နာတာရှည် နာကျင်မှု (Chronic pain) ရှိသူများသည် နာကျင်သော အဆစ် သို့မဟုတ် ကြွက်သားထက် ပိုသော အခက်အခဲများကို မကြာခဏ ပြောပြလေ့ ရှိပါသည်။ ၎င်းတို့သည် အိပ်ရာမှ နိုးသည့်အခါ လန်းဆန်းမှု မရှိခြင်း၊ အာရုံစူးစိုက်ရ ခက်ခဲခြင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာ အားကုန်ခန်းသလို ခံစားရခြင်း၊ လှုပ်ရှားမှုကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းနှင့် စိတ်ဖိစီးမှုကို ပိုမို ခံစားလွယ်ခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ဤအတွေ့အကြုံများသည် ဆက်စပ်နေပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အားဖြည့်ပေးနိုင်ပါသည်။
ထို့ကြောင့် ထိရောက်သော နာကျင်မှု ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် လက္ခဏာ ဖြစ်ပေါ်သည့် နေရာထက် ကျော်လွန်၍ ကြည့်ရှုရန် လိုအပ်ပါသည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူနာ၏ နာကျင်မှု ဖြစ်ပေါ်ပုံ ယန္တရား၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေ၊ အိပ်စက်ခြင်း၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ လှုပ်ရှားမှု ပုံစံ၊ စိတ်ဖိစီးမှုနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ ပန်းတိုင်များကို နားလည်ရန် ဖြစ်ပါသည်။ ထို့နောက် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်လောက်အောင် လက်တွေ့ကျသော ကုသမှုအစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲရန် ဖြစ်ပါသည်။
နာတာရှည် နာကျင်မှုက အိပ်စက်မှု အရည်အသွေးနှင့် ခွန်အားကို ထိခိုက်ပုံ
နာကျင်မှုကြောင့် သက်တောင့်သက်သာ ရှိသော အနေအထားကို ရှာရန်၊ အိပ်ပျော်ရန်၊ ဆက်လက် အိပ်ပျော်နေရန် သို့မဟုတ် နိုးလာပြီးနောက် ပြန်အိပ်ပျော်ရန် ခက်ခဲနိုင်ပါသည်။ အချို့ လူနာများသည် ခံစားမှုတိုင်းကို သတိထားမိလွန်းပြီး အနေအထားကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောင်းလဲကြပါသည်။ အချို့မှာ ပင်ပန်းသောကြောင့် နေ့ခင်း လှုပ်ရှားမှုကို လျှော့ချကြပြီး ထို့နောက် ၎င်းတို့၏ အိပ်ချိန်နှင့် နိုးချိန် စည်းချက် ပုံမှန် နည်းလာသည်ကို တွေ့ရပါသည်။
ဆေးဝါးများ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း၊ အိပ်နေစဉ် အသက်ရှူ ခဏရပ်ခြင်း (sleep apnoea)၊ ခြေထောက် မငြိမ်မသက် ဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြား ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေများလည်း ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဆက်လက် ဖြစ်နေသော အိပ်မပျော်မှု အခက်အခဲကို နာကျင်မှု တစ်ခုတည်းကြောင့်ဟု အလိုအလျောက် မသတ်မှတ်သင့်ပါ။
အိပ်စက်မှု မကောင်းလျှင် နာကျင်မှု ပိုဆိုးသလို ခံစားရနိုင်သည့် အကြောင်းရင်း
အိပ်စက်ခြင်းနှင့် နာကျင်မှုသည် အပြန်အလှန် ဆက်နွယ်မှု ရှိပါသည်။ နာကျင်မှုက အိပ်စက်မှုကို နှောင့်ယှက်ပြီး အိပ်ချိန် မလုံလောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အိပ်စက်မှု ပြတ်တောက်ခြင်းက နောက်တစ်နေ့တွင် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းကို လျော့ကျစေကာ နာကျင်မှုကို ခံစားလွယ်မှု တိုးစေနိုင်ပါသည်။ ထို့နောက် လူနာသည် လှုပ်ရှားမှု နည်းလာခြင်း၊ လက္ခဏာများကို ပိုမို ခြိမ်းခြောက်မှုအဖြစ် ခံစားရခြင်းနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအတွက် ခွန်အား နည်းလာခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
အိပ်စက်မှုကို တိုးတက်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းသည် နာကျင်မှုကို စိတ်ကူးယဉ်မှု သို့မဟုတ် "စိတ်ဖိစီးမှု သက်သက်" ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါ။ ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်လည် နာလန်ထူမှု၊ အာရုံစူးစိုက်မှု၊ စိတ်ခံစားမှုနှင့် ခံစားလွယ်မှုကို ထိန်းညှိပုံကို သက်ရောက်စေသော စနစ်တစ်ခုကို ကုသခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
စိတ်ဖိစီးမှု၊ ပင်ပန်းမှုနှင့် နာကျင်မှု ခံစားလွယ်မှုအကြား ဆက်စပ်မှု
စိတ်ဖိစီးမှုသည် ကြွက်သားများ ကာကွယ်သည့်သဘော တင်းထားခြင်းကို တိုးစေနိုင်ပြီး အိပ်စက်မှုကို နှောင့်ယှက်ကာ အာရုံကို လက္ခဏာများဆီသို့ ကျဉ်းမြောင်းစွာ စုစည်းစေနိုင်ပါသည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် သာမန် လုပ်ငန်းများကိုပင် ပိုမို ပင်ပန်းသလို ခံစားရစေပြီး လှုပ်ရှားပြီးနောက် ပြန်လည် အားပြည့်ရန် ပိုကြာစေနိုင်ပါသည်။ လူနာများသည် နေကောင်းသည့်နေ့တွင် အလွန်အကျွံ လှုပ်ရှားပြီး နာကျင်မှု ပြန်ထပြီးနောက် ကြာရှည်စွာ အနားယူခြင်းကို အလှည့်ကျ ပြုလုပ်ပါက ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းသည် ပိုမို ကြိုတင်ခန့်မှန်းရ ခက်လာနိုင်ပါသည်။
ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု သည် ဤ "အလွန်အကျွံ လှုပ်ရှားပြီး ပြန်ပြိုလဲသည့်" (boom-and-bust) ပုံစံကို ဖော်ထုတ်ရန် ကူညီနိုင်ပါသည်။ ကုသရေးအဖွဲ့သည် နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို ပိုမို တည်ငြိမ်စေရန် လှုပ်ရှားမှုကို အချိုးကျ ခွဲဝေခြင်း၊ ကြိုတင် စီစဉ်ထားသော လှုပ်ရှားမှု၊ ပြန်လည် အားပြည့်ရေး နည်းဗျူဟာများနှင့် တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်ခြင်းကို အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။
နာတာရှည် နာကျင်မှု ပြန်လည်ထူထောင်ရေးက နာကျင်သည့် နေရာထက် ကျော်၍ ကြည့်သင့်သည့် အကြောင်းရင်း
နေရာအလိုက် အရင်းအမြစ်သည် အရေးကြီးဆဲ ဖြစ်ပါသည်။ အဆစ်ရောဂါ၊ အာရုံကြော ယားယံ ထိခိုက်ခြင်း၊ အရွတ် ရောဂါ၊ ယခင် ခွဲစိတ်မှု သို့မဟုတ် အခြား ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေများကို သင့်လျော်စွာ ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ပြီး ကုသရန် လိုအပ်ပါသည်။ သို့သော် ဆက်လက် ရှိနေသော နာကျင်မှုကို ကြွက်သား ခွန်အား၊ လှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ အိပ်စက်ခြင်း၊ လှုပ်ရှားရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ အလုပ်၏ တောင်းဆိုချက်များ၊ စိတ်ဖိစီးမှုနှင့် ယေဘုယျ ကိုယ်ခန္ဓာ ကြံ့ခိုင်မှုတို့ကလည်း လွှမ်းမိုးနိုင်ပါသည်။
ထို့ကြောင့် လူတစ်ဦးလုံးကို ကြည့်ရှုသော အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။
- နာကျင်မှု ပုံစံနှင့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ လက္ခဏာများ
- အိပ်စက်မှု အရည်အသွေးနှင့် နေ့ခင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု
- ဆေးဝါးများနှင့် သက်ဆိုင်သော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေများ
- ကြွက်သား ခွန်အား၊ လှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ ဟန်ချက်ထိန်းခြင်းနှင့် ကြံ့ခိုင်မှု
- အလုပ်၊ ပြုစုစောင့်ရှောက်ရေးနှင့် အိမ်မှု တာဝန်များ
- စိတ်ဆင်းရဲ ပူပန်မှုနှင့် လှုပ်ရှားရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း
- လက်ရှိ လှုပ်ရှားမှု ပုံစံနှင့် နာကျင်မှု ပြန်ထစေသော အကြောင်းရင်းများ
- နေ့စဉ် ဘဝအတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ပန်းတိုင်များ
ဤကျယ်ပြန့်သော ရှုထောင့်က ကုသမှုအစီအစဉ်ကို တင်းနေသော ကြွက်သားတစ်ခု သို့မဟုတ် "ပြီးပြည့်စုံသော" ဓာတ်မှန် တွေ့ရှိချက်တစ်ခုကို အဆုံးမရှိ ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်မလာစေရန် ကာကွယ်ပေးပါသည်။
လှုပ်ရှားမှု ကုထုံးဖြင့် နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို ပံ့ပိုးပုံ
လှုပ်ရှားမှု ကုထုံးသည် လေ့ကျင့်ခန်း ပိုလုပ်ပါဟု ပြောရုံသက်သက် မဟုတ်ပါ။ လူနာ ခံနိုင်ရည် ရှိပြီး ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်ဆောင်နိုင်သော စတင်မှတ်ကို ရွေးချယ်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကုသမှုအစီအစဉ်ကို လမ်းတိုလျှောက်ခြင်း၊ အဆစ် လှုပ်ရှားနိုင်မှု လေ့ကျင့်ခြင်း၊ အသက်ရှူ လေ့ကျင့်ခြင်း၊ ဝန်အား နည်းသော ကြွက်သား သန်မာစေရေး လေ့ကျင့်ခန်း၊ ရေကုထုံး (Hydrotherapy) သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်ချက်ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများဖြင့် စတင်နိုင်ပါသည်။
တိုးတက်မှုကို လက်တွေ့ကျသော ရလဒ်များဖြင့် တိုင်းတာနိုင်ပါသည်။
- ကြားဖြတ်ရပ်နားမှု နည်းပါးစွာဖြင့် ပိုကြာကြာ ထိုင်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရပ်နိုင်ခြင်း
- နောက်တစ်နေ့တွင် ကြီးမားသော နာကျင်မှု ပြန်ထခြင်း မရှိဘဲ ပိုဝေးဝေး လမ်းလျှောက်နိုင်ခြင်း
- အိမ်မှု သို့မဟုတ် အလုပ် လုပ်ငန်းတစ်ခုသို့ ပြန်လည် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း
- အိပ်စက်မှု ပိုမို ပုံမှန် ဖြစ်လာခြင်း
- ယခင်က ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သော လှုပ်ရှားမှုအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှု လျော့နည်းလာခြင်း
- ကြွက်သား ခွန်အားနှင့် ကြံ့ခိုင်မှုကို တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်ခြင်း
ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု ကာလအတွင်း မသက်မသာ ဖြစ်မှု အချို့ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ကုသမှုအစီအစဉ်သည် ထိန်းချုပ်မရသော နာကျင်မှု ပြန်ထခြင်းများ ထပ်ခါထပ်ခါ မဖြစ်စေရန် ရှောင်ကြဉ်သင့်ပါသည်။ လူနာနှင့် ကုထုံးပညာရှင်သည် လက္ခဏာ တုံ့ပြန်ပုံကို အသုံးပြု၍ ကြာချိန်၊ ပြင်းအားနှင့် ပြန်လည် အားပြည့်ချိန်ကို ညှိနှိုင်းကြပါသည်။
နာတာရှည် နာကျင်မှု သက်သာစေရေး ကုသမှုအတွက် ဘာသာရပ်ပေါင်းစုံ နည်းဗျူဟာများ
လူနာအလိုက် နာတာရှည် နာကျင်မှု ကုသမှုတွင် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ဆေးပညာ အထူးကုဆရာဝန်၊ ကာယကုထုံးပညာရှင်၊ စိတ်ပညာရှင်၊ အလုပ်အကိုင်ဆိုင်ရာ ကုထုံးပညာရှင်၊ သူနာပြု သို့မဟုတ် အခြား အထူးကု ပညာရှင် ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ နည်းဗျူဟာများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။
- နာကျင်မှုအကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပညာပေးခြင်း
- တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်သော ကိုယ်ခန္ဓာ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကြွက်သား သန်မာစေရေး လေ့ကျင့်ခန်း
- လှုပ်ရှားမှုကို အချိုးကျ ခွဲဝေခြင်းနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို စီမံခြင်း
- အိပ်စက်မှုကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းနှင့် အပြုအမူဆိုင်ရာ နည်းဗျူဟာများ
- စိတ်ဖိစီးမှု စီမံခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပံ့ပိုးမှု
- ဆေးဝါးများကို ပြန်လည် သုံးသပ်ခြင်း
- ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက် ရှိသည့်အခါ ပစ်မှတ်ထား ကုသလုပ်ငန်းစဉ်များ
- အလုပ်ခုံ၊ လုပ်ငန်း သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြုပြင်ညှိနှိုင်းခြင်း
ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူနာတိုင်း ဘာသာရပ်တိုင်းနှင့် တွေ့ဆုံရန် လိုအပ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါ။ ပြန်လည် နာလန်ထူမှုကို အမှန်တကယ် ကန့်သတ်နေသော အချက်များနှင့် ကိုက်ညီသော ပံ့ပိုးမှုကို ပေးရန် ဖြစ်ပါသည်။
PYONG Rehabilitation Center ၏ လူတစ်ဦးလုံးကို ဗဟိုပြုသော နာတာရှည် နာကျင်မှု ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ချဉ်းကပ်မှု
PYONG Rehabilitation တွင် နာတာရှည် နာကျင်မှုကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးရာ၌ နာကျင်သည့် နေရာနှင့်အတူ လှုပ်ရှားမှု၊ အိပ်စက်ခြင်း၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ စိတ်ဖိစီးမှု၊ ယခင် ကုသမှုနှင့် နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားပါသည်။ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ဆေးပညာ အထူးကုဆရာဝန်များက ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုကို ညှိနှိုင်း ဆောင်ရွက်ပြီး ရိုက်ချက်ဖြင့် စစ်ဆေးခြင်း၊ အာထရာဆောင်း၊ ဆေးထိုးကုသခြင်း သို့မဟုတ် အခြား အထူးကု ဆရာဝန်၏ ထင်မြင်ချက် လိုအပ်နိုင်သည့် အချိန်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပါသည်။
ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအစီအစဉ်တွင် ကာယကုထုံး (Physiotherapy)၊ တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်သော ကြွက်သား ခွန်အားနှင့် လှုပ်ရှားနိုင်မှု လေ့ကျင့်ခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ပုံ သို့မဟုတ် ကိုယ်ဟန်ကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း၊ ရေကုထုံး၊ နာကျင်မှု သက်သာစေရေး နည်းပညာနှင့် နေထိုင်မှုပုံစံဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်မှုတို့ကို ပေါင်းစပ်နိုင်ပါသည်။ တိုးတက်မှုကို နာကျင်မှု အမှတ်ဖြင့်သာမက လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းနှင့် ပါဝင်ဆောင်ရွက်နိုင်မှုဖြင့် ပြန်လည် သုံးသပ်ပါသည်။
အဓိက မှတ်သားရန်
- နာတာရှည် နာကျင်မှုသည် အိပ်စက်ခြင်း၊ ခွန်အား၊ အာရုံစူးစိုက်မှု၊ စိတ်ဖိစီးမှုနှင့် လှုပ်ရှားမှုကို ထိခိုက်နိုင်ပါသည်။
- အိပ်စက်မှု မကောင်းခြင်းသည် နာကျင်မှုကို ခံစားလွယ်မှု တိုးစေနိုင်ပြီး ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုတွင် ပါဝင်နိုင်စွမ်းကို လျော့ကျစေနိုင်ပါသည်။
- ဆက်လက် ရှိနေသော နာကျင်မှုကို ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးသင့်ပါသည်။ သို့သော် ကုသမှုသည် နာကျင်သော ကိုယ်ခန္ဓာ အစိတ်အပိုင်းထက် ပိုသော အချက်များကို ကိုင်တွယ်ရန် မကြာခဏ လိုအပ်ပါသည်။
- လှုပ်ရှားမှု ကုထုံးသည် လူတစ်ဦးချင်းနှင့် ကိုက်ညီရမည်၊ တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်ရမည်ဖြစ်ပြီး အလွန်အကျွံ လှုပ်ရှားပြီး ပြန်ပြိုလဲသည့် သံသရာ ထပ်ခါထပ်ခါ ဖြစ်ခြင်းကို လျှော့ချရန် ရေးဆွဲထားသင့်ပါသည်။
- အဓိပ္ပာယ်ရှိသော တိုးတက်မှုတွင် နာကျင်မှု လုံးဝ မပျောက်သေးသည့်တိုင် နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း၊ ယုံကြည်မှုနှင့် လှုပ်ရှားမှုကို ခံနိုင်ရည် ပိုကောင်းလာခြင်းတို့ ပါဝင်ပါသည်။
မကြာခဏ မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ
၁။ အိပ်စက်မှု မကောင်းခြင်းက နာတာရှည် နာကျင်မှုကို အမှန်တကယ် ပိုဆိုးစေနိုင်ပါသလား အိပ်စက်မှု အနှောင့်အယှက်သည် နာကျင်မှုကို ခံစားလွယ်မှု၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် စိတ်ဆင်းရဲ ပူပန်မှုကို တိုးစေနိုင်ပါသည်။ ၎င်းသည် နာကျင်မှု ပြန်ထခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်း မဟုတ်နိုင်သော်လည်း အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ပါသည်။
၂။ နာကျင်နေချိန်တွင် လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်သင့်ပါသလား အဖြေသည် အခြေအနေနှင့် သတိပေး လက္ခဏာများပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်။ လူနာ အများအပြားသည် သင့်လျော်စွာ ရွေးချယ်ထားသော လှုပ်ရှားမှုမှ အကျိုးရရှိကြပါသည်။ သို့သော် အမျိုးအစား၊ ပမာဏနှင့် တိုးမြှင့်ပုံသည် ၎င်းတို့၏ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေနှင့် လက်ရှိ ခံနိုင်ရည်နှင့် ကိုက်ညီသင့်ပါသည်။
၃။ စိတ်ဖိစီးမှု ရှိခြင်းသည် ကျွန်ုပ်၏ နာကျင်မှုမှာ စိတ်ကြောင့်ဟု ဆိုလိုပါသလား မဟုတ်ပါ။ စိတ်ဖိစီးမှုသည် အာရုံကြောစနစ်၊ အိပ်စက်ခြင်း၊ ကြွက်သား ကာကွယ်သည့်သဘော တင်းထားခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနိုင်မှုကို ထိခိုက်နိုင်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ ရောဂါဗေဒ ချို့ယွင်းချက်လည်း ရှိနေနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပါသည်။ နှစ်ခုစလုံးကို သင့်လျော်စွာ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးသင့်ပါသည်။
၄။ လေ့ကျင့်ခန်း ကုသမှုအစီအစဉ်တိုင်းက နာကျင်မှု ပြန်ထစေခဲ့ပါက မည်သို့ ဖြစ်သနည်း စတင်သည့် ပမာဏ များလွန်းခဲ့နိုင်ပါသည်။ လေ့ကျင့်ခန်းသည် နာကျင်မှု ဖြစ်ပေါ်ပုံ ယန္တရားနှင့် ကိုက်ညီမှု မရှိခဲ့နိုင်ပါ။ သို့မဟုတ် ပြန်လည် အားပြည့်ရေးဆိုင်ရာ အချက်များကို ကိုင်တွယ်ခြင်း မရှိခဲ့နိုင်ပါ။ အသေးစိတ် ပြန်လည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းက ပိုမို ခံနိုင်ရည်ရှိသော စတင်မှတ်ကို သတ်မှတ်ရန် ကူညီနိုင်ပါသည်။
၅။ နာတာရှည် နာကျင်မှု ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု၏ ပန်းတိုင်မှာ နာကျင်မှု အားလုံးကို ဖယ်ရှားရန် ဖြစ်ပါသလား နာကျင်မှု လျော့ကျစေခြင်းသည် ပန်းတိုင်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် လှုပ်ရှားမှု၊ အိပ်စက်ခြင်း၊ ယုံကြည်မှု၊ ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်နိုင်မှုနှင့် ဘဝတွင် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော လုပ်ဆောင်မှုများ၌ ပါဝင်နိုင်မှုကိုလည်း အာရုံစိုက်ပါသည်။