ခွဲစိတ်ကုသမှုသည် ပျက်စီးနေသော ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြုပြင်နိုင် သို့မဟုတ် အစားထိုးနိုင်သော်လည်း သက်သောင့်သက်သာ လှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ ကြွက်သားအား၊ ဟန်ချက်ထိန်းခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်နိုင်မှုကို အလိုအလျောက် ပြန်လည်ရရှိစေခြင်း မရှိပါ။ စနစ်တကျ ရေးဆွဲထားသော ခွဲစိတ်ကုသပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအစီအစဉ်သည် ခွဲစိတ်မှု ရလဒ်ကို နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် အထောက်အကူ ပြုပါသည်။

နိုင်ငံတကာ လူနာများအတွက် ထိုင်းနိုင်ငံသည် အထူးကု ပညာရှင်များ ဦးဆောင်သော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု၊ ပိုမို ကြာရှည်သော ကုသချိန်များ၊ ညှိနှိုင်းပေါင်းစပ်ထားသော နည်းပညာနှင့် သီးသန့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရယူနိုင်ခွင့် ပေးနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှု၊ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ ခွင့်ပြုချက်၊ ကုသမှုအစီအစဉ်၏ အရည်အသွေးနှင့် ဘေးကင်းသော ခရီးသွား စီစဉ်မှုအပေါ် အခြေခံသင့်ပြီး သွားရောက်မည့် နေရာ တစ်ခုတည်းအပေါ် အခြေခံရန် မဟုတ်ပါ။

အရိုးနှင့် အဆစ် ခွဲစိတ်ထားသော လူနာများ စနစ်တကျ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု လိုအပ်သည့် အကြောင်းရင်း

ခွဲစိတ်ပြီးနောက် လူနာများသည် နာကျင်မှု၊ ဖောရောင်မှု၊ အဆစ်တောင့်တင်းခြင်း၊ ကြွက်သား အလုပ်လုပ်မှု ဟန့်တားခံရခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ပုံ ပြောင်းလဲခြင်း၊ ကြံ့ခိုင်မှု လျော့ကျခြင်းနှင့် ခွဲစိတ်ထားသော နေရာကို ထိခိုက်မည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ ကြုံတွေ့ရနိုင်ပါသည်။ ဤတုံ့ပြန်မှုများသည် ခွဲစိတ်မှု အမျိုးအစားတိုင်းတွင် တူညီခြင်း မရှိပါ။

စနစ်တကျ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် အဆင့်လိုက် စဉ်တစ်ခုကို ပေးပါသည်။ ၎င်းမှာ ကျက်လာနေသော တစ်ရှူးကို ကာကွယ်ခြင်း၊ ခွင့်ပြုထားသော လှုပ်ရှားမှုကို ပြန်လည်ရရှိစေခြင်း၊ ကြွက်သားများကို ပြန်လည် အလုပ်လုပ်စေခြင်း၊ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို ပြန်လည် လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် လူနာ အသင့်ဖြစ်လာသည်နှင့်အမျှ ဝန်အားကို တိုးမြှင့်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းသည် ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာဆိုင်ရာ စိုးရိမ်ဖွယ်ရာများ၊ မမျှော်လင့်ထားသော အာရုံကြောဆိုင်ရာ လက္ခဏာများ သို့မဟုတ် မျှော်မှန်းထားသည်ထက် နှေးကွေးသော တိုးတက်မှုကို ဖော်ထုတ်ရန် စစ်ဆေးမှတ်များကိုလည်း ဖန်တီးပေးပါသည်။

ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု လိုအပ်နိုင်သော အဖြစ်များသည့် ခွဲစိတ်မှုများ

အောက်ပါ ခွဲစိတ်မှုများ ပြီးနောက် ခွဲစိတ်ကုသပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု လိုအပ်နိုင်ပါသည်။

  • ဒူးအဆစ် တစ်ခုလုံး သို့မဟုတ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အစားထိုး ခွဲစိတ်မှု
  • တင်ပါးဆုံအဆစ် အစားထိုး ခွဲစိတ်မှု သို့မဟုတ် တင်ပါးဆုံအဆစ် ပြုပြင် ခွဲစိတ်မှု
  • ကျောရိုး ဖိအားလျှော့ ခွဲစိတ်မှု၊ ကျောရိုး တွဲဆက် ခွဲစိတ်မှု သို့မဟုတ် ကျောရိုးဆစ်ကြား အကွင်း (disc) ခွဲစိတ်မှု
  • ပခုံး ကြွက်သားအရွတ် (rotator cuff)၊ ပခုံးအဆစ် အနားကွင်း (labrum) သို့မဟုတ် ပခုံးအဆစ် တည်ငြိမ်စေရေး ခွဲစိတ်မှု
  • ဒူးအတွင်း ရှေ့ကြက်ခြေခတ် အရွတ် (ACL) သို့မဟုတ် ဒူးအရိုးနု အကွင်း (meniscus) ခွဲစိတ်မှု
  • ကျိုးသော အရိုးကို တွဲဆက် ခွဲစိတ်မှု
  • အရွတ် သို့မဟုတ် အဆစ်ချည်အရွတ် ပြုပြင် ခွဲစိတ်မှု
  • အဆစ်တွင်း မှန်ပြောင်းဖြင့် ခွဲစိတ်ခြင်း (Arthroscopic surgery)

လုပ်ထုံးလုပ်နည်းသည် ခွဲစိတ်မှု အမျိုးအစားနှင့် ကိုက်ညီရမည် ဖြစ်ပါသည်။ ဥပမာ ဒူးအဆစ် အစားထိုး ခွဲစိတ်ပြီးနောက် အစောပိုင်း အဆစ်လှုပ်ရှားနိုင်မှု အတိုင်းအတာ (range of motion) ပန်းတိုင်များသည် အရွတ် ပြုပြင်ပြီးနောက် သို့မဟုတ် ကျောရိုး တွဲဆက် ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ကန့်သတ်ချက်များနှင့် ကွဲပြားပါသည်။

အရိုးနှင့် အဆစ် ခွဲစိတ်ပြီးနောက် အဓိက ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေး ပန်းတိုင်များ

အသေးစိတ် အချက်များ ကွဲပြားသော်လည်း အဖြစ်များသော ပန်းတိုင်များတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်ပါသည်။

  • နာကျင်မှုနှင့် ဖောရောင်မှုကို ထိန်းချုပ်ခြင်း
  • ခွဲစိတ်ထားသော နေရာကို ကာကွယ်ခြင်း
  • ရှောင်ရှားနိုင်သော အဆစ်တောင့်တင်းခြင်းနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ ကြံ့ခိုင်မှု ကျဆင်းခြင်းကို ကာကွယ်ခြင်း
  • ခွင့်ပြုထားသော အဆစ်လှုပ်ရှားနိုင်မှု အတိုင်းအတာကို ပြန်လည်ရရှိစေခြင်း
  • ကြွက်သားအားနှင့် ကြံ့ခိုင်မှုကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ခြင်း
  • ဟန်ချက်နှင့် ဘေးကင်းစွာ လမ်းလျှောက်နိုင်မှုကို ပြန်လည်ရရှိခြင်း
  • ကိုယ်တိုင် ပြုစုခြင်း၊ အလုပ်၊ ခရီးသွားခြင်းနှင့် အပန်းဖြေ လှုပ်ရှားမှုများသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း
  • အခြား ကြွက်သားများဖြင့် အစားထိုး လှုပ်ရှားသည့် ပုံစံများကို လျော့ချခြင်း

ပန်းတိုင်များသည် တိကျသင့်ပါသည်။ “ပိုကောင်းစွာ လမ်းလျှောက်ရန်” ဆိုသည်မှာ “ညီညာသော ပုံစံဖြင့် ကိုယ်ကာယ အကူအညီ မလိုဘဲ မီတာ ၃၀၀ လမ်းလျှောက်ရန်” ဖြစ်လာနိုင်ပြီး “ပခုံးကို အသုံးပြုရန်” ဆိုသည်မှာ “ခွဲစိတ်ဆရာဝန် ခွင့်ပြုထားသော အတိုင်းအတာအတွင်း စင်ပေါ်သို့ ဘေးကင်းစွာ လှမ်းယူရန်” ဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။

နာကျင်မှု ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ အဆစ်လှုပ်ရှားနိုင်မှု အတိုင်းအတာ၊ ကြွက်သားအား မြှင့်တင်ခြင်းနှင့် လမ်းလျှောက်ခြင်း လေ့ကျင့်မှု

နာကျင်မှု ထိန်းချုပ်ခြင်း တွင် ဆေးဝါး ညှိနှိုင်းခြင်း၊ ဖောရောင်မှု ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ကိုယ်ဟန်အနေအထား ချထားခြင်း၊ ပညာပေးခြင်းနှင့် ရွေးချယ်ထားသော ရူပဗေဒဆိုင်ရာ ကုသနည်းများ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘေးကင်းသော လှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်နိုင်စေရန် ဖြစ်ပြီး သတိပေး လက္ခဏာများကို ဖုံးကွယ်ရန် မဟုတ်ပါ။

အဆစ်လှုပ်ရှားနိုင်မှု အတိုင်းအတာ ကို တစ်ရှူး ကျက်လာမှုနှင့် ခွဲစိတ်မှုဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များအတိုင်း တိုးမြှင့်ပါသည်။ အချို့ ခွဲစိတ်မှုများတွင် အစောပိုင်း လှုပ်ရှားမှုကို အားပေးပြီး ပြုပြင်ထားသော ဖွဲ့စည်းပုံများမှာမူ ကာကွယ်မှု လိုအပ်နိုင်ပါသည်။

ကြွက်သားအား မြှင့်တင်ခြင်း ကို ကြွက်သား အလုပ်လုပ်စေခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး ခုခံအား၊ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ ဝန်အား ဆီသို့ တိုးမြှင့်ပါသည်။ ကိုယ်ထည်၊ တင်ပါးဆုံ၊ ပခုံး သို့မဟုတ် ဆန့်ကျင်ဘက် ခြေလက်မှ အစားထိုး လှုပ်ရှားမှုသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုကို ထိခိုက်နိုင်သောကြောင့် ခွဲစိတ်ထားသော နေရာကို ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးဆိုင်ရာ ကုသမှုအစီအစဉ်အတွင်း လေ့ကျင့်ပါသည်။

လမ်းလျှောက်ခြင်း လေ့ကျင့်မှု တွင် လမ်းလျှောက် အထောက်အကူ ကိရိယာကို ရွေးချယ်ခြင်းနှင့် ချိန်ညှိတပ်ဆင်ခြင်း၊ ကိုယ်အလေးချိန် ရွှေ့ပြောင်းပုံကို ပြင်ဆင်ခြင်း၊ လှေကားထစ်နှင့် လှေကား တက်ဆင်းခြင်းကို လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် အကွာအဝေးကို တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်ခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ ကိုယ်အလေးချိန် ထောက်ပံ့စနစ်၊ စက်ရုပ်နည်းပညာ သို့မဟုတ် ရေအောက် ပြေးစက်သည် ရွေးချယ်ထားသော လူနာများကို ဝန်အား နည်းစွာဖြင့် သို့မဟုတ် ဘေးကင်းမှု ပိုမိုစွာဖြင့် လေ့ကျင့်နိုင်ရန် အထောက်အကူ ပြုနိုင်ပါသည်။

ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် အဆစ်တောင့်တင်းခြင်းကို လျော့ချပြီး ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်နိုင်မှုကို ထောက်ပံ့ပုံ

ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု သည် အဆစ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် သို့မဟုတ် ပြန်လည်ရရှိစေရန်နှင့် ရှောင်ရှားနိုင်သော ကာကွယ်ထိန်းထားမှုကို လျော့ချရန် သင့်လျော်သော လှုပ်ရှားမှုကို ထပ်ခါထပ်ခါ အသုံးပြုပါသည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် လိုအပ်သော လုပ်ငန်းများကိုလည်း လေ့ကျင့်ပေးပါသည်။ ၎င်းတို့မှာ အိပ်ရာပေါ်တွင် လှုပ်ရှားခြင်း၊ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း၊ အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ခြင်း၊ ရေချိုးခြင်း၊ အိမ်သာ သုံးခြင်း၊ လှေကား တက်ဆင်းခြင်း၊ ယာဉ်ပေါ်သို့ တက်ခြင်းနှင့် လူမှုပတ်ဝန်းကျင်အတွင်း လမ်းလျှောက်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပါသည်။

ပန်းတိုင်မှာ ကြွက်သား ပိုမို သန်မာလာခြင်း သို့မဟုတ် အဆစ်ထောင့် ပိုမို ကျယ်လာခြင်း တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါ။ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ကုသမှုအစီအစဉ်သည် ထိုပြောင်းလဲမှုများကို လူနာ မလိုအပ်သော အကူအညီ မပါဘဲ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည့် အရာများနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးပါသည်။

နိုင်ငံတကာ လူနာများ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ခွဲစိတ်ကုသပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို ရွေးချယ်နိုင်သည့် အကြောင်းရင်း

လူနာများသည် မိမိနိုင်ငံတွင် ရရှိနိုင်သည်ထက် ပိုမို စုစည်းသော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု လိုအပ်သည့်အခါ၊ ဆရာဝန်နှင့် ကုထုံးပညာရှင်တို့၏ ညှိနှိုင်းထားသော ကြီးကြပ်မှုကို လိုလားသည့်အခါ သို့မဟုတ် သတ်မှတ်ထားသော ကာလတစ်ခုကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေးအတွက် သီးသန့် အသုံးပြုလိုသည့်အခါ ခရီးသွားလာ နိုင်ပါသည်။

ခရီးမထွက်မီ စင်တာသည် ခွဲစိတ်မှု အစီရင်ခံစာ၊ လက်ရှိ ကန့်သတ်ချက်များ၊ ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာ အခြေအနေ၊ ဆေးဝါး၊ လှုပ်ရှားနိုင်မှုနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အန္တရာယ်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်သင့်ပါသည်။ လူနာများသည် အလွယ်တကူ အသုံးပြုနိုင်သော နေရာထိုင်ခင်း၊ လေဆိပ် အကူအညီ၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ လူနာပြုစုသူ စီစဉ်မှုနှင့် ပြန်လည် ထွက်ခွာမည့် လေယာဉ်ခရီးစဉ် မတိုင်မီ လုံလောက်သော အချိန်တို့လည်း လိုအပ်ပါသည်။

နိုင်ငံတကာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ အစီအစဉ်ကို ဖြည့်စွက်ပေးသင့်ပါသည်။ ကန့်သတ်ချက်များ မရှင်းလင်းသည့်အခါ သို့မဟုတ် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများ ရှိနိုင်သည်ဟု သံသယ ရှိသည့်အခါ ခွဲစိတ်ပေးသော အဖွဲ့နှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းသည် အရေးကြီးပါသည်။

PYONG Rehabilitation Center က သီးသန့်ပြီး လူတစ်ဦးချင်းအတွက် ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုဖြင့် အရိုးနှင့် အဆစ် ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုကို ထောက်ပံ့ပုံ

PYONG Rehabilitation Centerသည် ဘန်ကောက်မြို့လယ်တွင် ဆရာဝန် ဦးဆောင်သော ခွဲစိတ်ကုသပြီးနောက် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုနှင့် လူတစ်ဦးချင်းအတွက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို ပေးပါသည်။ အဖွဲ့သည် ခွဲစိတ်မှုဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး နာကျင်မှု၊ လှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ ကြွက်သားအား၊ ဟန်ချက်၊ လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းတို့တွင် ဦးစားပေးရမည့် အချက်များကို ဖော်ထုတ်ပါသည်။

ခွဲစိတ်မှု အမျိုးအစားပေါ် မူတည်၍ ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုတွင် ကာယကုထုံး (Physiotherapy)၊ အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာ ကုထုံး၊ လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် ဟန်ချက် လေ့ကျင့်မှု၊ ရေအောက် ပြေးစက်ဖြင့် ရေကုထုံး၊ ကိုယ်အလေးချိန် ထောက်ပံ့စနစ်၊ စက်ရုပ်ဖြင့် လှုပ်ရှားမှု လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် နာကျင်မှု သက်သာစေရေး ကုသမှု နည်းပညာတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ တိုးတက်မှုကို စောင့်ကြည့်ပြီး ဒဏ်ရာ ကျက်လာမှု၊ ခံနိုင်ရည်နှင့် လူနာ၏ အိမ်ပြန်ရေး ပန်းတိုင်များအပေါ် မူတည်၍ အစီအစဉ်ကို ချိန်ညှိပါသည်။

အဓိက အချက်များ

  • ခွဲစိတ်ကုသမှုသည် ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြုပြင်ပေးပြီး ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် အသုံးချနိုင်သော လှုပ်ရှားမှုနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို ပြန်လည်ရရှိစေပါသည်
  • ဒူး၊ တင်ပါးဆုံအဆစ်၊ ကျောရိုး၊ ပခုံး၊ အရိုးကျိုး၊ အရွတ်နှင့် အဆစ်ချည်အရွတ် ခွဲစိတ်မှုများသည် ကွဲပြားသော သတိပြုရမည့် အချက်များ လိုအပ်ပါသည်
  • ထိရောက်သော ကုသမှုအစီအစဉ်များသည် နာကျင်မှု ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ အဆစ်လှုပ်ရှားနိုင်မှု အတိုင်းအတာ၊ ကြွက်သားအား၊ ဟန်ချက်နှင့် လမ်းလျှောက်ပုံကို လက်တွေ့ဘဝတွင် ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်နိုင်မှုနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးပါသည်
  • နိုင်ငံတကာ လူနာများသည် မရောက်ရှိမီ မှတ်တမ်းများ ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း၊ ခရီးသွားရန် ခွင့်ပြုချက်၊ အလွယ်တကူ အသုံးပြုနိုင်သော ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး စီစဉ်မှုနှင့် အိမ်ပြန်ရေး အစီအစဉ် လိုအပ်ပါသည်
  • PYONG Rehabilitation သည် ကုသမှုအစီအစဉ်ကို ခွဲစိတ်မှု၊ လက်ရှိ စွမ်းရည်နှင့် ကိုယ်ပိုင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေး ပန်းတိုင်များအပေါ် အခြေခံ၍ ရေးဆွဲပါသည်

မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ (FAQ)

၁။ ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအတွက် ထိုင်းနိုင်ငံသို့ မည်မျှ မြန်မြန် ခရီးသွားနိုင်ပါသနည်း အချိန်ကာလသည် ခွဲစိတ်မှု၊ ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာ၊ သွေးခဲနိုင်ခြေ၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှုနှင့် လေယာဉ်ခရီးစဉ် ကြာချိန်အပေါ် မူတည်ပါသည်။ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်ထံမှ ခွင့်ပြုချက် ရယူပြီး သင့်လျော်သည့်အခါ ခရီးသွား ဆေးပညာဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်ကို ရယူပါ။

၂။ PYONG Rehabilitation သည် ကျွန်ုပ်၏ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို လိုက်နာနိုင်ပါသလား လူနာများသည် မရောက်ရှိမီ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းနှင့် ခွဲစိတ်မှု အစီရင်ခံစာကို မျှဝေသင့်ပါသည်။ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး အဖွဲ့သည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုနှင့် ကုသမှုကို စီစဉ်ရာတွင် ဤကန့်သတ်ချက်များကို အသုံးပြုပါသည်။

၃။ ရေကုထုံးသည် ခွဲစိတ်ပြီးပြီးချင်း သင့်လျော်ပါသလား အလိုအလျောက် သင့်လျော်ခြင်း မရှိပါ။ ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာ သင့်လျော်စွာ ကျက်ပြီး ဖြစ်ရမည် သို့မဟုတ် ကာကွယ်ထားရမည် ဖြစ်ပြီး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်ပါသည်။ အချိန်ကာလသည် ခွဲစိတ်မှု အမျိုးအစားနှင့် ကုသရေး ဌာန၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအလိုက် ကွဲပြားပါသည်။

၄။ ကုသမှု ခံယူနေစဉ် လူနာပြုစုသူ လိုအပ်ပါသလား ၎င်းသည် လှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ သိမြင်နားလည်မှု၊ ကိုယ်တိုင် ပြုစုနိုင်စွမ်းနှင့် နေရာထိုင်ခင်းအပေါ် မူတည်ပါသည်။ အချို့ လူနာများသည် ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်နိုင်ကြပြီး အခြားသူများမှာမူ ကုထုံး ကုသချိန် ပြင်ပတွင် အကူအညီ လိုအပ်ပါသည်။

၅။ အရိုးနှင့် အဆစ်ဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် မည်မျှ ကြာပါသနည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုသည် ရက်သတ္တပတ်များမှ လများအထိ ဆက်လက် ကြာမြင့်နိုင်ပါသည်။ ကြာချိန်သည် ခွဲစိတ်မှု၊ ကျန်းမာရေး၊ ခွဲစိတ်မှု မတိုင်မီ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း၊ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများ၊ ပန်းတိုင်များနှင့် တုံ့ပြန်မှုအပေါ် မူတည်ပါသည်။