ခွဲစိတ်ကုသပြီးနောက် ပထမ ရက် ၃၀ သည် လူနာတစ်ဦး လှုပ်ရှားမှုသို့ မည်မျှ ဘေးကင်းစွာနှင့် ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိမည်ကို ပုံဖော်ပေးနိုင်ပါသည်။ ဤကာလအတွင်း ခွဲစိတ်ကုသပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု သည် များသောအားဖြင့် နာကျင်မှုနှင့် ဖောရောင်မှုကို ထိန်းချုပ်ခြင်းမှ စတင်၍ လှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ ကြွက်သားအား၊ ဟန်ချက်ထိန်းခြင်းနှင့် နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆီသို့ တိုးတက်သွားပါသည်။

ခွဲစိတ်မှု အမျိုးအစားတိုင်းနှင့် ကိုက်ညီသော အချိန်ဇယား တစ်ခုတည်း မရှိပါ။ ဒူးအဆစ် အစားထိုး ခွဲစိတ်မှု၊ ကျောရိုး ခွဲစိတ်မှု၊ ပခုံး ပြုပြင် ခွဲစိတ်မှု၊ တင်ပါးဆုံအဆစ် ခွဲစိတ်မှု သို့မဟုတ် ကျိုးသော အရိုးကို တွဲဆက် ခွဲစိတ်မှုမှ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနေသော လူနာများတွင် သတိပြုရမည့် အချက်များ အလွန် ကွဲပြားနိုင်ပါသည်။ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း၊ တစ်ရှူး ကျက်လာမှု၊ ကိုယ်အလေးချိန် ထမ်းခွင့်ရှိမှု အခြေအနေ၊ ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာ အခြေအနေ၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှုနှင့် ယခင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း အဆင့်တို့အားလုံးသည် လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုချင်းစီကို မည်သည့်အချိန်တွင် စတင်သင့်သည်ကို လွှမ်းမိုးပါသည်။

အောက်ပါ အချိန်ဇယားသည် ပထမ လေးပတ်အတွင်း ပုံမှန် ဦးစားပေးရမည့် အချက်များကို ရှင်းပြခြင်း ဖြစ်ပြီး ပုံသေ လေ့ကျင့်ခန်း ညွှန်ကြားချက် မဟုတ်ပါ။

ခွဲစိတ်ကုသပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို သင့်လျော်သော အချိန်တွင် စတင်သင့်သည့် အကြောင်းရင်း

ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် ပင်ပန်းသော လေ့ကျင့်ခန်းများထက် ရိုးရှင်းပြီး ကာကွယ်ထားသော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် မကြာခဏ စတင်ပါသည်။ ခွဲစိတ်မှု အမျိုးအစားပေါ် မူတည်၍ ၎င်းတွင် ကိုယ်ဟန်အနေအထား ချထားခြင်း၊ အသက်ရှူ လေ့ကျင့်ခန်း၊ သွေးလည်ပတ်မှု လေ့ကျင့်ခန်း၊ အိပ်ရာပေါ်တွင် လှုပ်ရှားခြင်း၊ ဘေးကင်းစွာ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း သို့မဟုတ် အထောက်အကူဖြင့် လမ်းလျှောက်ခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။

သင့်လျော်သော အချိန်တွင် စတင်ခြင်းသည် ကာကွယ်ထားရန် လိုအပ်သော ဖွဲ့စည်းပုံများကို ထိခိုက်မှု မရှိစေဘဲ လူနာ လှုပ်ရှားနိုင်မှု ပြန်လည်ရရှိစေရန် အထောက်အကူ ပြုပါသည်။ ပန်းတိုင်မှာ ဆန့်ကျင်ဘက် ပြဿနာ နှစ်ခုကို ရှောင်ရှားရန် ဖြစ်ပါသည်။ ပထမမှာ တစ်ရှူး အသင့်မဖြစ်မီ အလွန်အကျွံ လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဒုတိယမှာ အလွန်နည်းစွာ လုပ်ဆောင်၍ ရှောင်ရှားနိုင်သော အဆစ်တောင့်တင်းခြင်း၊ အားနည်းခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ ကြံ့ခိုင်မှု ကျဆင်းခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ထို့ကြောင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ဆေးပညာ အထူးကုဆရာဝန်နှင့် ကုထုံးပညာရှင်သည် အောက်ပါတို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါသည်။

  • ခွဲစိတ်မှု အမျိုးအစားနှင့် ပြုပြင်ထားသော ဖွဲ့စည်းပုံများ
  • ခွဲစိတ်ပေးသော ဆရာဝန်၏ ညွှန်ကြားချက်များ
  • နာကျင်မှု၊ ဖောရောင်မှု၊ ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာ ကျက်လာမှုနှင့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ အခြေအနေ
  • ကိုယ်အလေးချိန် ထမ်းခြင်း သို့မဟုတ် အဆစ်လှုပ်ရှားနိုင်မှု အတိုင်းအတာ (range of motion) ဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များ
  • လဲကျနိုင်ခြေနှင့် လမ်းလျှောက် အထောက်အကူ ကိရိယာ လိုအပ်မှု
  • လူနာ၏ နေအိမ် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရရှိနိုင်သော အကူအညီ

ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု နောက်ကျပါက ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် အရာများ

အချို့ ခွဲစိတ်မှုများတွင် မလှုပ်ရှားအောင် ထိန်းထားရသည့် ကာလ လိုအပ်သော်လည်း မလိုအပ်ဘဲ လှုပ်ရှားမှု မရှိခြင်းသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုကို ပိုမို ခက်ခဲစေနိုင်ပါသည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်ထက် ကျော်လွန်၍ လှုပ်ရှားမှုကို နောက်ဆုတ်ထားပါက လူနာများတွင် အဆစ် ပိုမို တောင့်တင်းခြင်း၊ ကြွက်သား လှုပ်ရှားအလုပ်လုပ်မှု ဆုံးရှုံးခြင်း၊ နှလုံးနှင့် သွေးကြော ကြံ့ခိုင်မှု လျော့ကျခြင်း၊ ဟန်ချက် ပိုမို ညံ့ဖျင်းခြင်းနှင့် နေ့စဉ် လုပ်ငန်းများတွင် ယုံကြည်မှု လျော့နည်းခြင်းတို့ ကြုံတွေ့ရနိုင်ပါသည်။

ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု နောက်ကျခြင်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်သည့် လှုပ်ရှားပုံစံများကိုလည်း ပိုမို ခိုင်မာစေနိုင်ပါသည်။ ကနဦး ကန့်သတ်ချက် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်တွင်ပင် လူနာသည် ခြေထောက် တစ်ဖက်ပေါ်သို့ ကိုယ်အလေးချိန် မချဘဲ ဆက်လက် ရှောင်နေခြင်း၊ ကျောရိုးကို တောင့်တင်းစွာ ထိန်းထားခြင်း သို့မဟုတ် ခွဲစိတ်ထားသော လက်မောင်းကို အသုံးမပြုတော့ခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် ဤပုံစံများကို ဖော်ထုတ်ပြီး လှုပ်ရှားမှုကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် မိတ်ဆက်ပေးရန် အထောက်အကူ ပြုပါသည်။

အဖျား၊ ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာ ပြဿနာ၊ ဖောရောင်မှု တိုးလာခြင်း၊ အသစ် ထုံကျင်ခြင်း၊ ရင်ဘတ် နာကျင်ခြင်း၊ အသက်ရှူ ခက်ခဲခြင်း သို့မဟုတ် သွေးခဲ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သံသယ ရှိခြင်းကြောင့် နောက်ကျရခြင်း မှန်သမျှသည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု လိုအပ်ပါသည်။ ပိုမို ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်း ကုသမှု တစ်ကြိမ်သာ လိုအပ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။

အပတ် ၁၊ နာကျင်မှု ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ဘေးကင်းသော လှုပ်ရှားမှုနှင့် အစောပိုင်း လှုပ်ရှားနိုင်မှု

ပထမ အပတ်အတွင်း ဦးစားပေးရမည့် အချက်များမှာ ကာကွယ်ခြင်း၊ လက္ခဏာများ ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် ဘေးကင်းသော အခြေခံ လှုပ်ရှားမှုတို့ ဖြစ်ပါသည်။ လူနာသည် အောက်ပါတို့ကို လေ့ကျင့်နိုင်ပါသည်။

  • သက်သောင့်သက်သာ ရှိသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားနှင့် ဖောရောင်မှု ထိန်းချုပ်ခြင်း
  • လိုအပ်သည့်အခါ အသက်ရှူ လေ့ကျင့်ခန်းနှင့် သွေးလည်ပတ်မှု လေ့ကျင့်ခန်း
  • အိပ်ရာပေါ်သို့ ဘေးကင်းစွာ တက်ခြင်းနှင့် ဆင်းခြင်း
  • သင့်လျော်သော အကူအညီဖြင့် မတ်တပ်ရပ်ခြင်းနှင့် နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း
  • ခွင့်ပြုသည့်အခါ လမ်းလျှောက် ဘောင်၊ ချိုင်းထောက် သို့မဟုတ် တုတ်ကောက်ဖြင့် အကွာအဝေး တိုတို လမ်းလျှောက်ခြင်း
  • ခွဲစိတ်ထားသော နေရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြွက်သားများကို ညင်သာစွာ လှုပ်ရှားအလုပ်လုပ်စေခြင်း
  • ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာ ပြုစုခြင်း၊ သတိပြုရမည့် အချက်များနှင့် သတိပေး လက္ခဏာများကို နားလည်ခြင်း

လှုပ်ရှားမှု မစတင်မီ နာကျင်မှု လုံးဝ မရှိရန် အမြဲ မလိုအပ်ပါ။ ယင်းအစား ဆေးကုသရေးအဖွဲ့သည် လက်ခံနိုင်သော တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်ပါသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လက္ခဏာများ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အဆင့်တွင် ရှိနေခြင်း၊ လှုပ်ရှားမှု အရည်အသွေး ဘေးကင်းခြင်းနှင့် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် နာကျင်မှု သို့မဟုတ် ဖောရောင်မှု မမျှော်လင့်ဘဲ ပြင်းထန်မလာခြင်းတို့ ဖြစ်ပါသည်။

အပတ် ၂၊ အဆစ်လှုပ်ရှားနိုင်မှု အတိုင်းအတာနှင့် အခြေခံ ကြွက်သားအား ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း

ဒုတိယ အပတ်အတွင်း ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် ခွင့်ပြုထားသော အတိုင်းအတာအတွင်း လှုပ်ရှားမှု ပြန်လည်ရရှိရေးကို ပိုမို အလေးပေးလာနိုင်ပါသည်။ လေ့ကျင့်ခန်းများကို ခွဲစိတ်မှု လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း ရွေးချယ်ပါသည်။ ၎င်းတွင် ကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် အကူအညီဖြင့် ညင်သာစွာ အဆစ်လှုပ်ရှားနိုင်မှု အတိုင်းအတာ လေ့ကျင့်ခြင်း၊ အဆစ်မလှုပ်ဘဲ ကြွက်သား ညှစ်အားသုံး လေ့ကျင့်ခြင်း (isometric) နှင့် နေ့စဉ် နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။

ကုထုံးပညာရှင်သည် လူနာ အခြား ကြွက်သားများဖြင့် အစားထိုး လှုပ်ရှားနေခြင်း ရှိမရှိကိုလည်း စောင့်ကြည့်ပါသည်။ ဥပမာ လူနာသည် ခွဲစိတ်ထားသော ဒူးမှ ကိုယ်အလေးချိန်ကို ရွှေ့ထားခြင်း၊ လက်မောင်း လှုပ်ရှားစဉ် ပခုံးကို မြှင့်ခြင်း သို့မဟုတ် တင်ပါးဆုံအဆစ် အားနည်းသည်ဟု ခံစားရသည့်အခါ ခါးအောက်ပိုင်းကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ဤပုံစံများကို အစောပိုင်းတွင် ပြင်ဆင်ခြင်းသည် နောက်ပိုင်း ကြွက်သားအား မြှင့်တင်ခြင်းကို ပိုမို ထိရောက်စေနိုင်ပါသည်။

တိုးတက်မှုကို ပြက္ခဒိန် တစ်ခုတည်းဖြင့် မဟုတ်ဘဲ တုံ့ပြန်မှုအပေါ် အခြေခံ၍ ဆုံးဖြတ်ပါသည်။ အချို့ လူနာများသည် အကြိမ်ရေ ပိုများခြင်း သို့မဟုတ် လမ်းလျှောက် လေ့ကျင့်ချိန် ပိုကြာခြင်းအတွက် အသင့်ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပြီး အခြား လူနာများမှာမူ နာကျင်မှုနှင့် ဖောရောင်မှုကို အနီးကပ် ထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

အပတ် ၃၊ ဟန်ချက်၊ လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှု

တတိယ အပတ်ရောက်သည့်အခါ လူနာ အများအပြားသည် သီးခြား လေ့ကျင့်ခန်းများကို လက်တွေ့ဘဝ လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်းကို စတင်ကြပါသည်။ ကုသမှုအစီအစဉ်တွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။

  • လမ်းလျှောက်ခြင်း အရည်အသွေး မြှင့်တင်ခြင်းနှင့် အကွာအဝေးကို တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်ခြင်း
  • ကိုယ်အလေးချိန် ရွှေ့ပြောင်းခြင်းနှင့် ဟန်ချက်ထိန်းခြင်း လေ့ကျင့်မှု
  • ထိုင်ရာမှ ထရပ်ခြင်း လေ့ကျင့်မှု
  • သင့်လျော်သည့်အခါ လှေကားထစ် သို့မဟုတ် လှေကား တက်ဆင်းရန် ပြင်ဆင်ခြင်း
  • ရွေးချယ်ထားသော ခွဲစိတ်မှုအချို့ပြီးနောက် လက်ကို ဆန့်၍ လှမ်းယူခြင်းနှင့် ကိုယ်တိုင် ပြုစုခြင်း လုပ်ငန်းများ
  • ခန္ဓာကိုယ် အလယ်ပိုင်း ကြွက်သားနှင့် ကိုယ်ဟန်အနေအထား ထိန်းချုပ်မှု
  • ဘေးကင်းသော ပြင်းအားဖြင့် ကြံ့ခိုင်မှု လေ့ကျင့်ခြင်း

ရည်ရွယ်ချက်မှာ လေ့ကျင့်ခန်းများကို ပိုမို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရုံ မဟုတ်ပါ။ လူနာ အိမ်၊ လုပ်ငန်းခွင် သို့မဟုတ် လူမှုပတ်ဝန်းကျင်တွင် လိုအပ်သော လှုပ်ရှားမှု၏ အရည်အသွေး၊ ဘေးကင်းမှုနှင့် ထိရောက်မှုကို မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်ပါသည်။

အပတ် ၄၊ ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်နိုင်မှု၊ ယုံကြည်မှုနှင့် နေ့စဉ်ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရေး စီမံခြင်း

စတုတ္ထ အပတ်အတွင်း ဆေးကုသရေးအဖွဲ့သည် လူနာ ပိုမို ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်နိုင်လာခြင်း ရှိမရှိနှင့် ကုသမှုအစီအစဉ်ကို တိုးမြှင့်ရန်၊ အဆင့်တူ ဆက်လက်ထားရန် သို့မဟုတ် ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်ခြင်း ရှိမရှိကို ပြန်လည်သုံးသပ်နိုင်ပါသည်။

အရေးကြီးသော မေးခွန်းများမှာ

  • လူနာသည် ၎င်းအသုံးပြုသော ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် ဘေးကင်းစွာ လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း ပြုလုပ်နိုင်ပါသလား
  • အဆစ်လှုပ်ရှားနိုင်မှု အတိုင်းအတာသည် ခွဲစိတ်မှု အမျိုးအစားအတွက် မျှော်မှန်းထားသည့်အတိုင်း တိုးတက်နေပါသလား
  • လက္ခဏာများ အလွန်အကျွံ ပြန်မထဘဲ ကြွက်သားအား တိုးတက်လာနေပါသလား
  • လူနာသည် လမ်းလျှောက် အထောက်အကူ ကိရိယာ သို့မဟုတ် လူနာပြုစုသူ၏ အကူအညီ လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်ပါသလား
  • မည်သည့် အလုပ်၊ ကားမောင်းခြင်း၊ ခရီးသွားခြင်း၊ လေ့ကျင့်ခန်း သို့မဟုတ် အိမ်တွင်း လုပ်ငန်းများအတွက် ထပ်မံ ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်ပါသနည်း

လေးပတ်သည် စစ်ဆေးမှတ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှု၏ အဆုံး မဟုတ်ပါ။ အရိုးနှင့် အဆစ်ဆိုင်ရာ ခွဲစိတ်မှုများနှင့် ကျောရိုး ခွဲစိတ်မှု အများအပြားသည် လပေါင်းများစွာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု လိုအပ်ပါသည်။ နောက်အဆင့်တွင် ပိုမို ပြင်းထန်သော ကြွက်သားအား မြှင့်တင်ခြင်း၊ လုပ်ငန်းခွင်အတွက် ကြံ့ခိုင်မှု လေ့ကျင့်ခြင်း၊ အားကစား အမျိုးအစားအလိုက် လေ့ကျင့်ခြင်း သို့မဟုတ် အဆင့်မြင့် ဟန်ချက်နှင့် ကြံ့ခိုင်မှု လေ့ကျင့်ခြင်းကို အလေးပေးနိုင်ပါသည်။

PYONG Rehabilitation Center က လူနာတစ်ဦးချင်းအတွက် ခွဲစိတ်ကုသပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအစီအစဉ်များကို ရေးဆွဲပုံ

PYONG Rehabilitation Center တွင် ခွဲစိတ်ကုသပြီးနောက် ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုကို ခွဲစိတ်မှု မှတ်တမ်း၊ လက်ရှိ သတိပြုရမည့် အချက်များ၊ နာကျင်မှု ပုံစံ၊ လှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ ကြွက်သားအားနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ ပန်းတိုင်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းဖြင့် စတင်ပါသည်။ ရရှိနိုင်ပါက လူနာများကို ခွဲစိတ်မှု အစီရင်ခံစာ၊ ရိုက်ချက်များ၊ ဆေးရုံဆင်းစာများနှင့် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ယူဆောင်လာရန် တိုက်တွန်းပါသည်။

ကုသမှုအစီအစဉ်တွင် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ဆေးပညာ အထူးကုဆရာဝန်၏ ကြီးကြပ်မှု၊ ကာယကုထုံး (Physiotherapy)၊ လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် ဟန်ချက် လေ့ကျင့်မှု၊ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ခန်းနှင့် နာကျင်မှု သက်သာစေရေး ကုသမှု နည်းပညာများကို ပေါင်းစပ်နိုင်ပါသည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သင့်လျော်သည့်အခါ ရေကုထုံး သို့မဟုတ် နည်းပညာ အထောက်အကူဖြင့် လှုပ်ရှားမှုတို့ကိုလည်း ပေါင်းစပ်နိုင်ပါသည်။ ဒဏ်ရာ ကျက်လာမှုနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်ရန် တိုးတက်မှုကို ပြန်လည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးပါသည်။

အဓိက အချက်များ

  • ခွဲစိတ်ကုသပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို ကျက်လာနေသော တစ်ရှူးကို ကာကွယ်ပေးပြီး ရှောင်ရှားနိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာ ကြံ့ခိုင်မှု ကျဆင်းခြင်းကို လျော့ချပေးသည့် အချိန်နှင့် ပြင်းအားဖြင့် စတင်သင့်ပါသည်
  • အပတ် ၁ တွင် များသောအားဖြင့် လက္ခဏာ ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ သတိပြုရမည့် အချက်များ၊ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းနှင့် ဘေးကင်းသော အစောပိုင်း လှုပ်ရှားနိုင်မှုကို အလေးပေးပါသည်
  • အပတ် ၂ နှင့် ၃ တွင် အဆစ်လှုပ်ရှားနိုင်မှု အတိုင်းအတာ၊ ကြွက်သားအား၊ ဟန်ချက်၊ လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှုကို ပိုမို မိတ်ဆက်နိုင်ပါသည်
  • အပတ် ၄ သည် ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်နိုင်မှုနှင့် ရေရှည် နေ့စဉ်ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရေး စီမံခြင်းအတွက် အရေးကြီးသော စစ်ဆေးမှတ် ဖြစ်ပါသည်
  • ခွဲစိတ်မှု၊ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ ကန့်သတ်ချက်များ၊ ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာ အခြေအနေနှင့် လူတစ်ဦးချင်း၏ တုံ့ပြန်မှုသည် အထွေထွေ အချိန်ဇယားထက် အမြဲ ဦးစားပေးရပါသည်

မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ (FAQ)

၁။ ခွဲစိတ်ကုသပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို မည်သည့်အချိန်တွင် စတင်သင့်ပါသနည်း ခွဲစိတ်မှု အမျိုးအစားနှင့် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ ညွှန်ကြားချက်များပေါ် မူတည်ပါသည်။ အချို့ လူနာများသည် ခွဲစိတ်သည့်နေ့ သို့မဟုတ် ၂၄ နာရီအတွင်း ကာကွယ်ထားသော လှုပ်ရှားမှုကို စတင်ကြပြီး အခြားသူများမှာမူ အချို့ လေ့ကျင့်ခန်းများ ခွင့်မပြုမီ မလှုပ်ရှားအောင် ထိန်းထားရသည့် ကာလ လိုအပ်ပါသည်။

၂။ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအတွင်း နာကျင်ခြင်းသည် ပုံမှန်ဖြစ်ပါသလား အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ပြင်းထန်သော၊ တိုးလာနေသော သို့မဟုတ် ပုံမှန်မဟုတ်သော နာကျင်မှုကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးသင့်ပါသည်။ ကုထုံးပညာရှင်သည် နာကျင်မှု တစ်ခုတည်းကို တိုးတက်မှု တိုင်းတာချက်အဖြစ် အသုံးပြုမည့်အစား လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်နေစဉ်နှင့် ပြုလုပ်ပြီးနောက် လက္ခဏာများ၏ ပုံစံကို စောင့်ကြည့်ပါသည်။

၃။ ပထမဆုံး ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု ရက်ချိန်းသို့ မည်သည့် စာရွက်စာတမ်းများ ယူဆောင်လာသင့်ပါသနည်း ရရှိနိုင်ပါက ခွဲစိတ်မှု အစီရင်ခံစာ၊ ဆေးရုံဆင်းစာ၊ ရိုက်ချက်များ၊ သောက်သုံးနေသော ဆေးစာရင်း၊ ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာ ပြုစုရန် ညွှန်ကြားချက်များနှင့် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်ထံမှ လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် ကိုယ်အလေးချိန် ထမ်းခြင်းဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များကို ယူဆောင်လာပါ။

၄။ အိမ်တွင် လေ့ကျင့်ခန်း စာရွက်တစ်ခုတည်းကို အသုံးပြု၍ ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်ပါသလား နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာ မရှိသော အချို့ အခြေအနေများသည် စနစ်တကျ ရေးဆွဲထားသော အိမ်တွင် ကုသမှုအစီအစဉ်နှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ နောက်ဆက်တွဲ စောင့်ကြည့်မှုဖြင့် ကောင်းစွာ တိုးတက်နိုင်ပါသည်။ သိသာစွာ အားနည်းခြင်း၊ ဟန်ချက် ပြဿနာ၊ နာကျင်မှု၊ ရှုပ်ထွေးသော ခွဲစိတ်မှု သို့မဟုတ် နေ့စဉ် လုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်ရာတွင် အခက်အခဲ ရှိသော လူနာများသည် ပိုမို အနီးကပ် ကြီးကြပ်မှု လိုအပ်နိုင်ပါသည်။

၅။ အလုပ် သို့မဟုတ် အားကစားသို့ မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်သွားနိုင်ပါသနည်း ခွင့်ပြုချက်သည် ခွဲစိတ်မှု၊ တစ်ရှူး ကျက်လာမှု၊ အလုပ် သို့မဟုတ် အားကစား၏ လိုအပ်ချက်များ၊ ကြွက်သားအား၊ လှုပ်ရှားမှု အရည်အသွေးနှင့် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ လမ်းညွှန်ချက်အပေါ် မူတည်ပါသည်။ အသင့်ဖြစ်မှုကို ဆုံးဖြတ်ရန် ပြက္ခဒိန် ရက်စွဲ တစ်ခုတည်းဖြင့် မလုံလောက်ပါ။

လူနာတစ်ဦးချင်းအတွက် ခွဲစိတ်ကုသပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုကို စတင်ရန် သင်၏ ခွဲစိတ်မှု အစီရင်ခံစာနှင့် လက်ရှိ လှုပ်ရှားနိုင်မှု အခြေအနေကို PYONG Rehabilitation ၏ အဖွဲ့ ထံ မျှဝေပါ။