စက်ရုပ်နည်းပညာသုံး အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု (Robotic neurorehabilitation) တွင် လှုပ်ရှားမှုကို ကူညီရန် သို့မဟုတ် ခုခံရန်၊ ကိုယ်အလေးချိန်ကို ထောက်ပံ့ရန်၊ ခြေလက်များကို လမ်းညွှန်ရန် သို့မဟုတ် ကိရိယာမှ အချက်အလက်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အသုံးပြုသော လျှပ်စစ်စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ စနစ် အမျိုးအစားများစွာ ပါဝင်ပါသည်။ လမ်းလျှောက် လေ့ကျင့်ရေး စက်များ၊ ဝတ်ဆင် စက်ရုပ်ဘောင်များ၊ လက်မောင်း လေ့ကျင့်ရေး စက်ရုပ်များနှင့် နေရာချထားရေး ကိရိယာများသည် ရည်ရွယ်ချက် မတူညီသလို အထောက်အထားလည်း မတူညီပါ။
ဤကိရိယာများသည် အချို့သော လေ့ကျင့်မှုများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်နိုင်စေပြီး အဆင့် ချိန်ညှိနိုင်စေနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် အာရုံကြောစနစ်ကို ကုသခြင်း မပြုပါ။ အာရုံကြောစနစ်၏ လိုက်လျောညီထွေ ပြောင်းလဲမှု သို့မဟုတ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုကို အာမမခံပါ။ ရလဒ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းခြင်း မပြုနိုင်သလို ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းများ၏ နေရာကိုလည်း အစားမထိုးနိုင်ပါ။ တန်ဖိုးသည် ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက်၊ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ ပန်းတိုင်များ၊ ကိရိယာ၊ နှိုင်းယှဉ်ရန် အသုံးပြုသော ကုသမှု၊ လူနာ၏ ပါဝင်မှုနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအစီအစဉ်၏ အခြား အစိတ်အပိုင်းများအပေါ် မူတည်ပါသည်။
အရေးကြီးသော အချက်များ
စက်ရုပ်များသည် အာရုံကြောစနစ်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်း တွင် ကိရိယာ တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ကုသမှုတစ်ခုလုံး မဟုတ်ပါ။ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း၊ မတ်တပ်ရပ်ခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ လှမ်းယူခြင်း သို့မဟုတ် ဆုပ်ကိုင်ခြင်းကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော လုပ်ဆောင်ချက်များမှ စတင်သင့်ပါသည်။ ထို့နောက် သင့်တော်သော စက်ရုပ်မဟုတ်သည့် အခြားနည်းလမ်းထက် ကိရိယာက ဘေးကင်းပြီး လူနာ ပိုမို ပါဝင်သော လေ့ကျင့်မှုကို ထပ်တိုး ပေးနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကို မေးမြန်းသင့်ပါသည်။
မည်သည့် ကိရိယာကမျှ ကိုယ်တိုင် လမ်းလျှောက်နိုင်ခြင်း၊ လက်ကို ပြန်လည် အသုံးပြုနိုင်ခြင်း၊ အလုပ်သို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် တိကျသော အချိန်ကာလကို အာမမခံပါ။ စက်မှ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်သည့် အကြိမ်ရေနှင့် ဂရပ်များသည် လုပ်ငန်းစဉ်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ ဖြစ်ပြီး လက်တွေ့ဘဝတွင် လုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း အထောက်အထား မဟုတ်ပါ။
အထောက်အထားသည် လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက်အလိုက် ကွဲပြားပါသည်
ဦးနှောက်သွေးကြော ရောဂါ (လေဖြတ်ခြင်း) ဖြစ်ပြီးနောက် အထောက်အထားများနှင့် အကြံပြုချက်များသည် စက်ရုပ် အမျိုးအစားတိုင်းကို ထောက်ခံခြင်း မရှိပါ။ ဦးနှောက်သွေးကြော ရောဂါ ဖြစ်ပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးဆိုင်ရာ NICE လမ်းညွှန်ချက် (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) သည် သင့်တော်သည့်နေရာတွင် လုပ်ဆောင်ချက်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် လမ်းလျှောက်ခြင်း လေ့ကျင့်မှုကို အကြံပြုပါသည်။ သို့သော် လက်မောင်း ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် လက်မောင်း လေ့ကျင့်ရန် စက်ရုပ်များ အသုံးပြုခြင်းကို အကြံမပြုပါ။ အကြောင်းမှာ အလားတူ ပြင်းအားရှိသော ကုထုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည့်အခါ ခွန်အား တိုးလာခြင်းသည် လက်မောင်းကို ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် နေ့စဉ် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များ ပိုကောင်းလာခြင်းအဖြစ် တသမတ်တည်း ပြောင်းလဲမလာသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။
ဦးနှောက်သွေးကြော ရောဂါ ဖြစ်ပြီးနောက် လမ်းလျှောက်ခြင်းအတွက် Canadian Stroke Best Practice Recommendations (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) သည် စက်ရုပ်ဖြင့် လမ်းလျှောက်ခြင်း လေ့ကျင့်မှု (Robotic gait training) ကိရိယာများကို အထွေထွေ လမ်းလျှောက်ခြင်း လေ့ကျင့်မှုထက် ပိုမို အကြံပြုခြင်း မရှိပါ။ အထောက်အထား အနှစ်ချုပ်များအရ စက်ရုပ်ကို ကာယကုထုံး (Physiotherapy) နှင့် ပေါင်းစပ်သော ကုသမှု အဆုံးတွင် လူနာအချို့သည် ကိုယ်တိုင် ပိုမို လမ်းလျှောက်နိုင်ကြနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ရေရှည် အကျိုးကျေးဇူး၊ လမ်းလျှောက်နိုင်စွမ်းနှင့် အလားတူ ပမာဏဖြင့် ပေးသော အထွေထွေ လေ့ကျင့်မှုထက် သာလွန်မှုတို့မှာ မသေချာသေးပါ။
အခြား အာရုံကြောဆိုင်ရာ ရောဂါများအတွက် အကြံပြုချက်များ ကွဲပြားနိုင်ပါသည်။ နာတာရှည် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ရောဂါအတွက် NICE လမ်းညွှန်ချက် (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) က ပန်းတိုင် သတ်မှတ်သော လှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ စောင့်ရှောက်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ကိရိယာ ရရှိနိုင်သည့်နေရာတွင် စက်ရုပ်ပါ ပြေးစက်ဖြင့် လမ်းလျှောက်ခြင်း လေ့ကျင့်မှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနိုင်သည်ဟု ဖော်ပြထားပါသည်။ ထိုလမ်းညွှန်ချက်သည် ဦးနှောက်သွေးကြော ရောဂါ ဖြစ်ပြီးနောက် အရွယ်ရောက်သူများ၏ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို မခြုံငုံပါ။ ထို့ကြောင့် ရောဂါ၊ ကိရိယာ သို့မဟုတ် ရလဒ် တစ်ခုမှ အထောက်အထားကို အခြားတစ်ခုသို့ အလိုအလျောက် အသုံးမချသင့်ပါ။
အဓိက ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် ကိရိယာထက် ပိုမို ကျယ်ပြန့်ပါသည်
ပြန်လည်ထူထောင်ရေး အစီအစဉ်သည် လူနာအတွက် အရေးကြီးသော လုပ်ဆောင်မှုများနှင့် ကျန်းမာရေး ပြဿနာများကို စောင့်ရှောက်သင့်ပါသည်။ လိုအပ်ချက်အလိုက် ၎င်းတွင် လူနာက အားစိုက်ထုတ်ရသော လုပ်ဆောင်ချက်အလိုက် သီးသန့် လေ့ကျင့်မှု၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း၊ ဟန်ချက်၊ ခွန်အားနှင့် ကြံ့ခိုင်မှု၊ လက်မောင်း အသုံးပြုခြင်း၊ နေ့စဉ် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များ၊ ဆက်သွယ်ပြောဆိုခြင်း၊ မျိုချခြင်း၊ သိမြင်နားလည်မှု၊ အမြင်၊ စိတ်ခံစားမှု၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ ဆီးဝမ်း ထိန်းချုပ်နိုင်မှု၊ ကိရိယာများ၊ လူနာပြုစုသူကို လေ့ကျင့်ပေးခြင်းနှင့် ဦးနှောက်သွေးကြော ရောဂါ ထပ်မံ ဖြစ်ပွားခြင်းကို ကာကွယ်ခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။
စက်ရုပ်ဖြင့် လေ့ကျင့်မှုသည် ဤအရာများကို ဖြည့်စွက်သင့်ပြီး နေရာလုယူခြင်း မပြုသင့်ပါ။ လူနာက ကိုယ်တိုင် အားစိုက်ထုတ်နိုင်ရန် ဖြစ်နိုင်သည့်နေရာတွင် အကူအားကို လျှော့ချ သို့မဟုတ် ချိန်ညှိသင့်ပါသည်။ စက်ထဲတွင် လေ့ကျင့်ထားသော ကျွမ်းကျင်မှုများကို လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်များသို့ ကူးပြောင်း အသုံးချရပါမည်။ စက်က လမ်းညွှန်သည့်အခါ ပိုမို ချောမွေ့သော လှုပ်ရှားမှုသည် လေ့ကျင့်မှု ပြင်ပတွင် လမ်းလျှောက်ခြင်း ဘေးကင်းမည် သို့မဟုတ် လက်မောင်းကို ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုမည်ဟု အမြဲ ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါ။
လူနာများနှင့် ကိရိယာများကို တစ်ဦးချင်းအလိုက် ရွေးချယ်ရပါမည်
ရွေးချယ်ခြင်းကို တည်ငြိမ်သော ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက်၊ ရှင်းလင်းသော ပန်းတိုင်များနှင့် အခြေခံ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များမှ စတင်ပါသည်။ အဖွဲ့သည် လှုပ်ရှားမှု ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း၊ အဆစ်အမြစ်များ၏ လှုပ်ရှားနိုင်မှု အတိုင်းအတာနှင့် အဆစ်ကျုံ့ခြင်း၊ နာကျင်မှု၊ ကြွက်သားတောင့်တင်းခြင်း၊ ဟန်ချက်၊ အရေပြားနှင့် အနာများ၊ အရိုးနှင့် အဆစ်အမြစ်များ၏ ခိုင်ခံ့မှု၊ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားနှင့် ကိရိယာနှင့် ကိုက်ညီမှု၊ နှလုံးနှင့် အဆုတ် ကြံ့ခိုင်မှု၊ သွေးပေါင်ချိန် တုံ့ပြန်မှု၊ သိမြင်နားလည်မှု၊ ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှု၊ အမြင်၊ အပြုအမူ၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ တက်ခြင်း (seizures) နှင့် သက်ဆိုင်ရာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပိုက်များ သို့မဟုတ် ပြွန်များကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးရန် လိုအပ်နိုင်ပါသည်။
ကိရိယာ၏ အသုံးပြုနည်း ညွှန်ကြားချက်များ၊ ကိုက်ညီမှုဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များနှင့် လေ့ကျင့်ထားသော ဝန်ထမ်း အရေအတွက်တို့လည်း အရေးကြီးပါသည်။ ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက် သို့မဟုတ် ပြင်းထန်မှု အဆင့် သတ်မှတ်ချက် တစ်ခုတည်းဖြင့် သင့်တော်မှုကို အတည်မပြုနိုင်ပါ။ စက်ရုပ် အမျိုးအစားတစ်ခုနှင့် မကိုက်ညီသူများသည် အခြား ချဉ်းကပ်ပုံကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး ကိရိယာထဲသို့ ထည့်သွင်း ကိုက်ညီစေနိုင်သူများသည် ထိုကိရိယာမှ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အကျိုးကျေးဇူး ရရှိမည်ဟု မဆိုနိုင်ပါ။
စံသတ်မှတ်ထားသော စက်ရုပ်သုံး ကုသမှုအစီအစဉ် တစ်ခုတည်း မရှိပါ
လေ့ကျင့်မှု ပမာဏ၊ အကူအား၊ ခုခံအား၊ အမြန်နှုန်း၊ ကိုယ်အလေးချိန် ထောက်ပံ့မှု၊ အနားယူချိန်များနှင့် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းတို့ကို ပန်းတိုင်များ၊ လှုပ်ရှားမှု အရည်အသွေး၊ လူနာ အားစိုက်ထုတ်မှု၊ လက္ခဏာများနှင့် တုံ့ပြန်မှုအပေါ် အခြေခံ၍ ရွေးချယ်သင့်ပါသည်။ စက်က အလုပ်အများစုကို လုပ်ဆောင်နေပါက၊ အဆစ်အမြစ်များ၏ တည့်မတ်မှု မသင့်တော်ပါက သို့မဟုတ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုက အရည်အသွေးကို ကျဆင်းစေပါက ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်သည့် အကြိမ်ရေ ပိုများခြင်းသည် အလိုအလျောက် ပိုကောင်းသည် မဟုတ်ပါ။
အဖွဲ့သည် မစတင်မီ ရပ်တန့်ရန်နှင့် ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် စံသတ်မှတ်ချက်များကို သတ်မှတ်ထားသင့်ပါသည်။ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မပြောင်းလဲပါက ဝယ်ယူထားပြီး သို့မဟုတ် ကြိုတင်စာရင်းသွင်းထားပြီး ဖြစ်သည့်အတွက်သာ သတ်မှတ်ထားသော အစုလိုက် ကုသမှုကို ဆက်လက် လိုက်နာခြင်းအစား ပန်းတိုင်များ၊ ကိရိယာ၏ ချိန်ညှိမှုများ၊ ကုသမှုအစီအစဉ် တစ်ခုလုံးနှင့် ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက်ကို ပြန်လည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးသင့်ပါသည်။
အန္တရာယ်များနှင့် ရပ်တန့်ရန် စံသတ်မှတ်ချက်များ
ဖြစ်ပေါ်နိုင်သော ထိခိုက်မှုများမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း၊ ကြွက်သား သို့မဟုတ် အဆစ်အမြစ် နာကျင်ခြင်း၊ အရေပြားပေါ်တွင် ဖိအား သို့မဟုတ် ပွတ်တိုက်မှု၊ ထောက်ပံ့ရေး ကြိုးပတ်များကြောင့် မသက်မသာ ဖြစ်ခြင်း၊ ပုံမှန်မဟုတ်သော အဆစ် တည့်မတ်မှု၊ ကြွက်သားတောင့်တင်းခြင်း တိုးလာခြင်း၊ မူးဝေခြင်း၊ သွေးပေါင်ချိန် သို့မဟုတ် နှလုံးခုန်နှုန်း ပြောင်းလဲခြင်း၊ လဲကျခြင်း သို့မဟုတ် တိုက်မိခြင်းနှင့် ကိရိယာ ချို့ယွင်းခြင်းတို့ ဖြစ်ပါသည်။ အချို့သော အာရုံကြောဆိုင်ရာ ရောဂါများတွင် ရုတ်တရက်ဖြစ်သော အလိုအလျောက် အာရုံကြောစနစ် တုံ့ပြန်မှု ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်း (Autonomic dysreflexia) သို့မဟုတ် အရိုး ကြွပ်ဆတ်သူများတွင် အရိုးကျိုးခြင်းကဲ့သို့ ထပ်တိုး အန္တရာယ်များ ရှိပါသည်။ ကြိုတင်ကာကွယ်ရမည့် အချက်များကို သတ်မှတ်ရာတွင် အွန်လိုင်းရှိ အထွေထွေ စာရင်းများ မဟုတ်ဘဲ ကိရိယာ၏ လက်စွဲနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းကို အဓိက အခြေခံ ဖြစ်သင့်ပါသည်။
နာကျင်မှု အသစ် သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု၊ မူးဝေခြင်း၊ မူးလဲမလို ခံစားရခြင်း၊ အသက်ရှူရ ခက်ခဲခြင်း၊ ရင်ဘတ် မသက်မသာ ဖြစ်ခြင်း၊ နှလုံးတုန်ခြင်း၊ ပြင်းထန်သော ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ အသစ်ဖြစ်ပေါ်သော အားနည်းခြင်း သို့မဟုတ် ထုံကျဉ်ခြင်း၊ ပုံမှန်မဟုတ်သော ကြွက်သား ဆွဲခြင်း၊ အရေပြား ဒဏ်ရာ၊ ကိရိယာ ချော်ထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဘေးကင်းသော ခန္ဓာကိုယ် တည့်မတ်မှုကို မထိန်းထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပါက လေ့ကျင့်မှုကို ရပ်တန့်ပြီး အကဲဖြတ်စစ်ဆေးပါ။ လေ့ကျင့်ထားသော ကျွမ်းကျင်သူများက ကြီးကြပ်သင့်ပြီး အရေးပေါ် ဖြုတ်ချနည်းကို သိရှိထားကာ ဘေးကင်းစွာ နေရာပြောင်းရွှေ့ရန် သို့မဟုတ် လဲကျမှုကို ကိုင်တွယ်ရန် အစီအစဉ် ရှိသင့်ပါသည်။
သဘောတူညီချက်၊ ကုန်ကျစရိတ်များနှင့် ကိရိယာမှ အချက်အလက်များ
အသိပေး သဘောတူညီချက်တွင် သီးခြား ပန်းတိုင်များ၊ မျှော်လင့်ထားသော ထပ်တိုး အကျိုးကျေးဇူး၊ မသေချာသော အချက်များ၊ သင့်လျော်သော အထွေထွေ အခြားရွေးချယ်စရာများ၊ ကိရိယာနှင့် သက်ဆိုင်သော အန္တရာယ်များ၊ မည်သူ ကြီးကြပ်မည်၊ အကူအားကို မည်သို့ ချိန်ညှိမည်နှင့် ရပ်တန့်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မည်သို့ ချမှတ်မည်နှင့် စက် ချို့ယွင်းသည့်အခါ မည်သို့ ဆောင်ရွက်မည်ကို ရှင်းပြသင့်ပါသည်။ ထို့ပြင် ကုန်ကျစရိတ်များ၊ အကျိုးစီးပွား ပဋိပက္ခများနှင့် ရပ်တန့်ခြင်းကို ကန့်သတ်နိုင်သော ကုသမှု ပက်ကေ့ချ်၏ စည်းကမ်းချက်များကိုလည်း ဖော်ပြသင့်ပါသည်။
အချို့သော စနစ်များသည် စွမ်းဆောင်ရည် သို့မဟုတ် ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို စုဆောင်းပါသည်။ မည်သည့်အရာကို စုဆောင်းသနည်း၊ ကုသမှုအတွက် သို့မဟုတ် သုတေသနအတွက် အသုံးပြုသလော၊ မည်သူ ရယူကြည့်ရှုနိုင်သနည်း၊ မည်မျှ ကြာကြာ သိမ်းဆည်းထားသနည်းနှင့် အချက်အလက်ကို ဒုတိယ ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် အသုံးပြုခွင့် မပေးခြင်းက ကုသမှုကို ထိခိုက်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကို မေးမြန်းသင့်ပါသည်။ ကိရိယာမှ အချက်အလက်များသည် ရလဒ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း မြင်တွေ့နိုင်သော လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းနှင့် လူနာ၏ အတွေ့အကြုံတို့နှင့်အတူ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ရပါမည်။
တိုးတက်မှုကို မည်သို့ အကဲဖြတ်သင့်သနည်း
ရလဒ်များကို ပန်းတိုင်များနှင့် ကိုက်ညီအောင် တိုင်းတာပါ။ ဥပမာ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း သို့မဟုတ် လမ်းလျှောက်ခြင်းတွင် လိုအပ်သော အကူအညီ၊ ဘေးကင်းမှု၊ အမြန်နှုန်း သို့မဟုတ် ကြံ့ခိုင်မှု၊ လဲကျခြင်း၊ လုပ်ဆောင်ချက်များ ပြုလုပ်ရန် လက်မောင်း အသုံးပြုခြင်း၊ နေ့စဉ် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များ၊ ပါဝင်မှု၊ နာကျင်မှုနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု စသည်တို့ ဖြစ်ပါသည်။ မလိုလားအပ်သော ဆိုးကျိုးများကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး တိုးတက်မှုသည် လက်တွေ့ အခြေအနေများသို့ ကူးပြောင်းခြင်း ရှိ၊ မရှိကို စစ်ဆေးပါ။
စက်ပေါ်တွင် ပြသသော အားအင်၊ ဘယ်ညာ ညီမျှမှု သို့မဟုတ် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်သည့် အကြိမ်ရေ ပြောင်းလဲမှုများသည် အသုံးဝင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ချည်းသက်သက် လုံလောက်မှု မရှိပါ။ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အကျိုးကျေးဇူး၊ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှင့် လူနာက အရေးကြီးသည်ဟု ယူဆသည့်အရာများအပေါ် မူတည်၍ ဆက်လက်ခြင်း၊ ချိန်ညှိခြင်း သို့မဟုတ် ရပ်တန့်ခြင်း ပြုလုပ်ပါ။
အာရုံကြောဆိုင်ရာ လက္ခဏာ အသစ်များသည် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကိစ္စ မဟုတ်ဘဲ အရေးပေါ် အခြေအနေ ဖြစ်ပါသည်
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ရောဂါ ထိန်းချုပ်ရေးနှင့် ကာကွယ်ရေး စင်တာများ၏ လေဖြတ်ခြင်း လက္ခဏာများ (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) မှာ မျက်နှာ၊ လက်မောင်း သို့မဟုတ် ခြေထောက် ရုတ်တရက် အားနည်းခြင်း သို့မဟုတ် ထုံကျဉ်ခြင်း၊ စကားပြောခြင်း သို့မဟုတ် နားလည်ခြင်း ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်း၊ အမြင် ပြောင်းလဲခြင်း၊ ဟန်ချက် သို့မဟုတ် ညှိနှိုင်းလှုပ်ရှားနိုင်မှု ဆုံးရှုံးခြင်းနှင့် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ခေါင်းကိုက်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပါသည်။ လက္ခဏာများ သက်သာလာသည့်တိုင် ဒေသတွင်း အရေးပေါ် ဝန်ဆောင်မှုကို ချက်ချင်း ခေါ်ဆိုပါ။ လေ့ကျင့်မှုကို ဆက်လက် ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် လက္ခဏာများကို စမ်းသပ်ခြင်း မပြုပါနှင့်။
ရင်ဘတ် နာကျင်ခြင်း၊ ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူရ ခက်ခဲခြင်း၊ သတိလစ်ခြင်း၊ ဦးခေါင်း သို့မဟုတ် လည်ပင်း ဒဏ်ရာ ရနိုင်သော လဲကျမှု၊ ပူပြီး ရောင်ရမ်းနေသော ခြေသလုံး၊ ကိရိယာကြောင့် အနာအသစ် သို့မဟုတ် အရေပြား ဒဏ်ရာနှင့်အတူ အဖျားတက်ခြင်း သို့မဟုတ် အကြောင်းရင်းမသိ လျင်မြန်စွာ ဆိုးရွားလာခြင်းတို့သည်လည်း အရေးပေါ် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း ခံယူရပါမည်။
အနှစ်ချုပ်
စက်ရုပ်စနစ်များသည် ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် အချို့သော လေ့ကျင့်မှုများကို ကူညီနိုင်သော်လည်း ရလဒ်သည် လူနာ၊ ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက်၊ ကိရိယာ၊ နှိုင်းယှဉ်ရန် အသုံးပြုသော ကုသမှုနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး အစီအစဉ် တစ်ခုလုံးအပေါ် မူတည်ပါသည်။ လက်ရှိ လမ်းညွှန်ချက်များသည် ဦးနှောက်သွေးကြော ရောဂါ ဖြစ်ပြီးနောက် စက်ရုပ်များကို အထွေထွေ ကုသမှုထက် သာလွန်သည်ဟု တင်ပြခြင်းကို မထောက်ခံပါ။ ရလဒ်များကိုလည်း ကိရိယာများ သို့မဟုတ် ရောဂါများ အကြား ယေဘုယျ မချသင့်ပါ။ တာဝန်ယူမှုရှိသော အသုံးပြုမှုသည် လူနာ ပါဝင်ပြီး လုပ်ဆောင်ချက်အလိုက် သီးသန့်ဖြစ်သော အဓိက ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားပါသည်။ ကိုက်ညီမှုနှင့် အန္တရာယ်ကို တစ်ဦးချင်းအလိုက် စစ်ဆေးပြီး ကိရိယာနှင့် သက်ဆိုင်သော သဘောတူညီချက်ကို ရယူကာ လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို တိုင်းတာပါသည်။ ထိခိုက်မှု သို့မဟုတ် အာရုံကြောဆိုင်ရာ လက္ခဏာ အသစ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အခါ ချက်ချင်း ရပ်တန့်ပါသည်။