ခြေလှမ်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ခြင်း (Freezing of gait) သည် ပါကင်ဆန်ရောဂါ နှင့် ဆက်စပ်သော လှုပ်ရှားသွားလာမှု လက္ခဏာများအနက် အနှောင့်အယှက် အများဆုံး ဖြစ်စေသော လက္ခဏာတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ လူတစ်ဦးသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း ခြေထောက်များ ကြမ်းပြင်တွင် ကော်ဖြင့် ကပ်ထားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခံစားရနိုင်ပါသည်။ ဤဖြစ်စဉ်သည် စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကြာနိုင်သော်လည်း နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်မှုများကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်ပြီး လဲကျနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေနိုင်ကာ ထိုသူကို တစ်ဦးတည်း လမ်းလျှောက်ရန် ကြောက်ရွံ့စေနိုင်ပါသည်။

ဆေးဝါးများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းသည် အရေးကြီးပါသည်။ သို့သော် လူနာ အများအပြားသည် လမ်းလျှောက်ပုံ၊ ဟန်ချက်၊ ကြွက်သားအား၊ ကိုယ်လှည့်ခြင်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှ နှိုးဆွသည့် အချက်များနှင့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုကို ဘေးကင်းစွာ ကျော်လွှားရန် လက်တွေ့ကျသော နည်းဗျူဟာများကို ကိုင်တွယ်ပေးသည့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု (Neurorehabilitation) မှလည်း အကျိုးကျေးဇူး ရရှိကြပါသည်။

ပါကင်ဆန်ရောဂါတွင် ခြေလှမ်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း

ခြေလှမ်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ခြင်းဆိုသည်မှာ လမ်းလျှောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း မိမိဆန္ဒမပါဘဲ ခဏတာ ရှေ့သို့ ခြေမလှမ်းနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ခြေလှမ်းမှု သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ခြေထောက်များသည် ထိရောက်စွာ ရှေ့မတိုးဘဲ မြန်မြန်နှင့် သေးသေး လှုပ်ရှားနေနိုင်ပါသည်။ သို့မဟုတ် လူနာသည် လုံးဝ ရပ်တန့်သွားနိုင်ပါသည်။

ခြေလှမ်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ခြင်းသည် သာမန် ကြွက်သား အားနည်းခြင်းနှင့် မတူပါ။ ၎င်းသည် အလိုအလျောက် ဖြစ်သော လှုပ်ရှားမှု အစီအစဉ်ကို စတင်ရန် သို့မဟုတ် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲမှုကို ထင်ဟပ်ပါသည်။ ပါကင်ဆန်ရောဂါ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမို မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ ပုံစံသည် လူတစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး ကွဲပြားပါသည်။

ခြေလှမ်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ခြင်းက လဲကျနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေပြီး ယုံကြည်မှုကို လျော့ကျစေရသည့် အကြောင်း

ရပ်တန့်သည့် ဖြစ်စဉ်အတွင်း ခြေထောက်များ တစ်နေရာတည်းတွင် ရှိနေစဉ် ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းသည် ဆက်လက် လှုပ်ရှားနေနိုင်ပါသည်။ ဤမညီညွတ်မှုသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ဆွဲအားဗဟိုကို ထောက်တည်ရာ အခြေ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရွှေ့သွားစေနိုင်ပြီး ရှေ့သို့ သို့မဟုတ် ဘေးသို့ လဲကျစေနိုင်ပါသည်။

ဖြစ်စဉ်များ အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်ခြင်းသည် အပြုအမူကိုလည်း ပြောင်းလဲစေနိုင်ပါသည်။ လူနာသည် ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာများကို အသုံးမပြုတော့ခြင်း၊ လူစည်ကားသော နေရာများကို ရှောင်ရှားခြင်း၊ ပရိဘောဂများကို ကိုင်ထားခြင်း သို့မဟုတ် လူနာပြုစုသူအပေါ် ပိုမို မှီခိုလာခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ လဲကျမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် လှုပ်ရှားမှုကို လျော့ကျစေနိုင်ပြီး ၎င်းက ကိုယ်ခန္ဓာ ကြံ့ခိုင်မှု ထပ်မံ ကျဆင်းခြင်းနှင့် ယုံကြည်မှု ပိုမို နည်းပါးခြင်းကို ဖြစ်စေပါသည်။

ရပ်တန့်သည့် ဖြစ်စဉ်များကို အဖြစ်များသော နှိုးဆွချက်များ

ခြေလှမ်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ခြင်းသည် လှုပ်ရှားမှု ပြောင်းလဲချိန်များတွင် သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် သိမြင်နားလည်မှုဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက် မြင့်တက်သော အခြေအနေများတွင် မကြာခဏ ပေါ်လာပါသည်။ အဖြစ်များသော နှိုးဆွချက်များမှာ

  • မတ်တပ်ရပ်နေရာမှ လမ်းစလျှောက်ခြင်း
  • ကိုယ်လှည့်ခြင်း၊ အထူးသဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာတွင်
  • တံခါးပေါက် သို့မဟုတ် ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာကို ဖြတ်သန်းခြင်း
  • ထိုင်ခုံ၊ ဓာတ်လှေကား သို့မဟုတ် သွားမည့်နေရာသို့ နီးကပ်လာခြင်း
  • ကြမ်းပြင် မျက်နှာပြင် ပြောင်းလဲခြင်း
  • စကားပြောရင်း သို့မဟုတ် ပစ္စည်းတစ်ခုခု သယ်ရင်း လမ်းလျှောက်ခြင်း
  • လူစည်ကားသော၊ စိတ်ဖိစီးစေသော သို့မဟုတ် အချိန်အကန့်အသတ်ဖြင့် ဖိအားပေးခံရသော အခြေအနေများ
  • ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း သို့မဟုတ် အာရုံစူးစိုက်မှု လျော့နည်းခြင်း
  • နောက်တစ်ကြိမ် ဆေးမသောက်မီ ဆေးအာနိသင် ကုန်ခါနီး ကာလများ

အချိန်၊ နေရာ၊ လုပ်ဆောင်နေသည့် အလုပ်၊ ဆေးအာနိသင် အခြေအနေနှင့် လဲကျမှုများကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းသည် အာရုံကြော အထူးကုဆရာဝန်နှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအဖွဲ့ကို ပုံစံများ ဖော်ထုတ်ရာတွင် အထောက်အကူ ပြုနိုင်ပါသည်။

အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုက လမ်းလျှောက်ပုံ၊ ဟန်ချက်နှင့် လမ်းလျှောက်ရာတွင် ဘေးကင်းမှုကို ထောက်ပံ့ပေးပုံ

အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုသည် ကျယ်ဝန်းသော အခန်းထဲတွင် တည့်တည့် လမ်းလျှောက်ချိန်၌သာမက ရပ်တန့်ခြင်းကို နှိုးဆွသည့် အခြေအနေများအတွင်း လူနာကို လေ့လာကြည့်ရှုသင့်ပါသည်။ ကုထုံးပညာရှင်သည် ခြေလှမ်း အရှည်၊ စည်းချက်၊ ကိုယ်လှည့်သည့် နည်းဗျူဟာ၊ ကိုယ်ဟန်၊ ကိုယ်အလေးချိန် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း၊ အလုပ်နှစ်ခု တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ဆောင်နိုင်မှု၊ ဟန်ချက် တုံ့ပြန်မှုများနှင့် လမ်းလျှောက် အထောက်အကူပြု ကိရိယာ အသုံးပြုပုံကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးနိုင်ပါသည်။

လေ့ကျင့်မှုတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။

  • စတင်ခြင်းနှင့် ရပ်တန့်ခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ခြင်း
  • ကွေးကောက်ကျယ်ကျယ်ဖြင့် သို့မဟုတ် အဆင့်လိုက် ခွဲ၍ ကိုယ်လှည့်ခြင်း
  • ပထမ ခြေလှမ်း မလှမ်းမီ ကိုယ်အလေးချိန် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း
  • အတားအဆီးနှင့် တံခါးပေါက် ဖြတ်သန်းခြင်း လေ့ကျင့်မှု
  • ရပ်တန့်ခြင်း စတင်ပြီးနောက် ပြန်လည် ရုန်းထွက်သည့် နည်းဗျူဟာများ
  • ထိုင်ရာမှ ထခြင်းနှင့် ခြေလှမ်းခြင်းအတွက် ကြွက်သားအားနှင့် စွမ်းအား
  • ဟန်ချက်နှင့် လဲကျခြင်း ကာကွယ်ရေး လေ့ကျင့်မှု
  • ဘေးကင်းစွာ ကူညီပံ့ပိုးရန် လူနာပြုစုသူအတွက် လမ်းညွှန်ချက်

ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်တိုင်းတွင် လမ်းလျှောက်ခြင်းကို အလိုအလျောက် လုံးဝ ပြန်ဖြစ်စေရန် မဟုတ်ပါ။ လူနာအား ပိုမို ယုံကြည်စိတ်ချရသော နည်းဗျူဟာများ ပေးရန်နှင့် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သော ကိုယ်ခန္ဓာ စွမ်းရည်ကို တိုးတက်စေရန် ဖြစ်ပါသည်။

အချက်ပြ လမ်းညွှန်ခြင်း နည်းဗျူဟာများ၊ ကြွက်သားအား လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် ဟန်ချက် လေ့ကျင့်ခန်းများ

ပြင်ပ အချက်ပြမှုများသည် အချို့ လူနာများအား အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသော လမ်းလျှောက်ခြင်း၏ အတွင်းပိုင်း စည်းချက်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် အထောက်အကူ ပြုနိုင်ပါသည်။ ရွေးချယ်စရာများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။

  • မြင်ကွင်း အချက်ပြမှု၊ မျဉ်းကြောင်း၊ ပစ်မှတ် သို့မဟုတ် လေဆာ ထိုးပြချက်ကို ကျော်၍ ခြေလှမ်းခြင်း
  • အသံ အချက်ပြမှု၊ စည်းချက်တစ်ခုနှင့်အညီ လမ်းလျှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် စည်းချက်ညီညီ ရေတွက်ခြင်း
  • စကားလုံး အချက်ပြမှု၊ “ကိုယ်ရွှေ့၊ ခြေလှမ်း” ကဲ့သို့သော တိုတောင်းသည့် ညွှန်ကြားချက်
  • အာရုံစူးစိုက်မှု နည်းဗျူဟာများ၊ ခြေလှမ်း သေးသေး အများအပြားကို အတင်း လှမ်းရန် ကြိုးစားမည့်အစား ခြေလှမ်း ကြီးကြီး တစ်လှမ်းကို သတိရှိရှိ လှမ်းခြင်း

အချက်ပြမှု တိုင်းသည် လူနာတိုင်းအတွက် သို့မဟုတ် အခြေအနေတိုင်းတွင် အလုပ်မဖြစ်ပါ။ ကုထုံးပညာရှင်သည် နည်းဗျူဟာကို ဘေးကင်းစွာ အသုံးပြုနိုင်သည်အထိ စမ်းသပ်ပြီး လေ့ကျင့်ပေးပါသည်။

ကြွက်သားအား လေ့ကျင့်ခြင်းသည် ခြေထောက်၊ တင်ပါးဆစ်နှင့် ကိုယ်ထည်ကို ဦးတည်ပါသည်။ ဟန်ချက် လေ့ကျင့်မှုမှာမူ တုံ့ပြန်သည့် ခြေလှမ်းခြင်း၊ လှမ်းယူခြင်း၊ ကိုယ်လှည့်ခြင်းနှင့် ဦးတည်ရာ ပြောင်းလဲခြင်းတို့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပါသည်။ လူနာတွင် လုံလောက်သော ဘေးကင်းမှုနှင့် ထိန်းချုပ်နိုင်မှု ရှိလာသောအခါ အလုပ်နှစ်ခု တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ဆောင်ခြင်း လေ့ကျင့်မှုကို ဂရုတစိုက် စတင်ထည့်သွင်းနိုင်ပါသည်။

ခေတ်မီ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး နည်းပညာက ပါကင်ဆန်ရောဂါ လှုပ်ရှားသွားလာမှု လေ့ကျင့်ခြင်းကို ထောက်ပံ့နိုင်ပုံ

နည်းပညာသည် စနစ်တကျ ထပ်ခါ လေ့ကျင့်ခြင်း၊ ပြန်လည် အချက်ပြမှု သို့မဟုတ် ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ ထောက်ပံ့မှုကို ပေးနိုင်ပါသည်။ လူနာပေါ် မူတည်၍ အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။

  • ကိုယ်အလေးချိန်ကို ထောက်ပံ့ပေးသည့် စနစ်ဖြင့် လမ်းလျှောက်ခြင်း
  • ပြေးစက်ပေါ်တွင် သို့မဟုတ် စက်ရုပ်ဖြင့် လမ်းလျှောက်ခြင်း လေ့ကျင့်မှု
  • အာရုံခံကိရိယာ အခြေပြု လမ်းလျှောက်ပုံနှင့် ဟန်ချက် ပြန်လည် အချက်ပြမှု
  • မြင်ကွင်း သို့မဟုတ် အသံဖြင့် အချက်ပြ လမ်းညွှန်သည့် ကိရိယာများ
  • ရေအောက် ပြေးစက်ဖြင့် ရေကုထုံး
  • ပကတိအသွင်တူ (Virtual reality) သို့မဟုတ် လုပ်ငန်းတာဝန် အခြေပြု လှုပ်ရှားမှု စနစ်များ

နည်းပညာကို တိကျသော ပန်းတိုင်တစ်ခုအတွက် ရွေးချယ်သင့်ပြီး ပြီးနောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက် လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် ဆက်လက်သင့်ပါသည်။ ကိရိယာပေါ်တွင် ကောင်းစွာ လမ်းလျှောက်နိုင်သော လူနာသည်လည်း တံခါးပေါက်များ၊ ကိုယ်လှည့်ခြင်း၊ လူစည်ကားသော နေရာများနှင့် အိမ်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်ရန် လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။

PYONG Rehabilitation Center က ပါကင်ဆန် လူနာများအတွက် ရေရှည် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲပုံ

PYONG Rehabilitation တွင် ပါကင်ဆန်ရောဂါ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် ဆရာဝန် ဦးဆောင်သော အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုဖြင့် စတင်ပါသည်။ ၎င်းတွင် လက္ခဏာများ၊ ဆေးသောက်ချိန်၊ လမ်းလျှောက်ပုံ၊ ရပ်တန့်ခြင်းကို နှိုးဆွသည့် အချက်များ၊ ဟန်ချက်၊ လဲကျမှုများ၊ ကြွက်သားအား၊ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် နေ့စဉ်ဘဝ ဦးစားပေးများကို စစ်ဆေးပါသည်။

ဘာသာရပ်ပေါင်းစုံ ကျွမ်းကျင်သူအဖွဲ့၏ ကုသမှုအစီအစဉ်တွင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သင့်လျော်သည့်အခါ ကာယကုထုံး (Physiotherapy)၊ အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာ ကုထုံး၊ အချက်ပြ လမ်းညွှန်ခြင်း နည်းဗျူဟာများ၊ ဟန်ချက်နှင့် လဲကျခြင်း ကာကွယ်ရေး လေ့ကျင့်မှု၊ ရေကုထုံးနှင့် နည်းပညာ အထောက်အကူပြု လမ်းလျှောက်ခြင်း လေ့ကျင့်မှုတို့ကို ပေါင်းစပ်နိုင်ပါသည်။ ပါကင်ဆန်ရောဂါ လက္ခဏာများ၊ ဆေးဝါး တုံ့ပြန်မှုနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များ ပြောင်းလဲနိုင်သောကြောင့် တိုးတက်မှုကို အချိန်နှင့်အမျှ ပြန်လည်သုံးသပ်ပါသည်။

ရေရှည် ကုသမှုအစီအစဉ်တွင် ရေရှည် ဆက်လုပ်နိုင်သော အိမ်တွင် လုပ်ဆောင်ရန် အစီအစဉ်၊ လူနာပြုစုသူ ပညာပေးမှုနှင့် ရပ်တန့်ခြင်း၊ လဲကျမှုများ သို့မဟုတ် ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်နိုင်မှု ပြောင်းလဲလာသည့်အခါ ပြန်လည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းတို့လည်း ပါဝင်ပါသည်။

အဓိက မှတ်သားရန်

  • ခြေလှမ်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ခြင်းသည် ခြေလှမ်းကို စတင်ရန် သို့မဟုတ် ဆက်လက်လှမ်းရန် ယာယီ မစွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ခြေထောက် အားနည်းခြင်းသက်သက် မဟုတ်ပါ။
  • တံခါးပေါက်များ၊ ကိုယ်လှည့်ခြင်း၊ လှုပ်ရှားမှု ပြောင်းလဲချိန်များ၊ အလုပ်နှစ်ခု တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ခြင်း၊ စိတ်ဖိစီးမှု၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ဆေးအာနိသင် ကုန်ခါနီးခြင်းတို့သည် ဖြစ်စဉ်များကို နှိုးဆွနိုင်ပါသည်။
  • အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် လမ်းလျှောက် လေ့ကျင့်ခြင်း၊ အချက်ပြ လမ်းညွှန်ခြင်း၊ ကြွက်သားအား၊ ဟန်ချက်နှင့် လဲကျခြင်း ကာကွယ်ရေး နည်းဗျူဟာများကို ပေါင်းစပ်ပါသည်။
  • နည်းပညာသည် ထပ်ခါ လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် ဘေးကင်းမှုကို ထောက်ပံ့နိုင်သော်လည်း လက်တွေ့ဘဝ လမ်းလျှောက်ခြင်းသို့ ကူးပြောင်း အသုံးချနိုင်ရပါမည်။
  • ခြေလှမ်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ခြင်း အသစ် ဖြစ်လာလျှင် သို့မဟုတ် ပိုဆိုးလာလျှင် ဆေးဝါးနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို ပြန်လည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးသင့်ပါသည်။

မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ

၁။ ပါကင်ဆန်ရောဂါ ရှိသူတိုင်းတွင် ခြေလှမ်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ခြင်း ဖြစ်ပါသလား မဖြစ်ပါ။ ခြေလှမ်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ခြင်းသည် အဖြစ်များသော်လည်း လူတိုင်းတွင် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါ။ ပုံစံနှင့် ပြင်းထန်မှုလည်း ကွဲပြားပါသည်။

၂။ ရပ်တန့်သည့် ဖြစ်စဉ်အတွင်း မည်သို့ ပြုလုပ်သင့်ပါသနည်း ခြေလှမ်း မြန်မြန်ကို အတင်း လှမ်းရန် ကြိုးစားခြင်းကို ရပ်ပါ။ ကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းပါ၊ ကိုယ်အလေးချိန်ကို ရွှေ့ပါ၊ မြင်ကွင်း ပစ်မှတ်ကို ကျော်၍ ခြေလှမ်းခြင်း ကဲ့သို့ ကြိုတင် လေ့ကျင့်ထားသော အချက်ပြမှုကို အသုံးပြုပါ။ ကုထုံးပညာရှင်က သင်၏ ဟန်ချက် အဆင့်အတွက် ဘေးကင်းသော နည်းဗျူဟာကို သင်ပေးသင့်ပါသည်။

၃။ ပါကင်ဆန်ရောဂါ ဆေးဝါးများက ခြေလှမ်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ခြင်းကို လျော့ကျစေနိုင်ပါသလား ဆေးအာနိသင် ကုန်နေသည့် (“off”) ကာလနှင့် ဆက်စပ်သော ရပ်တန့်ခြင်းသည် ဆေးဝါး ချိန်ညှိပြီးနောက် တိုးတက်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် အခြား ဖြစ်စဉ်များမှာ ဆက်ရှိနေနိုင်ပါသည်။ အချိန်နှင့် ပုံစံကို အာရုံကြော အထူးကုဆရာဝန်နှင့် ဆွေးနွေးပါ။

၄။ လူနာပြုစုသူက လူနာကို ရှေ့သို့ ဆွဲသင့်ပါသလား ဆွဲခြင်းသည် မတည်ငြိမ်မှုကို မြင့်တက်စေနိုင်ပါသည်။ လူနာပြုစုသူများသည် ပိုမို ဘေးကင်းသော အချက်ပြ လမ်းညွှန်ခြင်းနှင့် ကူညီပံ့ပိုးခြင်း နည်းစနစ်များကို ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအဖွဲ့ထံမှ သင်ယူသင့်ပါသည်။

၅။ လမ်းလျှောက် အထောက်အကူပြု ကိရိယာက အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်ပါသလား အချို့ လူနာများအတွက် ဘေးကင်းမှုကို တိုးတက်စေနိုင်ပါသည်။ သို့သော် မသင့်လျော်သော ကိရိယာသည် ကိုယ်လှည့်ခြင်း သို့မဟုတ် ရပ်တန့်ခြင်းကို ပိုမို ရှုပ်ထွေးစေနိုင်ပါသည်။ ကိရိယာ မပြောင်းလဲမီ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုနှင့် လေ့ကျင့်မှု ခံယူရန် အကြံပြုပါသည်။