လေဖြတ်ခြင်း ဖြစ်ပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို အိမ်တွင် ဆက်လက်ပြုလုပ်မည်လော သို့မဟုတ် အထူးကု ဆေးခန်းတွင် ပြုလုပ်မည်လော ဆိုသည်ကို မိသားစုများက မကြာခဏ ဆုံးဖြတ်ရလေ့ရှိပါသည်။ မှန်ကန်သော အဖြေသည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှု၊ မသန်စွမ်းမှု၊ ကုသမှု ပန်းတိုင်များ၊ လူနာပြုစုသူ၏ ပံ့ပိုးမှု၊ ဘေးကင်းလုံခြုံမှု၊ သွားလာရေးနှင့် လူနာ ခံနိုင်ရည်ရှိသော ကုသမှု ပြင်းအားတို့အပေါ် မူတည်ပါသည်။

အိမ်အခြေပြု ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုနှင့် ဆေးခန်းအခြေပြု ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုတို့သည် အပြိုင်အဆိုင် အယူအဆများ မဟုတ်ပါ။ လူနာများစွာသည် အဆင့်အလိုက် နှစ်နေရာကြား ကူးပြောင်းကြပါသည်။ အရေးကြီးသော မေးခွန်းမှာ လက်ရှိအချိန်တွင် မည်သည့်နေရာက အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း၊ ထပ်ခါထပ်ခါ လေ့ကျင့်ခြင်း၊ ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့် ပံ့ပိုးမှုကို အဘေးကင်းဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး အဆင့်ဖြင့် ပေးနိုင်သနည်း ဆိုသည်ပင် ဖြစ်ပါသည်။

လေဖြတ်ပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေးအတွက် သင့်လျော်သော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုနေရာ လိုအပ်ရခြင်း အကြောင်းရင်း

လေဖြတ်ခြင်းသည် ကြွက်သားအား၊ အာရုံခံစားမှု၊ ဟန်ချက်ထိန်းခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ လက်မောင်းနှင့် လက် အသုံးပြုခြင်း၊ စကားပြောခြင်း၊ မျိုချခြင်း၊ သိမြင်နားလည်မှု၊ အမြင်အာရုံ၊ စိတ်ခံစားမှုနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတို့ကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက် တူညီသော်လည်း ပြန်လည်ထူထောင်ရေး လိုအပ်ချက်များ အလွန်ကွာခြားနိုင်ပါသည်။

မိမိဘာသာ လမ်းလျှောက်နိုင်သော်လည်း အိမ်တွင်း လက်တွေ့လုပ်ငန်းများကို လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သော လူနာသည် အိမ်အခြေပြု ကုသမှုမှ များစွာ အကျိုးရှိနိုင်ပါသည်။ ပြင်းထန်သော အားနည်းခြင်း၊ ထပ်ခါထပ်ခါ လဲကျခြင်း၊ မျိုချရာတွင် အန္တရာယ်ရှိခြင်း၊ ကြွက်သားတောင့်တင်းခြင်း သို့မဟုတ် ချို့ယွင်းချက် အများအပြား ရှိသော လူနာသည် ဘာသာရပ်ပေါင်းစုံ ကျွမ်းကျင်သူအဖွဲ့၏ ပိုမို အနီးကပ် ကြီးကြပ်မှုနှင့် အထူးပြု ကိရိယာများ လိုအပ်နိုင်ပါသည်။

အိမ်အခြေပြု လေဖြတ် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုက ပေးနိုင်သည့်အရာများ

အိမ်တွင် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ကုထုံးပညာရှင်သည် နေ့စဉ်ဘဝ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။ ကုသမှုသည် အောက်ပါတို့ကို အာရုံစိုက်နိုင်ပါသည်။

လူနာ၏ ကိုယ်ပိုင် အိပ်ရာပေါ်သို့ တက်ခြင်းနှင့် ဆင်းခြင်း
အိမ်သာနှင့် ရေချိုးခန်း ဘေးကင်းလုံခြုံရေး
မီးဖိုချောင် လုပ်ငန်းများ
လှေကားနှင့် ဝင်ပေါက်များ
လူနာပြုစုသူ၏ လူနာကိုင်တွယ်ပုံနှင့် နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း လေ့ကျင့်မှု
လက်တွေ့နေရာများတွင် လမ်းလျှောက် အထောက်အကူပစ္စည်းများ အသုံးပြုခြင်း
ရေရှည် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်သော အိမ်တွင်း လေ့ကျင့်ခန်း အစီအစဉ်

ရင်းနှီးသော ပတ်ဝန်းကျင်သည် ခရီးသွားလာရခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းမှုကို လျှော့ချနိုင်ပြီး လက်တွေ့ အခက်အခဲများကို ဖော်ထုတ်ရန် ပိုမို လွယ်ကူစေနိုင်ပါသည်။ အိမ်အခြေပြု ဝန်ဆောင်မှုများသည် သင့်လျော်သော ပြင်းအား၊ ကျွမ်းကျင်သော လေဖြတ် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု နှင့် ပုံမှန် ပြန်လည်သုံးသပ်မှုတို့ကို ပေးနိုင်ပါက ထိရောက်နိုင်ပါသည်။

ရှုပ်ထွေးသော လေဖြတ်လူနာများအတွက် အိမ်တွင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေး၏ ကန့်သတ်ချက်များ

အိမ်ပတ်ဝန်းကျင်သည် ကုထုံးပညာရှင် အများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက် ရရှိခြင်း၊ ကြီးမားသော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကိရိယာများ၊ ကိုယ်အလေးချိန် ထောက်ပံ့စနစ်များ၊ စက်ရုပ်နည်းပညာ၊ အထူးပြု မျိုချခြင်း အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု သို့မဟုတ် အကြိမ်ရေများသော လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် လက်မောင်း လေ့ကျင့်မှုတို့ကို ကန့်သတ်နိုင်ပါသည်။

ကုသမှု အကြိမ်ရေသည်လည်း လူနာ လိုအပ်သည်ထက် နည်းနိုင်ပါသည်။ လူနာပြုစုသူများသည် လုံလောက်သော လေ့ကျင့်မှု မရှိဘဲ ကုသမှုအစီအစဉ်၏ များလွန်းသော အပိုင်းကို တာဝန်ယူရနိုင်ပါသည်။ ကျဉ်းမြောင်းသော သို့မဟုတ် ဝင်ထွက်သွားလာရန် ခက်ခဲသော အိမ်တွင် ဘေးကင်းစွာ လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း လေ့ကျင့်မှု ပြုလုပ်ရန် ခက်ခဲနိုင်ပါသည်။

အိမ်တွင် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် အလိုအလျောက် ပြင်းအား နည်းသည် မဟုတ်ပါ။ သို့သော် မိသားစုများသည် ထိုဝန်ဆောင်မှုက လူနာ၏ ပန်းတိုင်များအတွက် လိုအပ်သော အကြိမ်ရေ၊ ဘာသာရပ်များနှင့် ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်မှုကို ပေးနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ မေးမြန်းသင့်ပါသည်။

ဆေးခန်းအခြေပြု အထူးကြပ်မတ် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုက ပေးသည့်အရာများ

အထူးကု ဆေးခန်းတစ်ခုသည် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ဆေးပညာ အထူးကုဆရာဝန်၊ ကာယကုထုံးပညာရှင်၊ အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာ ကုထုံးပညာရှင်၊ စကားပြောနှင့် ဘာသာစကား ကုထုံးပညာရှင်နှင့် အခြား ကျွမ်းကျင်သူများကို ညှိနှိုင်းထားသော အစီအစဉ်တစ်ခုတည်းအတွင်း စုစည်းပေးနိုင်ပါသည်။ လူနာသည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကြီးကြပ်မှုနှင့် စနစ်တကျ အနားယူချိန်ဖြင့် တစ်နေ့တည်းအတွင်း ကုသမှု အစိတ်အပိုင်း အများအပြားကို ပြီးမြောက်နိုင်ပါသည်။

ဆေးခန်းအခြေပြု ကုသမှုသည် အောက်ပါတို့ကို ပေးနိုင်ပါသည်။

လမ်းလျှောက်ပုံ၊ ဟန်ချက်၊ လက်မောင်း၊ စကားပြော၊ မျိုချခြင်းနှင့် သိမြင်နားလည်မှုဆိုင်ရာ အသေးစိတ် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း
အကြိမ်ရေများပြီး သတ်မှတ်လုပ်ငန်းအလိုက် လေ့ကျင့်မှု
ကိုယ်အလေးချိန် ထောက်ပံ့ပေးသော လမ်းလျှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် စက်ရုပ်ဖြင့် လမ်းလျှောက်ခြင်း လေ့ကျင့်မှု
လက်မောင်းအတွက် စက်ရုပ်နည်းပညာနှင့် အာရုံခံကိရိယာအခြေပြု ပြန်လည်တုံ့ပြန်ချက်
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအရ သင့်လျော်သည့်အခါ ဦးနှောက် သို့မဟုတ် အာရုံကြောနှင့် ကြွက်သားကို လှုံ့ဆော်ကုသခြင်း
တိုးတက်မှုကို ပုံမှန် တိုင်းတာခြင်းနှင့် အစီအစဉ်ကို ချိန်ညှိခြင်း
အိမ်သို့ ကူးပြောင်းမီ လူနာပြုစုသူကို ပညာပေးခြင်း

နည်းပညာသည် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ ပန်းတိုင်တစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်ထားမှသာ အသုံးဝင်ပါသည်။ ၎င်းသည် ကုထုံးပညာရှင် ဦးဆောင်သော လေ့ကျင့်မှုကို ပံ့ပိုးသင့်ပြီး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှု သို့မဟုတ် လက်ဖြင့် ပြုစုကုသမှုကို အစားထိုးခြင်း မပြုသင့်ပါ။

လူနာများအနေဖြင့် ခေတ်မီနည်းပညာ၊ နေ့စဉ် ကုသမှု သို့မဟုတ် ဘာသာရပ်ပေါင်းစုံ ကုသမှု လိုအပ်နိုင်သည့်အခါ

လူနာတွင် အောက်ပါအခြေအနေများ ရှိပါက ပိုမို ပြင်းအားမြင့်သော ဆေးခန်းအခြေပြု ကုသမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနိုင်ပါသည်။

လမ်းလျှောက်ရာ သို့မဟုတ် နေရာပြောင်းရွှေ့ရာတွင် သိသာစွာ ခက်ခဲခြင်း
ထပ်ခါထပ်ခါ လဲကျခြင်း သို့မဟုတ် ဟန်ချက် ညံ့ခြင်း
လက်မောင်းနှင့် လက် ပြင်းထန်စွာ ချို့ယွင်းခြင်း
စကားပြော၊ မျိုချခြင်း သို့မဟုတ် သိမြင်နားလည်မှုဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များ
ကြွက်သားတောင့်တင်းခြင်း၊ နာကျင်မှု သို့မဟုတ် ရှုပ်ထွေးသော ကိုယ်နေဟန်ထား ပြဿနာများ
စနစ်တကျ ဂရုတစိုက် စီစဉ်ထားသော ကုသမှုအကြိမ်များ လိုအပ်သည့် ကြံ့ခိုင်မှု နည်းခြင်း
အကြိမ်ရေ နည်းသော ကုသမှုအစီအစဉ်ဖြင့် တိုးတက်မှု အကန့်အသတ် ရှိခြင်း
အထူးပြု ကိရိယာများ သို့မဟုတ် ဘာသာရပ် အများအပြား လိုအပ်သော ပန်းတိုင်များ

ပြင်းအားဆိုသည်မှာ လူနာကို ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေခြင်း ဟူ၍ မည်သည့်အခါမျှ မဆိုလိုသင့်ပါ။ ကုသမှုပမာဏကို ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေ၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ အာရုံစူးစိုက်နိုင်မှု၊ အိပ်စက်မှုနှင့် တုံ့ပြန်မှုတို့နှင့်အညီ ချိန်ညှိရပါမည်။

မည်သည့်ရွေးချယ်မှုက သင့်လျော်သည်ကို မိသားစုများ မည်သို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်သနည်း

မိသားစုများသည် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသရေးအဖွဲ့ကို အောက်ပါအတိုင်း မေးမြန်းနိုင်ပါသည်။

လူနာသည် ပြင်ပလူနာ သို့မဟုတ် အထူးကြပ်မတ် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအတွက် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအရ တည်ငြိမ်မှု ရှိပါသလား။
မည်သည့် ချို့ယွင်းချက်များက မိမိဘာသာ လုပ်ဆောင်နိုင်မှုနှင့် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အများဆုံး ကန့်သတ်နေသနည်း။
လူနာသည် ကုသမှုကို မည်မျှ ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး မည်မျှ အကျိုးရရှိနိုင်သနည်း။
မည်သည့် ဘာသာရပ်များနှင့် ကိရိယာများ လိုအပ်သနည်း။
အိမ်ပတ်ဝန်းကျင်သည် ဘေးကင်းစွာ လေ့ကျင့်ရန် ပံ့ပိုးပေးနိုင်ပါသလား။
လူနာပြုစုသူ ရှိပါသလား။ ၎င်းတို့ မည်သည့် လေ့ကျင့်မှု လိုအပ်သနည်း။
တိုးတက်မှုကို မည်သို့ တိုင်းတာမည်နည်း။ ကုသမှုနေရာကို မည်သို့ ပြန်လည်သုံးသပ်မည်နည်း။

ပေါင်းစပ်ထားသော အစီအစဉ်တစ်ခုသည် သင့်လျော်နိုင်ပါသည်။ ဥပမာ၊ အထူးပြု လေ့ကျင့်မှုအတွက် ဆေးခန်းတွင် အထူးကြပ်မတ် ကုသမှုကို ပြုလုပ်ပြီး လက်တွေ့ဘဝသို့ ကူးပြောင်းအသုံးချနိုင်ရန် အိမ်တွင် လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်ပါသည်။

PYONG Rehabilitation Center သည် လူနာတစ်ဦးချင်းအလိုက် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအစီအစဉ်များဖြင့် လေဖြတ်လူနာများကို ပံ့ပိုးပုံ

PYONG Rehabilitation တွင် လေဖြတ်ပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေးကို ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ဆေးပညာ အထူးကုဆရာဝန်က ဦးဆောင်ညွှန်ကြားပြီး ညှိနှိုင်းထားသော ဘာသာရပ်ပေါင်းစုံ ကျွမ်းကျင်သူအဖွဲ့မှတစ်ဆင့် ဆောင်ရွက်ပါသည်။ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းဖြင့် လူနာ၏ လက်ရှိ လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်မှု၊ ဟန်ချက်၊ လက်မောင်း လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း၊ ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်မှု၊ သိမြင်နားလည်မှု၊ မျိုချခြင်း၊ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် နေ့စဉ်ဘဝ ဦးစားပေးများကို ဖော်ထုတ်ပါသည်။

တွေ့ရှိချက်များပေါ် မူတည်၍ ကုသမှုအစီအစဉ်တွင် အထူးကြပ်မတ် ကာယကုထုံး (Physical therapy)၊ အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာ ကုထုံး၊ စကားပြော သို့မဟုတ် မျိုချခြင်း ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု၊ စက်ရုပ်ဖြင့် လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် လက်မောင်း လေ့ကျင့်ရေး နည်းပညာ၊ ကိုယ်အလေးချိန် ထောက်ပံ့မှု၊ ရေကုထုံးနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအရ သင့်လျော်သည့်အခါ ဦးနှောက် သို့မဟုတ် အာရုံကြောနှင့် ကြွက်သားကို လှုံ့ဆော်ကုသခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ လူနာပြုစုသူ လေ့ကျင့်ပေးခြင်းနှင့် ကူးပြောင်းရေး စီစဉ်ခြင်းတို့သည် ဆေးခန်းတွင် ရရှိသော တိုးတက်မှုကို အိမ်တွင် ပိုမို ဘေးကင်းသော လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းနှင့် ချိတ်ဆက်ရန် ကူညီပါသည်။

အဓိက မှတ်သားရန်

အိမ်တွင် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် လက်တွေ့ဘဝ လုပ်ငန်းများနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေ ပြုပြင်ခြင်းအတွက် အလွန် သက်ဆိုင်နိုင်သည်။
ရှုပ်ထွေးသော လေဖြတ်လူနာများသည် အထူးကု ဆေးခန်းတွင် ရရှိနိုင်သော ဘာသာရပ်ပေါင်းစုံ ကျွမ်းကျင်သူအဖွဲ့၊ ကုသမှု အကြိမ်ရေနှင့် နည်းပညာတို့ကို လိုအပ်နိုင်သည်။
ကုသမှု ပြင်းအားသည် တိုးတက်မှုအတွက် လုံလောက်သင့်သော်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်တို့နှင့် ကိုက်ညီရမည်။
အကောင်းဆုံး ကုသမှုနေရာသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစဉ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ပေါင်းစပ်နည်းလမ်းသည် မကြာခဏ သင့်လျော်သည်။
ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက် တစ်ခုတည်းအပေါ် မဟုတ်ဘဲ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း၊ ဘေးကင်းလုံခြုံမှု၊ ပန်းတိုင်များနှင့် အရင်းအမြစ်များအပေါ် အခြေခံသင့်သည်။

မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ

၁။ လေဖြတ်ပြီးနောက် ဆေးခန်းအခြေပြု ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် အမြဲတမ်း ပိုကောင်းပါသလား။ မဟုတ်ပါ။ အကောင်းဆုံး ကုသမှုနေရာသည် လူနာ၏ လိုအပ်ချက်များအပေါ် မူတည်ပါသည်။ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို လက်တွေ့ဘဝသို့ ကူးပြောင်းအသုံးချရန်အတွက် အိမ်တွင် ပြုစုကုသမှုသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်နိုင်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော သို့မဟုတ် နည်းပညာအထောက်အကူပြု ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအတွက် ဆေးခန်းက ပိုမို သင့်လျော်နိုင်ပါသည်။

၂။ လေဖြတ်ပြီး လများ သို့မဟုတ် နှစ်များ ကြာပြီးနောက် အထူးကြပ်မတ် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို လူနာ စတင်နိုင်ပါသလား။ ပန်းတိုင်များနှင့် တိုးတက်နှုန်းတို့ ကွာခြားသော်လည်း အချို့လူနာများသည် အစောပိုင်းအဆင့် ကျော်လွန်ပြီးနောက်တွင်ပင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း တိုးတက်နိုင်ပါသေးသည်။ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းဖြင့် အာရုံစိုက်နိုင်သည့် အချက်နှင့် သင့်လျော်သော ပြင်းအားကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပါသည်။

၃။ လေဖြတ်လူနာတစ်ဦးသည် ကုသမှုကို နာရီမည်မျှ ခံယူသင့်သနည်း။ လူနာတိုင်းအတွက် တစ်သမတ်တည်းသော ကိန်းဂဏန်း မရှိပါ။ ကုသမှုအစီအစဉ်သည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှု၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ အာရုံစူးစိုက်နိုင်မှုနှင့် ခံနိုင်ရည်တို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင်း လိုအပ်သော ဘာသာရပ်များတစ်လျှောက် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ထပ်ခါထပ်ခါ လေ့ကျင့်မှုကို ပေးသင့်ပါသည်။

၄။ စက်ရုပ်ဖြင့် ကုသခြင်းသည် ကာယကုထုံးပညာရှင်ကို အစားထိုးပါသလား။ မဟုတ်ပါ။ စက်ရုပ်နည်းပညာသည် ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ လေ့ကျင့်မှုနှင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ချက်ကို တိုးမြှင့်နိုင်သော်လည်း ကုထုံးပညာရှင်က လုပ်ငန်းကို ရွေးချယ်ခြင်း၊ အရည်အသွေးကို စောင့်ကြည့်ခြင်းနှင့် လေ့ကျင့်မှုကို နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းနှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ပါသည်။

၅။ လူနာသည် အိမ်သို့ ကူးပြောင်းရန် အသင့်ဖြစ်ပြီဆိုသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ သိနိုင်သနည်း။ အသင့်ဖြစ်မှုသည် ဘေးကင်းလုံခြုံမှု၊ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း၊ လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်မှု၊ မိမိကိုယ်ကို ပြုစုနိုင်မှု၊ လူနာပြုစုသူ၏ စွမ်း