်ပါ။ အချိန်ကိုက်မှုသည် ဒဏ်ရာ ကျက်မှု၊ ပိုးဝင်ခြင်း ကာကွယ်ရေး ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ၊ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ ညွှန်ကြားချက်များနှင့် ခွင့်ပြုထားသော ကိုယ်အလေးချိန် ထမ်းနိုင်မှု အဆင့်အပေါ် မူတည်သည်။

ဒူးအဆစ် ယိုယွင်းရောဂါ

ဒူးအဆစ် ယိုယွင်းရောဂါ (Knee osteoarthritis) ရှိသူများသည် နာကျင်မှု၊ တောင့်တင်းမှု၊ ရောင်ရမ်းမှု၊ ကြွက်သားအားနည်းမှု သို့မဟုတ် ယုံကြည်မှု လျော့နည်းခြင်းကြောင့် လမ်းလျှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ခွန်အားဖြည့် လေ့ကျင့်ခြင်းကို ခက်ခဲစွာ တွေ့ရနိုင်သည်။

ရေ၏ ထောက်ပံ့မှုသည် လမ်းလျှောက်ခြင်းကို လေ့ကျင့်ရန်၊ ဒူးကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော အတိုင်းအတာအတွင်း လှုပ်ရှားရန်၊ ပေါင်ရှေ့ကြွက်သား (quadriceps) နှင့် တင်ပါးဆစ် ကြွက်သားများကို ခွန်အားဖြည့်ရန်နှင့် အောက်ဆီဂျင်သုံး လေ့ကျင့်ခန်းကို စတင်ရန် ပိုမို လွယ်ကူစေနိုင်သည်။

ရေကုထုံးသည် အသုံးဝင်သော စတင်ရာ အမှတ်တစ်ခုကို ပေးနိုင်သော်လည်း ရေရှည် စီမံကုသမှုတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်သော ကုန်းပေါ် ခွန်အားဖြည့် လေ့ကျင့်ခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ဟန်ချက်ထိန်းခြင်း လေ့ကျင့်မှုနှင့် လှုပ်ရှားမှု စီစဉ်ခြင်းတို့လည်း လိုအပ်သည်။

လေဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု

လေဖြတ်ခြင်း ပြီးနောက် ကြွက်သားအားနည်းခြင်း၊ ကြွက်သား တင်းအား ပြောင်းလဲခြင်း၊ ဟန်ချက် လျော့နည်းခြင်း၊ ညှိနှိုင်းလှုပ်ရှားမှု ညံ့ခြင်း၊ ကိုယ်အလေးချိန်ကို တစ်ဖက်စောင်း ထမ်းခြင်း သို့မဟုတ် လဲကျမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့က လမ်းလျှောက်ခြင်းကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

ရေတွင်း လမ်းလျှောက်ခြင်း လေ့ကျင့်မှုသည် ကိုယ်အလေးချိန် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ခြေလှမ်းခြင်း၊ ကိုယ်ထည် ထိန်းချုပ်မှု၊ စည်းချက်၊ ဟန်ချက်ထိန်းခြင်းနှင့် ကြံ့ခိုင်မှုကို လေ့ကျင့်ရန် ထောက်ပံ့မှုရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပေးနိုင်သည်။

ပြန်လည်ထူထောင်ရေး အဖွဲ့သည် သိမြင်နားလည်မှု၊ ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်မှု၊ နှလုံးနှင့် သွေးကြောဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်၊ နေရာပြောင်းရွှေ့နိုင်မှု၊ ကြွက်သား တင်းအားနှင့် ဘေးကင်းရေး ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာနိုင်မှုတို့ကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်။ ရေကုထုံးကို ကုန်းပေါ် လမ်းလျှောက်ခြင်း လေ့ကျင့်မှု၏ အစားထိုးအဖြစ် မမြင်ဘဲ အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု၏ ဖြစ်နိုင်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်သင့်သည်။

ပါကင်ဆန်ရောဂါ

ပါကင်ဆန်ရောဂါ (Parkinson’s disease) သည် ခြေလှမ်း အရှည်၊ လှုပ်ရှားမှု အမြန်နှုန်း၊ ကိုယ်ဟန်အနေအထား၊ လှည့်ခြင်း၊ ဟန်ချက်နှင့် ယုံကြည်မှုကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

ရေသည် ရွေးချယ်ထားသော လူနာများကို ထောက်ပံ့မှုရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်း ပိုကြီးပြီး ပိုထိန်းချုပ်ထားသော လှုပ်ရှားမှုများကို လေ့ကျင့်ရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်သည်။ ရေ၏ ခုခံအားသည် ခြေလှမ်းခြင်းနှင့် ဟန်ချက်ထိန်းခြင်း လေ့ကျင့်ခန်းများအတွင်း တုံ့ပြန်ချက်ကိုလည်း ပေးနိုင်သည်။

သို့သော် ကုသမှုအစီအစဉ်ကို လက္ခဏာများ၊ လဲကျနိုင်ခြေ၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရည်မှန်းချက်များအလိုက် လူတစ်ဦးချင်းအတွက် သီးသန့် ပြင်ဆင်ရမည်ပင် ဖြစ်သည်။

နာတာရှည် နာကျင်မှုနှင့် ကြွက်သားအားနည်းခြင်း

နာတာရှည် ကြွက်သားနှင့် အရိုးဆိုင်ရာ နာကျင်မှု ရှိသူများသည် လမ်းလျှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် လေ့ကျင့်ခန်းက လက္ခဏာများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဖြစ်ပေါ်စေသောကြောင့် လှုပ်ရှားမှုကို လျှော့ချတတ်ကြသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ယင်းသည် ကြွက်သားအားနည်းခြင်း၊ ကြံ့ခိုင်မှု လျော့နည်းခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားမှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ပိုမို ခက်ခဲခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေရာတွင် ပါဝင်နိုင်သည်။

ရေကုထုံးသည် အဆင့်လိုက် တိုးမြှင့်သော လှုပ်ရှားမှုအတွက် ဝန်အား နည်းသော စတင်ရာ အမှတ်ကို ပေးနိုင်သည်။ ကုထုံးပညာရှင်သည် လူနာ ခံနိုင်ရည်ရှိသော လှုပ်ရှားမှု ပမာဏကို ဖော်ထုတ်ပြီး လိုအပ်ချက်ကို တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်သည်။

ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဝန်အား နည်းသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အမြဲတမ်း ဆက်နေရန် မဟုတ်ပါ။ ဖြစ်နိုင်ပါက ရေတွင်း လေ့ကျင့်ခန်းသည် ကုန်းပေါ်တွင် လိုအပ်သော အားများနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များအတွက် လူနာကို ပြင်ဆင်ပေးသင့်သည်။

ကုထုံးပညာရှင်၏ ကြီးကြပ်မှု အဘယ့်ကြောင့် အရေးကြီးသနည်း

ရေအောက် ပြေးစက်သည် ချိန်ညှိနိုင်သော ဆက်တင်များကို ပေးသော်လည်း ယင်းတို့ကို မည်သို့ အသုံးပြုသင့်သည်ကို စက်ကိရိယာက ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိပါ။

ကုထုံးပညာရှင်သည် အောက်ပါတို့အတွက် လိုအပ်သည်။

ကျန်းမာရေးနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း အခြေခံ အခြေအနေကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန်
သင့်လျော်သော ရေအနက်နှင့် အမြန်နှုန်းကို ရွေးချယ်ရန်
လမ်းလျှောက်ပုံနှင့် အခြား ကြွက်သားများဖြင့် အစားထိုး လှုပ်ရှားခြင်းကို စောင့်ကြည့်ရန်
နာကျင်မှု၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ ဟန်ချက်နှင့် လေ့ကျင့်ခန်း ခံနိုင်ရည်ကို စောင့်ကြည့်ရန်
ခုခံအား၊ ကုန်းစောင်းနှင့် ကြာချိန်ကို ချိန်ညှိရန်
ထောက်ပံ့မှုကို မည်သည့်အချိန်တွင် လျှော့ချနိုင်သည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန်
ဝင်ထွက်ရာတွင် ကူညီရန်
ကုသမှုကို ကုန်းပေါ် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆီသို့ တိုးမြှင့်ရန်

အာရုံကြောဆိုင်ရာ အခြေအနေများ၊ အာရုံခံစားမှု လျော့နည်းခြင်း၊ ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှု သို့မဟုတ် သိမြင်နားလည်မှု အခက်အခဲများ၊ သိသာသော ကြွက်သားအားနည်းမှု သို့မဟုတ် မကြာသေးမီက ခွဲစိတ်ထားမှု ရှိသော လူနာများအတွက် ကြီးကြပ်မှုသည် အထူးအရေးကြီးသည်။

ဘေးကင်းရေး အင်္ဂါရပ်များသည် ကုသမှုကို ပံ့ပိုးပေးသော်လည်း ကျွမ်းကျင်သူ၏ စောင့်ကြည့်မှုနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အစားမထိုးနိုင်ပါ။

ပြည့်စုံသော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ရေကုထုံး

ရေတွင်း လေ့ကျင့်မှုသည် တန်ဖိုးရှိသော အခွင့်အလမ်းများကို ဖန်တီးပေးနိုင်သော်လည်း နေ့စဉ်ဘဝတွင် ကုန်းပေါ်၌ လှုပ်ရှားရန် လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ပြည့်စုံသော ကုသမှုအစီအစဉ်တစ်ခုသည် ရေကုထုံးကို အောက်ပါတို့နှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်သည်။

ကုန်းပေါ် ကာယကုထုံး
တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်သော ခွန်အားဖြည့် လေ့ကျင့်ခြင်း
ဟန်ချက်ထိန်းခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားနိုင်မှု လေ့ကျင့်ခြင်း
လုပ်ဆောင်ချက်ဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ခြင်း
လမ်းလျှောက်ပုံ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း
အာရုံကြောနှင့် ကြွက်သား လေ့ကျင့်ခြင်း
အိမ်တွင် ပြုလုပ်ရမည့် လေ့ကျင့်ခန်းများ
လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဝန်အား တိုးမြှင့်ခြင်းဆိုင်ရာ ပညာပေးခြင်း

ရေတွင်း ကုသမှုနှင့် ကုန်းပေါ် ကုသမှုကြား ချိန်ခွင်လျှာသည် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး အဆင့်အပေါ် မူတည်သည်။ ခွဲစိတ်ပြီးစ လူနာတစ်ဦးသည် အစပိုင်းတွင် ရေ၏ ထောက်ပံ့မှု ပိုလိုအပ်နိုင်သည်။ ရပ်ရွာအတွင်း ကိုယ်တိုင် လမ်းလျှောက်နိုင်ရန် ပြင်ဆင်နေသူတစ်ဦးမူ အမှန်တကယ် မျက်နှာပြင်များ၊ လှေကားများနှင့် အတားအဆီးများပေါ်တွင် ပိုမို လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်နိုင်သည်။

PYONG Rehabilitation Center က ရေကုထုံးကို ပေါင်းစပ်ပုံ

PYONG Rehabilitation Center တွင် ရေကုထုံးကို သီးခြား လေ့ကျင့်ခန်း တစ်ကြိမ်အဖြစ် ပေးခြင်းမဟုတ်ဘဲ အထူးကျွမ်းကျင်သူ ဦးဆောင်သော လူတစ်ဦးချင်းအလိုက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး အစီအစဉ်အတွင်း ပေါင်းစပ်ထားသည်။

အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းတွင် အောက်ပါတို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနိုင်သည်။

ရောဂါအမည်နှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကြိုတင်သတိထားရမည့် အချက်များ
နာကျင်မှုနှင့် ရောင်ရမ်းမှု
အဆစ် လှုပ်ရှားနိုင်မှု
ကြွက်သား ခွန်အား
ဟန်ချက်
လမ်းလျှောက်နိုင်စွမ်း
အကူအညီ လိုအပ်ချက်များ
လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရည်မှန်းချက်များ
ကုန်းပေါ် လေ့ကျင့်ခန်းကို ခံနိုင်ရည်

ထို့နောက် အဖွဲ့သည် ရေအောက် ပြေးစက်က ပြန်လည်နာလန်ထူရေး၏ နောက်အဆင့်အတွက် သင့်လျော်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပေးနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။

ရေအနက်၊ အမြန်နှုန်း၊ ကုန်းစောင်း၊ ခုခံအားနှင့် အပူချိန်ကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးချက် ရလဒ်များအလိုက် ချိန်ညှိနိုင်သည်။ ကုသမှုကို ကုန်းပေါ် ကာယကုထုံး၊ အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု၊ ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ပြန်လည်နာလန်ထူခြင်း၊ အဆစ် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု သို့မဟုတ် အားကစား ကြံ့ခိုင်ရေး လေ့ကျင့်မှုတို့နှင့် ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်နိုင်သည်။

PYONG Rehabilitation တွင် ရရှိနိုင်သော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး နည်းပညာများကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ကုသမှုအစီအစဉ်အတွင်း အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းနှင့် ပြန်လည်နာလန်ထူခြင်းကို ပံ့ပိုးရန် အသုံးပြုသည်။ ယင်းတို့သည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်၊ ကုထုံးပညာရှင် ဦးဆောင်သော ကုသမှု သို့မဟုတ် လူနာ၏ တက်ကြွစွာ ပါဝင်မှုကို အစားမထိုးပါ။

ပြန်လည်ထူထောင်ရေး အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းဖြင့် စတင်ပါ

နာကျင်မှု၊ ကြွက်သားအားနည်းမှု သို့မဟုတ် လဲကျမည်ကို ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ကုန်းပေါ် လေ့ကျင့်မှု ခက်ခဲသည့်အခါ ရေအောက် ပြေးစက်ဖြင့် ရေကုထုံးသည် ရွေးချယ်ထားသော လူနာများကို လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ဟန်ချက်ထိန်းခြင်းနှင့် ခွန်အားဖြည့် လေ့ကျင့်ခြင်းတို့ကို လေ့ကျင့်ရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်သည်။

၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ ချိန်ညှိနိုင်မှုတွင် တည်ရှိသည်။ ရေအနက်က အမှန်တကယ် ကိုယ်အလေးချိန် ထမ်းမှုကို လျော့ချပေးနိုင်ပြီး လှုပ်ရှားမှု ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းနှင့် စွမ်းရည် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ပြေးစက် အမြန်နှုန်းနှင့် ခုခံအားကို တိုးမြှင့်နိုင်သည်။

ပထမ အဆင့်မှာ ရေတွင်း ကုသချိန်ကို သီးခြား ရွေးချယ်ခြင်းထက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်သင့်သည်။ စစ်ဆေးတွေ့ရှိချက်များက ရေကုထုံး သင့်လျော်ခြင်း ရှိမရှိ၊ မည်သို့ ကြီးကြပ်သင့်သည်နှင့် လူနာ၏ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ပြန်လည်နာလန်ထူရေး အစီအစဉ်နှင့် မည်သို့ ချိတ်ဆက်မည်ကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။