နာတာရှည် နာကျင်မှု (Chronic pain) ဆိုသည်မှာ ၃ လ ထက် ကြာရှည်စွာ ဆက်တိုက် နာကျင်ခြင်း သို့မဟုတ် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်ဖြစ်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းသည် ဒုတိယအဆင့် နာတာရှည် နာကျင်မှု ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ထိုအမျိုးအစားတွင် အဆစ် ယိုယွင်းခြင်း၊ အာရုံကြော ဒဏ်ရာ၊ ရောင်ရမ်းသည့် ရောဂါ သို့မဟုတ် ကင်ဆာကဲ့သို့ ဖော်ထုတ်နိုင်သော ရောဂါတစ်ခုက အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပါသည်။ သို့မဟုတ် ပင်မ နာတာရှည် နာကျင်မှု ဖြစ်နိုင်ပြီး ထိုအမျိုးအစားတွင် နာကျင်မှု သို့မဟုတ် ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို လုံလောက်စွာ ရှင်းပြနိုင်သော ရောဂါ တစ်ခုတည်း မရှိပါ။ အမျိုးအစား နှစ်ခုလုံး တစ်ပြိုင်နက် ဖြစ်နိုင်ပါသည် (IASP (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်))
ရိုက်ချက်က ရှင်းလင်းသော အကြောင်းရင်းကို တွေ့သည် ဖြစ်စေ၊ မတွေ့သည် ဖြစ်စေ နာကျင်မှုသည် စစ်မှန်ပါသည်။ နာကျင်မှု ပြင်းအားသည် တစ်ရှူး ပျက်စီးမှုကို တိုက်ရိုက် တိုင်းတာခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဆက်တိုက် နာကျင်မှုကို ဇီဝဆိုင်ရာ အကြောင်းရင်းများ၊ အာရုံကြောစနစ်၏ ခံစားလွယ်မှု၊ လှုပ်ရှားမှုနှင့် လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှု၊ အိပ်စက်မှု၊ စိတ်ခံစားမှု၊ စိတ်ဖိစီးမှု၊ အလုပ်၊ ဆက်ဆံရေးနှင့် ယခင် အတွေ့အကြုံတို့က လွှမ်းမိုးနိုင်ပါသည်။ ဤအကြောင်းရင်းများ၏ အချိုးအစားသည် လူတစ်ဦးချင်းစီတွင် ကွဲပြားပြီး အချိန်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲပါသည်။
နာကျင်သည့် နေရာ၊ နာကျင်မှု ယန္တရားနှင့် တွဲဖက် အကြောင်းရင်းများ
တစ်ခါတစ်ရံ နာကျင်မှုသည် အခြား ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုမှ လွှဲပြောင်းခံစားရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဥပမာ ကျောရိုးအာရုံကြောကြိုးမှ ထွက်သော အာရုံကြောများကြောင့် ခြေထောက် နာကျင်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ အခြား အခြေအနေများတွင် အနီးရှိ အဆစ် သို့မဟုတ် ကြွက်သားက လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ပုံကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ဒူးနာခြင်းသည် ခြေဖဝါးမှ ဖြစ်သည်၊ ပခုံးနာခြင်းသည် လည်ပင်းမှ ဖြစ်သည် သို့မဟုတ် အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုက အခြားတစ်ခုကို အစားထိုး လုပ်ဆောင်သဖြင့် နာကျင်မှု "နေရာ ရွှေ့သွားသည်" ဟု ယေဘုယျ မဆိုသင့်ပါ။
ကြွက်သား မျှခြေ မညီခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ် တည့်မတ်မှု မကောင်းခြင်း၊ အမြှေးပါး (fascia) တင်းခြင်း သို့မဟုတ် အန္တရာယ်ရှိသော လှုပ်ရှားမှု ဆိုသည့် စကားလုံးများသည် ယူဆချက် ဖြစ်သင့်ပြီး ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက် မဖြစ်သင့်ပါ။ စနစ်တကျ ပြန်လည်သုံးသပ်ချက် ၄၁ ခု ကို ခြုံငုံ ပြန်လည်သုံးသပ်ချက်တစ်ခုက ကျောရိုး၏ ကိုယ်ဟန် သို့မဟုတ် အချို့ ကိုယ်ခန္ဓာ ဝန်များနှင့် ထိတွေ့ခြင်းသည် ခါးအောက်ပိုင်း နာကျင်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်ဟု ဘုံ ကောက်ချက် မတွေ့ရှိခဲ့ပါ။ တွေ့ရှိသော ဆက်စပ်မှုများသည် အကြောင်းနှင့် အကျိုးကို အတည်မပြုပါ (PubMed (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်))
အသုံးဝင်သော အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းသည် ဝှက်ထားသော စက်မှုဆိုင်ရာ ပုံမှန်မဟုတ်မှု တစ်ခုတည်းကို အဆုံးမရှိ ရှာဖွေနေမည့်အစား လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းနှင့် ကောင်းမွန်သော ကျန်းမာရေးကို မြှင့်တင်ရန် မည်သည့်အရာကို ချိန်ညှိနိုင်သနည်းဟု မေးသင့်ပါသည်။
ပင်မ နာတာရှည် နာကျင်မှုနှင့် ဒုတိယအဆင့် နာတာရှည် နာကျင်မှု
ဒုတိယအဆင့် နာတာရှည် နာကျင်မှု (Chronic secondary pain) တွင် တွဲဖက် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သော ရောဂါ သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာ ရှိပြီး ဖြစ်နိုင်သမျှ အကဲဖြတ်စစ်ဆေး၍ ကုသသင့်ပါသည်။ ဥပမာ အဆစ် ယိုယွင်းခြင်း၊ အဆစ်ရောင် ရူမာတစ် ရောဂါ၊ ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ဆက်တိုက် နာကျင်ခြင်း၊ အာရုံကြော၏ ရောဂါဆိုင်ရာ အခြေအနေကြောင့် နာကျင်ခြင်းနှင့် ကင်ဆာကြောင့် နာကျင်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပါသည်။
ပင်မ နာတာရှည် နာကျင်မှု (Chronic primary pain) သည် ကိုယ်တိုင် သီးခြား အခြေအနေ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အခြား ရောဂါက နာကျင်မှု သို့မဟုတ် ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို လုံလောက်စွာ မရှင်းပြနိုင်ပါ။ ၎င်းသည် နာကျင်မှုကို စိတ်ကူးယဉ်နေခြင်း၊ စိတ်မှ ဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် အရေးမကြီးခြင်းဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါ။
NICE က အကြောင်းရင်း ဖြစ်သော ရောဂါ သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာကို မည်မျှ ရှာဖွေမည်ကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် ဆရာဝန်နှင့် လူနာ အတူတကွ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အသုံးပြုရန် အကြံပြုပါသည်။ ထို့အပြင် ပင်မ နာကျင်မှုနှင့် ဒုတိယအဆင့် နာကျင်မှု တစ်ပြိုင်နက် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း လက်ခံပါသည်။ လက္ခဏာများ ပြောင်းလဲသောအခါ ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက်ကို ပြန်လည် သုံးသပ်သင့်ပါသည် (NICE (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်))
တာဝန်ယူမှုရှိသော အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းတွင် မည်သည်တို့ ပါဝင်သင့်သနည်း
လူနာကို ဗဟိုပြုသော အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းသည် အောက်ပါတို့ကို ပြန်လည် သုံးသပ်နိုင်ပါသည်။
- စတင်ဖြစ်ပုံ၊ ပုံစံ၊ ပြင်းအား၊ ဖြစ်စေသည့်အရာနှင့် သက်သာစေသည့်အရာ၊ အချိန်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲမှု
- ယခင်က ဒဏ်ရာများ၊ ခွဲစိတ်မှု၊ ရောဂါများ၊ ဆေးဝါးများနှင့် ကုသမှုအပေါ် တုံ့ပြန်မှု
- ခွန်အား၊ လှုပ်ရှားနိုင်မှု အတိုင်းအတာ၊ အာရုံခံစားမှု၊ အာရုံကြော တုံ့ပြန်မှု (reflexes)၊ လမ်းလျှောက်ပုံ၊ ဟန်ချက်နှင့် သက်ဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုများ
- အိပ်စက်မှု၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ စိတ်ခံစားမှု၊ စိတ်ဖိစီးမှု၊ စိတ်ဒဏ်ရာ ဖြစ်စေခဲ့သော ဖြစ်ရပ်များ၏ သမိုင်း၊ အရက် သို့မဟုတ် စွဲလမ်းစေသော ပစ္စည်းများနှင့် လူမှုရေး အခြေအနေ
- အလုပ်၊ အခြားသူများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရသည့် ဝန်၊ ဆက်ဆံရေး၊ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုများနှင့် လူနာ ပြန်လုပ်လိုသည့် အရာများ
- ပိုးဝင်ခြင်း၊ အရိုးကျိုးခြင်း၊ ရောင်ရမ်းသည့် ရောဂါ၊ ကင်ဆာ သို့မဟုတ် ဆိုးလာနေသော အာရုံကြော ရောဂါကို ညွှန်ပြနိုင်သည့် အန္တရာယ် လက္ခဏာများ သို့မဟုတ် စစ်ဆေးမှု ရလဒ်များ
ကိုယ်ဟန်ကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ပုံကို မှတ်တမ်းတင်ခြင်း၊ ခွန်အား စစ်ဆေးခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်မှု ရမှတ်တို့က အချက်အလက် ပေးနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ချည်းသာ နာကျင်မှု၏ "အမြစ်" ကို မဖော်ထုတ်နိုင်ပါ။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးခြင်းတွင် မသေချာမှု ရှိသဖြင့် အားလုံးကို ပေါင်း၍ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်သင့်ပါသည်။
ရလဒ်က တိကျသော ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက်ကို ညွှန်ပြရန် သို့မဟုတ် ကုသမှုကို ပြောင်းလဲရန် ကူညီနိုင်ဖွယ် ရှိသောအခါ ရိုက်ချက်နှင့် အာထရာဆောင်းဖြင့် စမ်းသပ်စစ်ဆေးခြင်းသည် အသုံးဝင်ပါသည်။ အဆစ်များ၊ ကျောရိုးဆစ်ကြား အကွင်း (disc)၊ အရွတ်များနှင့် အခြား ဖွဲ့စည်းပုံများ ယိုယွင်းခြင်းကို နာကျင်မှု မရှိသူများတွင်လည်း တွေ့နိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးနေသည် သို့မဟုတ် တည့်မတ်မှု လွဲနေသည်ကို သက်သေပြရန် ရိုက်ချက်ကို အသုံးမပြုသင့်ပါ။
အာရုံကြောစနစ်၏ ခံစားလွယ်မှု
အချို့သူများတွင် နာကျင်မှုသည် ပိုမို လွယ်ကူစွာ ဖြစ်ပေါ်တတ်ပြီး သို့မဟုတ် တစ်ရှူး ကျက်သင့်သည့် ကာလ ကျော်လွန်ပြီးနောက်တွင်ပင် ဆက်ရှိနေတတ်ပါသည်။ ၎င်းသည် နာကျင်မှုကို ဦးနှောက်က စီမံပုံ၊ အန္တရာယ်ကို အကဲဖြတ်ပုံ၊ အိပ်စက်မှု ထိခိုက်ခြင်း၊ စိတ်ပူပန်မှုနှင့် လှုပ်ရှားမှု လျော့နည်းခြင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်နိုင်ပါသည်။ "နာကျင်မှုကို ခံစားလွယ်သော အခြေအနေ" သည် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော ယန္တရား တစ်ခု ဖြစ်ပြီး နာကျင်မှုသည် ဦးနှောက်ထဲတွင်သာ ရှိသည်ဟူသော ကောက်ချက် မဟုတ်ပါ။
နာကျင်မှုကို ရှင်းပြခြင်းသည် လူနာ၏ ခံစားချက်ကို အတည်ပြုပေးပြီး ဘေးကင်းသော လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုကို ထောက်ပံ့သင့်ပါသည်။ ၎င်းသည် လက္ခဏာများကို သေးငယ်အောင် ပြုခြင်း၊ အာရုံကြောစနစ်ကို "ပြန်လည် သတ်မှတ်" ပေးမည်ဟု ကတိပေးခြင်း သို့မဟုတ် နည်းစနစ် တစ်ခုတည်းက နာကျင်မှု လမ်းကြောင်းများကို အပြီးတိုင် ပြောင်းလဲနိုင်သည်ဟု ဆိုခြင်း မပြုသင့်ပါ။
အထောက်အထားအပေါ် အခြေခံသော စောင့်ရှောက်မှု
အသိပညာ၊ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုနှင့် လေ့ကျင့်ခန်း
စောင့်ရှောက်မှုသည် အခြေအနေ၊ ရည်မှန်းချက်များနှင့် ရွေးချယ်စရာများကို အတူတကွ နားလည်ခြင်းမှ စတင်ပါသည်။ နာကျင်မှု ပျောက်သည်အထိ ရပ်ထားမည့်အစား လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုကို အချိုးကျ ခွဲဝေပြီး တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်နိုင်ပါသည်။ လေ့ကျင့်ခန်း၏ ပုံစံနှင့် ပမာဏသည် ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက်၊ စွမ်းရည်၊ နှစ်သက်မှုနှင့် တုံ့ပြန်မှုတို့နှင့် ကိုက်ညီသင့်ပါသည်။ လူတိုင်းအတွက် မှန်ကန်သော ကိုယ်ဟန် သို့မဟုတ် ကုသမှုအစီအစဉ် တစ်ခုတည်း မရှိပါ။
ပင်မ နာတာရှည် နာကျင်မှုအတွက် NICE က လိုအပ်ချက်၊ နှစ်သက်မှုနှင့် စွမ်းရည်တို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသော ကြီးကြပ်မှုအောက်ရှိ အုပ်စုလိုက် လေ့ကျင့်ခန်း ကုသမှုအစီအစဉ်ကို အကြံပြုပါသည်။ ယင်းနှင့်အတူ အထွေထွေ ကျန်းမာရေးအတွက် ကိုယ်ခန္ဓာ လှုပ်ရှားမှုကို ဆက်လက် ပြုလုပ်ရန် ထောက်ပံ့မှုကိုလည်း အကြံပြုပါသည်။ အုပ်စုလိုက် ကုသမှုအစီအစဉ် မရနိုင်သောအခါ သို့မဟုတ် မသင့်လျော်သောအခါ အခြား ပုံစံကို ရွေးချယ်နိုင်ပါသည်။
စိတ်ပိုင်းနှင့် လူမှုရေး ထောက်ပံ့မှု
နာကျင်မှုသည် အိပ်စက်မှု၊ စိတ်ခံစားမှု၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ စိတ်ဒဏ်ရာ ဖြစ်စေခဲ့သော ဖြစ်ရပ်များ၊ အလုပ်၊ ငွေကြေးနှင့် ဆက်ဆံရေးကို ထိခိုက်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ ထိခိုက်မှုကိုလည်း ခံရနိုင်ပါသည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းသည် "စိတ်က အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်" ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါ။ လက်ခံခြင်းနှင့် ကတိကဝတ်ပြုခြင်း ကုထုံး (Acceptance and commitment therapy) သို့မဟုတ် သိမြင်မှုနှင့် အပြုအမူဆိုင်ရာ ကုထုံး ချဉ်းကပ်နည်းများက ပင်မ နာတာရှည် နာကျင်မှု ရှိသူ အချို့ကို စိတ်ပူပန်မှု၊ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုနှင့် ဘဝ အရည်အသွေးကို စီမံရာတွင် ကူညီနိုင်ပါသည်။ စိတ်ကျန်းမာရေး လက္ခဏာများသည် သင့်လျော်သော စောင့်ရှောက်မှု ရရှိသင့်ပါသည်။
ဆေးဝါးများ
ဆေးဝါး ရွေးချယ်မှုသည် ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက်၊ မျှော်လင့်ထားသော အကျိုးကျေးဇူး၊ ကုသမှု မပြုသင့်သည့် အခြေအနေများနှင့် ယခင် တုံ့ပြန်မှုတို့ပေါ် မူတည်ပါသည်။ မျှော်လင့်ထားသော ပြောင်းလဲမှုကို သတ်မှတ်ပြီး ဆိုးကျိုးများကို ပြန်လည် သုံးသပ်သင့်ပါသည်။ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မတိုးတက်ဘဲ ဆေးဝါးများကို ဆက်တိုက် ထပ်ပေါင်းနေခြင်းသည် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု မဟုတ်ပါ။
ပင်မ နာတာရှည် နာကျင်မှုအတွက် လမ်းညွှန်ချက်များသည် ဒုတိယအဆင့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သော ရောဂါများအတွက် လမ်းညွှန်ချက်များနှင့် ကွဲပြားပါသည်။ ထို့ကြောင့် ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက် တိုင်းအတွက် ဆေးစာရင်း တစ်ခုတည်းကို အသုံးမပြုသင့်ပါ။ အိုပီယွိုက် ဆေးများ၊ gabapentinoid ဆေးများ၊ စိတ်ကျရောဂါ ကုဆေးများ၊ ရောင်ရမ်းမှု ပျောက်ဆေးများနှင့် အခြား ဆေးဝါးများ အားလုံးကို ရောဂါအလိုက် ဆုံးဖြတ်ပြီး စောင့်ကြည့်ရပါမည်။
လူနာက အားထုတ်ရန် မလိုသော ကိရိယာများနှင့် ကုသလုပ်ငန်းစဉ်များ
လက်ဖြင့် ကုသနည်း၊ အနောက်တိုင်း ဆေးပညာ အပ်စိုက်ကုသနည်း (Dry needling)၊ လေဆာ၊ ရှော့ခ်ဝေ့ဖ်၊ အရံ အာရုံကြောကို သံလိုက်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ကုသခြင်းနှင့် အခြား ကိရိယာများသည် ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက်၊ စက်ပစ္စည်း၊ ကုသမှု သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ရလဒ်များအလိုက် အထောက်အထား ကွဲပြားပါသည်။ ၎င်းတို့ကို "တစ်ရှူးအသစ် ဖန်တီးရန် ပြန်လည် ဖော်ဆောင်ခြင်း" ဟု အတူတကွ စုပေါင်း မခေါ်သင့်ပါ။ သွေးလည်ပတ်မှုကို မြှင့်တင်သည်၊ တစ်ရှူးကို ပြုပြင်သည်၊ ကြွက်သားများကို လှုံ့ဆော်သည် သို့မဟုတ် လူနာတိုင်းကို လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရန် အသင့်ဖြစ်စေသည်ဟုလည်း မဆိုသင့်ပါ။
ကုသသင့်သည့် အခြေအနေနှင့် တိုင်းတာနိုင်သော ရည်မှန်းချက် ရှိသောအခါ ကိရိယာများကို အချိန်ကန့်သတ်ထားသော ဖြည့်စွက် ကုသမှုအဖြစ် စဉ်းစားနိုင်ပါသည်။ ၎င်းတို့က လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို မမြှင့်တင်ပါက သို့မဟုတ် ဆိုးကျိုး လက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်ပါက ရပ်တန့်သင့်ပါသည်။
အရည်ဖြင့် တစ်ရှူးအလွှာများကို ခွဲခြင်း၊ ပြုပြင်မှုကို လှုံ့ဆော်ရန် ဆေးထိုးခြင်း သို့မဟုတ် အာထရာဆောင်း လမ်းညွှန်မှုဖြင့် အခြား ဆေးထိုးခြင်းများသည် နာတာရှည် နာကျင်မှုအတွက် အထွေထွေ ကုသမှုများ မဟုတ်ပါ။ နည်းလမ်း တစ်ခုစီတွင် ကိုယ်ပိုင် ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက်၊ နေရာ၊ ထိုးသွင်းသည့် ဆေးဝါး၊ အထောက်အထား ပြန်လည်သုံးသပ်ချက်၊ သဘောတူညီချက်နှင့် အန္တရာယ် အကဲဖြတ်ချက်တို့ကို သီးခြားစီ ရှိရပါမည်။ အာရုံကြော ဖိမိခြင်း အခြေအနေ အချို့တွင် အရည်ဖြင့် တစ်ရှူးအလွှာများကို ခွဲခြင်းကို စဉ်းစားနိုင်ပါသည်။ ပြုပြင်မှုကို လှုံ့ဆော်ရန် ဆေးထိုးခြင်းအတွက် အထောက်အထားမှာမူ တစ်ရှူးနှင့် ရောဂါအလိုက် ကွဲပြားပါသည်။ နည်းလမ်း နှစ်ခုစလုံးသည် အမြှေးပါးကို ပြေလျော့စေသည်၊ အာရုံကြောအသစ် ဖန်တီးသည်၊ တစ်ရှူး ခိုင်ခံ့မှုကို မြှင့်တင်သည် သို့မဟုတ် ပြန်ဖြစ်ခြင်းကို ကာကွယ်သည်ဟု သက်သေမပြနိုင်ပါ။
အစီအစဉ် ရေးဆွဲခြင်းနှင့် ပြန်လည် သုံးသပ်ခြင်း
- ပြဿနာကို သတ်မှတ်ခြင်း၊ ကနဦး ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက်၊ မသေချာမှုများ၊ အရေးကြီးသော အကြောင်းရင်းများနှင့် အန္တရာယ် လက္ခဏာများကို ဖော်ပြခြင်း
- အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ရလဒ်များကို ရွေးချယ်ခြင်း၊ နာကျင်မှု ရမှတ် တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ အိပ်စက်မှု၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ အလုပ်တွင် ခံနိုင်ရည်၊ ကိုယ်တိုင် စောင့်ရှောက်ခြင်း၊ လေ့ကျင့်ခန်း သို့မဟုတ် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခြင်း စသည်တို့
- စောင့်ရှောက်မှု ပုံစံ အနည်းငယ်ကို ရွေးချယ်ခြင်း၊ အကျိုးကျေးဇူး၊ အန္တရာယ်၊ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး၊ ရွေးချယ်စရာများနှင့် ပြန်လည်သုံးသပ်မည့် အချိန်ကို ရှင်းပြခြင်း
- လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုကို မြှင့်တင်ခြင်း၊ စွမ်းရည်ကို တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်ပြီး ပုံမှန် အတက်အကျများအတွက် ကြိုတင် စီစဉ်ခြင်း
- ပြန်လည် သုံးသပ်ခြင်း၊ တိုင်းတာနိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးနှင့် ဆိုးကျိုး လက္ခဏာများအလိုက် အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုစီကို ဆက်လုပ်ခြင်း၊ ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် ရပ်ခြင်း
နာကျင်မှု ပြန်ထခြင်းသည် ပျက်စီးမှုအသစ်ဟု အမြဲ ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ပြောင်းလဲသွားသော လက္ခဏာ ပုံစံကို ပြန်လည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးသင့်ပါသည်။ NICE က အစီအစဉ်ကို ပြန်လည် သုံးသပ်ရန်၊ လက္ခဏာအသစ်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန်နှင့် နာကျင်မှု ပြန်ထခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သော အကြောင်းရင်းများကို ဆွေးနွေးရန် အကြံပြုပါသည်။
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုကို မည်သည့်အခါ ခံယူသင့်သနည်း
နာကျင်မှုသည် ဆက်တိုက် ဖြစ်နေ သို့မဟုတ် ပြန်ဖြစ်နေသဖြင့် အိပ်စက်မှု၊ လှုပ်ရှားမှု၊ အလုပ်၊ ကိုယ်တိုင် စောင့်ရှောက်မှု သို့မဟုတ် ဘဝ အရည်အသွေးကို ကန့်သတ်နေသောအခါ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ခံယူသင့်ပါသည်။ ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက် မရှင်းလင်းသောအခါ သို့မဟုတ် ကုသမှုက အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အကျိုးကျေးဇူး မပေးသောအခါလည်း ခံယူသင့်ပါသည်။
အောက်ပါတို့ ရှိပါက အရေးပေါ် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ခံယူသင့်ပါသည်။
- အသစ်ဖြစ်လာသော သို့မဟုတ် ဆိုးလာသော အားနည်းခြင်း၊ ညှိနှိုင်းလှုပ်ရှားနိုင်မှု ဆုံးရှုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဆီးသွားခြင်း၊ ဝမ်းသွားခြင်းကို မထိန်းနိုင်ခြင်း
- လိင်အင်္ဂါ ဧရိယာနှင့် တင်ပါးပတ်လည်တွင် ထုံကျင်ခြင်း
- ဖျားခြင်း၊ ပူပြီး ရောင်ရမ်းနေသော အဆစ် သို့မဟုတ် ပိုးဝင်သည်ဟု သံသယ ရှိခြင်း
- ပြင်းထန်သော မတော်တဆမှု၊ အရိုးကျိုးသည်ဟု သံသယ ရှိခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်အလေးချိန် မတင်နိုင်ခြင်း
- အကြောင်းမသိဘဲ ကိုယ်အလေးချိန် ကျခြင်း၊ ကင်ဆာ ရာဇဝင် ရှိပြီး နာကျင်မှုအသစ် ဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် မသက်သာသော ပြင်းထန်သည့် ညဘက် နာကျင်မှု
- ရင်ဘတ် နာကျင်ခြင်း၊ အသက်ရှူ ခက်ခဲခြင်း သို့မဟုတ် ခြေလက် ရုတ်တရက် ရောင်ရမ်းခြင်း
- မိမိကိုယ်ကို ထိခိုက်စေလိုသည့် အတွေးများ သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို ဘေးကင်းအောင် မထိန်းထားနိုင်ခြင်း
မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ
နာတာရှည် နာကျင်မှုသည် ပျက်စီးနေသော တစ်ရှူးကြောင့် အမြဲ ဖြစ်ပါသလား
အမြဲ မဟုတ်ပါ။ တစ်ရှူး၏ ရောဂါ သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာသည် အခန်းကဏ္ဍ ရှိနိုင်သော်လည်း နာကျင်မှု၏ ပြင်းအားနှင့် ကြာရှည်မှုကို အာရုံကြောစနစ်၊ ကျန်းမာရေး၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြောင်းရင်းများနှင့် လူမှုရေး အကြောင်းရင်းများကလည်း လွှမ်းမိုးပါသည်။ နာကျင်မှုသည် စစ်မှန်နေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။
ကိုယ်ဟန် သို့မဟုတ် အစားထိုး လှုပ်ရှားခြင်းက နာတာရှည် နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသလား
လူတစ်ဦးချင်း၏ သီးခြား လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုများနှင့် ဆက်စပ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ကြည့်ရှု လေ့လာခြင်း တစ်ခုတည်းက အကြောင်းနှင့် အကျိုးကို သက်သေမပြနိုင်ပါ။ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းသည် ချိန်ညှိနိုင်သော ယူဆချက်များကို စမ်းသပ်ပြီး ပြောင်းလဲမှုက အရေးကြီးသော လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပိုကောင်းစေခြင်း ရှိမရှိ စောင့်ကြည့်သင့်ပါသည်။
ရိုက်ချက် လိုအပ်ပါသလား
ပုံမှန်အားဖြင့် မလိုအပ်ပါ။ သီးခြား ရလဒ်တစ်ခုက ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက် သို့မဟုတ် ကုသမှုကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သောအခါ သို့မဟုတ် အန္တရာယ် လက္ခဏာများ ရှိသောအခါ ရိုက်ချက်သည် အသုံးဝင်ပါသည်။
နာကျင်မှု သက်သာစေခြင်းသည် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုနှင့် မည်သို့ ကွာခြားသနည်း
နာကျင်မှု သက်သာစေခြင်းက လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုတွင် ပါဝင်နိုင်ရန် ကူညီနိုင်ပါသည်။ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း၊ ယုံကြည်မှုနှင့် စွမ်းရည်ကို တည်ဆောက်ပေးပါသည်။ ကောင်းမွန်သော အစီအစဉ်တစ်ခုသည် နာကျင်မှု သုည ဖြစ်သည်အထိ မစောင့်ဘဲ နှစ်ခုလုံးကို စောင့်ရှောက်နိုင်ပါသည်။
ကုသမှုကို မည်သည့်အခါ ပြောင်းလဲသင့်သနည်း
ပြန်လည်သုံးသပ်သည့် ကာလအတွင်း မျှော်လင့်ထားသော အကျိုးကျေးဇူး မရသောအခါ၊ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မတိုးတက်သောအခါ၊ ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်သောအခါ သို့မဟုတ် လက္ခဏာ ပုံစံ ပြောင်းလဲသောအခါ ဖြစ်ပါသည်။