ကားစီး၍ ခရီးသွားခြင်းသည် အလုပ်သို့ ကားမောင်းသွားခြင်းမှ အခြား ပြည်နယ်သို့ ခရီးထွက်ခြင်းအထိ နေ့စဉ်ဘဝတွင် အချိန် အများဆုံး ကုန်ဆုံးသော လုပ်ဆောင်ချက်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ ယာဉ်ကြော ပိတ်ဆို့လေ ကားထဲတွင် အချိန် ပိုကြာလေ ဖြစ်ပါသည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဆက်တိုက် ထိုင်၍ အလုပ်လုပ်ခြင်းကဲ့သို့ပင် ကားမောင်းခြင်းသည်လည်း ကျန်းမာရေးကို ဆိုးကျိုး သက်ရောက်စေနိုင်ပါသည်။ ရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေခြင်း သို့မဟုတ် ကြွက်သား နာကျင်မှု လက္ခဏာများ ဖြစ်စေခြင်းလည်း ရှိနိုင်ပါသည်။

ထို့ကြောင့် ကားမောင်းစဉ် ထိုင်ပုံကို ချိန်ညှိခြင်းဖြင့် ကျန်းမာရေးအပေါ် သက်ရောက်မှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချနိုင်ပါသည်။ အဓိက အချက် စုစုပေါင်း ၅ ချက် ရှိပြီး အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်။

၁။ ထိုင်ခုံနှင့် စတီယာရင်မှ အကွာအဝေး

ကားထိုင်ခုံက သင့်ကျော တစ်ခုလုံးကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ရန် ကျောနှင့် တင်ပါးကို ထိုင်ခုံ နောက်မှီနှင့် ကပ်အောင် တွန်းထားရပါမည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ခြေထောက်နှင့် ခြေဖဝါးကို လီဗာ၊ ဘရိတ်နှင့် ကလပ်ပေါ်သို့ ခြေကျင်းဝတ်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ မကွေးရဘဲ အလှည့်ကျ တင်နိုင်ရပါမည်။ ဒူးကို အလွန်အကျွံ မကွေးရပါ။

၂။ နောက်မှီ၏ စောင်းထားပုံ

အရေးကြီးသော မူမှာ နောက်မှီကို စောင်းထားပြီးနောက် လမ်းကို ကြည့်ရန် သို့မဟုတ် ကိုယ်ကို မတ်မတ် ထားရန် လည်ပင်းနှင့် ခေါင်းကို အားစိုက်၍ မြှောက်ရသည်ဟု မခံစားရစေရပါ။ ကျော၏ အလေးချိန်ကို ညီညာစွာ ထမ်းနိုင်သော ထောင့် ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ၁၀၀ မှ ၁၁၀ ဒီဂရီခန့် ဖြစ်ရပါမည်။ ခေါင်းသည်လည်း ၀ မှ ၁၀ ဒီဂရီခန့် အနေအထားတွင် ရှိရပါမည်။ လည်ပင်းကို ကိုက်ခဲ နာကျင်လာသည်အထိ မကွေးရပါ။

၃။ ခေါင်းမှီ၏ အမြင့်

ခေါင်း၏ နောက်ပိုင်းသည် ခေါင်းမှီနှင့် တိတိကျကျ ကပ်မှီနိုင်ရပါမည်။ ဇက်ကို ထောက်ပေးသည်အထိ နိမ့်အောင် မချိန်ညှိပါနှင့်။ အကြောင်းမှာ မတော်တဆမှု ဖြစ်ပါက အန္တရာယ် ရှိနိုင်သော အနေအထား ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

၄။ ထိုင်ခုံ၏ အမြင့်

ထိုင်ခုံ၏ အမြင့်သည် လမ်းကို ရှင်းလင်းစွာ ပတ်ပတ်လည် မြင်နိုင်သော အဆင့်တွင် ရှိရပါမည်။ ထို့အပြင် စတီယာရင်ကို သက်တောင့်သက်သာ ကိုင်နိုင်ရန် လက်မောင်းနှင့် ပခုံးကို တင်းတင်း မြှောက်ထားရခြင်း မရှိစေရပါ။ ထောင့်မှာ နှစ်သက်သလို ၉၀ မှ ၁၁၅ ဒီဂရီ ဖြစ်ပါသည်။

၅။ စတီယာရင်၏ ထောင့်

ကားမောင်းရန် စတီယာရင်သည် အလွန် မြင့်သော အနေအထားတွင် မရှိသင့်ပါ။ ထိုသို့ ရှိပါက လည်ပင်း၊ ပခုံးရိုးပြားနှင့် ပခုံး ကြွက်သားများ တင်းမာစေပါမည်။ စတီယာရင်ကို အတားအဆီး မရှိဘဲ လျင်မြန်စွာ ကိုင်ပြီး လှည့်နိုင်ရန် ထိုင်ခုံ အမြင့်နှင့် လိုက်လျောညီထွေ သက်တောင့်သက်သာ ကိုင်နိုင်သည်အထိ အမြင့်ကို နှိမ့်ချသင့်ပါသည်။

သို့ရာတွင် ကားမောင်း ထိုင်ပုံကို ချိန်ညှိခြင်းသည် ကားမောင်းနိုင်စွမ်း၊ မြင်ကွင်း၊ အဆင်ပြေမှုနှင့် မိမိကိုယ်ကို လည်းကောင်း၊ လမ်းပေါ်ရှိ အခြားသူများကို လည်းကောင်း အန္တရာယ် ဖြစ်စေနိုင်သော အခြား အချက်များကို မထိခိုက်စေရပါ။

ဤထိုင်ပုံများအပြင် ထပ်မံ ဂရုပြုရမည့် အရေးကြီးသော အချက်မှာ ကားပတ်လည်ရှိ အရာများကို ပတ်ပတ်လည် ဘေးကင်းစွာ မြင်နိုင်ရန် နောက်ကြည့်မှန်နှင့် ဘေးမှန်များ၏ ထောင့်ကို ချိန်ညှိခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကားမောင်းခြင်းကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် ကိုက်ခဲ နာကျင်မှု လက္ခဏာများ ရှိပါက ကားကို ရပ်၍ အနားယူပြီး ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ ကြွက်သား ဆန့်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ဟန် ပြောင်းရန် အနည်းငယ် လမ်းလျှောက်ခြင်း ပြုလုပ်သင့်ပါသည်။