Prolotherapy သည် နာတာရှည် ကြွက်သားနှင့် အရိုးဆိုင်ရာ နာကျင်မှု အခြေအနေ အချို့တွင် အသုံးပြုသည့် ဆေးထိုးကုသလုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းကို "တစ်ရှူးကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေသော" ကုသမှုအဖြစ် မကြာခဏ တင်ပြလေ့ရှိသော်လည်း အထောက်အထားသည် ရောဂါအလိုက် ကွာခြားပါသည်။ နည်းလမ်းတွင် တစ်ခုတည်းသော စံသတ်မှတ်ချက် မရှိဘဲ အရွတ်၊ အဆစ် သို့မဟုတ် ကျော ပြဿနာ အမျိုးအစားတိုင်းအတွက် အကျိုးကျေးဇူးကို အတည်မပြုရသေးပါ။
နာတာရှည် နာကျင်မှု တစ်ခုတည်းကြောင့် လူနာသည် ဤကုသလုပ်ငန်းစဉ်နှင့် သင့်လျော်သူ ဖြစ်မလာပါ။ ဆင်တူသော လက္ခဏာများသည် အရွတ်ရောဂါ၊ ယိုယွင်းသော အဆစ်များ၊ အရိုးကျိုးခြင်း၊ ရောင်ရမ်းမှုဆိုင်ရာ ရောဂါ၊ အာရုံကြော ယားယံထိခိုက်ခြင်း၊ အခြားနေရာမှ ပျံ့လာသော နာကျင်မှု၊ လှုပ်ရှားမှု ပုံစံများ၊ နာကျင်မှုကို အလွန်အကဲ တုံ့ပြန်သော အာရုံကြောစနစ် သို့မဟုတ် အချက်များစွာ ပေါင်းစပ်ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ရွေးချယ်ခြင်းကို ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်၊ ထိုရောဂါအတွက် အထောက်အထား၊ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော အခြားရွေးချယ်စရာများ၊ ဆေးပညာဆိုင်ရာ အသင့်ဖြစ်မှုနှင့် အချက်အလက် ရရှိပြီးနောက် သဘောတူညီချက် ပေးခြင်းတို့မှ စတင်ရပါမည်။
Prolotherapy ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း
Prolotherapy ဆိုသည်မှာ သီးခြားနေရာတစ်ခုတွင် ယားယံမှု ဖြစ်စေသည့် ဆေးဝါးကို ရွေးချယ်ထားသော ကြွက်သားနှင့် အရိုးစနစ်၏ ဖွဲ့စည်းပုံများ အတွင်း သို့မဟုတ် ပတ်လည်သို့ ထိုးသွင်းခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ များသောအားဖြင့် ပြင်းအားမြင့် ဒက်စထရို့စ် ကို အသုံးပြုပါသည်။ သုတေသနများတွင် ဒက်စထရို့စ် ပြင်းအား၊ ရောစပ်ပုံ၊ ထိုးသည့်နေရာ၊ ရိုက်ချက်ဖြင့် လမ်းညွှန်သည့် နည်းလမ်း၊ ကုသချိန်ဇယားနှင့် တွဲဖက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုတို့ ကွဲပြားစွာ အသုံးပြုကြပါသည်။
အဆိုပြုထားသော ယန္တရားမှာ သီးခြားနေရာရှိ ရောင်ရမ်းမှုနှင့် ဆဲလ်များ၏ တုံ့ပြန်မှုကို လှုံ့ဆော်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် နာကျင်မှုနှင့် တစ်ရှူး ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ဤယန္တရားသည် ယူဆချက်သာ ဖြစ်ပါသေးသည်။ လက္ခဏာများ တိုးတက်လာခြင်းက အရွတ်ကို အသစ် ပြန်လည် ဖန်တီးလိုက်ပြီ သို့မဟုတ် ပိုမို ခိုင်ခံ့လာပြီဟု သက်သေမပြပါ။ ထို့ကြောင့် "တစ်ရှူးကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေခြင်း" ဟူသော စကားကို ခန္ဓာဗေဒ ဖွဲ့စည်းပုံ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်မည်ဟု အဓိပ္ပာယ် မကောက်သင့်သလို ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ ပြန်လည်ပြုပြင်မှုအတွက် အာမခံချက်အဖြစ်လည်း အဓိပ္ပာယ် မကောက်သင့်ပါ။
အထောက်အထားက မည်သို့ ဆိုသနည်း
အမေရိကန် စစ်မှုထမ်းဟောင်းရေးရာ ဌာန၏ အထောက်အထား ပြန်လည်သုံးသပ်ချက် (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) နောက်ဆုံးထုတ်တွင် ရလဒ်များသည် အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည့် နည်းလမ်းအလိုက် ကွာခြားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ပါသည်။ တံတောင်ဆစ် အပြင်ဘက် အရွတ် ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်းနှင့် ခြေဖဝါး အမြှေးပါး ရောင်ရမ်းခြင်း အခြေအနေတွင် ဒက်စထရို့စ် Prolotherapy သည် ဆားရည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်သောအခါ နာကျင်မှုနှင့် ဆက်စပ်သော လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို ကူညီနိုင်သော်လည်း အထောက်အထားအပေါ် ယုံကြည်မှု နည်းပါးပါသည်။ ယိုယွင်းသော ဒူးအဆစ်အတွင်း ထိုးသွင်းခြင်းအတွက်မူ ဆားရည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်သောအခါ အကျိုးကျေးဇူး အလွန်နည်းနိုင်သည် သို့မဟုတ် လုံးဝ မရှိနိုင်ပါ။ အကြောင်းရင်း အမျိုးမျိုးမှ ပခုံးနာခြင်းအတွက် အထောက်အထားသည် အလွန် မသေချာသေးဘဲ ကော်တီကိုစတီးရွိုက် ဆေးထိုးခြင်းထက် ကိုယ်ခန္ဓာ စွမ်းရည် ပိုဆိုးနိုင်ပါသည်။ သုတေသန အများစုသည် အရွယ်အစား သေးငယ်ပြီး အန္တရာယ်များကို တသမတ်တည်း အစီရင်ခံခြင်း မရှိသောကြောင့် ရှားရှားပါးပါး တွေ့ရသော်လည်း အရေးကြီးသည့် ဆိုးကျိုး လက္ခဏာများဆိုင်ရာ အထောက်အထားသည်လည်း မသေချာသေးပါ။
ထို့ကြောင့် ရောဂါတစ်ခုတွင် အပြုသဘော ရလဒ် ရရှိခြင်းသည် အခြားရောဂါတွင် အသုံးပြုရန် အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ပါ။ "အလားအလာ ပြသသည်" ဟူသော စကားသည် လေ့ကျင့်ခန်း၊ စံ ကုသစောင့်ရှောက်မှု သို့မဟုတ် အခြား ဆေးထိုးကုသမှု အမျိုးအစားထက် သာလွန်ကြောင်း သက်သေပြပြီးဖြစ်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။
Prolotherapy သည် အခြား နာကျင်မှု ကုသနည်းများနှင့် မည်သို့ ကွာခြားသနည်း
ကုသမှု ပုံစံတစ်ခုစီတွင် ရည်ရွယ်ချက် ကွဲပြားပါသည်။ လေ့ကျင့်ခန်းနှင့် လှုပ်ရှားမှုကို ချိန်ညှိခြင်းသည် စွမ်းရည်၊ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဝန်အား ခံနိုင်မှုကို တိုးမြှင့်ရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ ဆေးဝါးများသည် လက္ခဏာများ သို့မဟုတ် ရောင်ရမ်းမှုကို လျှော့ချနိုင်ပါသည်။ ကော်တီကိုစတီးရွိုက် ဆေးထိုးခြင်းကို အခြေအနေ အချို့တွင် ရောင်ရမ်းမှုကို ရေတိုတွင် လျှော့ချရန် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ အာရုံကြော ပိတ်ဆို့ဆေးထိုးခြင်း၊ အာရုံကြော ပတ်လည် ဆေးထိုးခြင်း၊ Hydrodissection၊ သွေးဥမွှား ပြင်းအားမြင့် ပလာစမာနှင့် ခွဲစိတ်ခြင်းတို့တွင်မူ တစ်ခုစီ၌ ကိုယ်ပိုင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု၊ အထောက်အထား၊ အန္တရာယ်များနှင့် ကုသသင့်သည့် အခြေအနေများ ရှိပါသည်။
ထို့ကြောင့် Prolotherapy ကို စဉ်းစားမည်ဆိုပါက ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ထုတ်ထားသော ရောဂါမှ စတင်၍ ထိုရောဂါအတွက် အထောက်အထားကို အခြား ရွေးချယ်စရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြီး ရွေးချယ်သင့်ပါသည်။ နာကျင်မှုသည် နာတာရှည် ဖြစ်နေသောကြောင့်သာ သို့မဟုတ် ရိုက်ချက်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်မှု တွေ့ရသောကြောင့်သာ မရွေးချယ်သင့်ပါ။
Prolotherapy နှင့် Hydrodissection မည်သို့ ကွာခြားသနည်း
နှစ်မျိုးလုံးသည် ဆေးထိုးကုသလုပ်ငန်းစဉ်များ ဖြစ်သော်လည်း ရည်ရွယ်ချက် ကွဲပြားပါသည်။
Prolotherapy နည်းစနစ်
Prolotherapy သည် ယားယံမှု ဖြစ်စေသည့် ဆေးဝါးကို အရွတ်၊ အရွတ် တွယ်ကပ်ရာနေရာ၊ အဆစ် သို့မဟုတ် ရွေးချယ်ထားသော အခြား ဖွဲ့စည်းပုံ အတွင်း သို့မဟုတ် ပတ်လည်သို့ ထိုးသွင်းပြီး ထိုသီးခြားနေရာတွင် တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်ပေါ်စေရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ အသုံးပြုပုံ အများအပြားအတွက် ဆေးခန်းဆိုင်ရာ အကျိုးကျေးဇူးနှင့် သင့်လျော်သော နည်းလမ်းသည် မသေချာသေးပါ။
Hydrodissection နည်းစနစ်
Hydrodissection သည် တစ်ရှူး အလွှာများကြားသို့ အရည်ကို ထိုးသွင်းခြင်း ဖြစ်ပြီး အာရုံကြောကို အနီးရှိ တစ်ရှူးမှ ခွဲထုတ်ရန် အာရုံကြော ပတ်လည်တွင် များသောအားဖြင့် ပြုလုပ်ပါသည်။ ဤနည်းလမ်းတစ်ခုတည်းဖြင့် အမြှေးပါး "တင်းကျပ်နေသည်" သို့မဟုတ် အာရုံကြောသည် လက္ခဏာများ၏ အရင်းခံ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်ဟု သက်သေမပြနိုင်ပါ။ ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်၊ ထိုးသွင်းသည့် ဆေးဝါး၊ တည်နေရာ၊ အထောက်အထားနှင့် ကုသလုပ်ငန်းစဉ်၏ အန္တရာယ်များကို သီးခြားစီ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးရပါမည်။
ကုသလုပ်ငန်းစဉ် နှစ်ခုကို ပုံမှန်အလေ့အထအဖြစ် တွဲ၍ မပြုလုပ်သင့်ပါ။ ဆေးထိုးမှု ပိုများခြင်းသည် ရလဒ် ပိုကောင်းမည်ဟု အာမခံခြင်း မရှိဘဲ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှင့် အန္တရာယ်နှင့် ထိတွေ့မှုကို တိုးစေနိုင်ပါသည်။
Prolotherapy နှင့်အတူ များသောအားဖြင့် ဖော်ပြလေ့ရှိသော အခြေအနေများ
အောက်ပါ အခြေအနေများသည် သုတေသနများတွင် ပါဝင်သော်လည်း စာရင်းတွင် ရောဂါအမည် ပါဝင်ခြင်းက ကုသလုပ်ငန်းစဉ်နှင့် သင့်လျော်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။
တံတောင်ဆစ် အပြင်ဘက် အရွတ် ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်းနှင့် ခြေဖဝါး အမြှေးပါး ရောင်ရမ်းခြင်း
အမေရိကန် စစ်မှုထမ်းဟောင်းရေးရာ ဌာန၏ ပြန်လည်သုံးသပ်ချက်တွင် ဆားရည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်သောအခါ နာကျင်မှုနှင့် ဆက်စပ်သော လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို ကူညီနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း အထောက်အထားအပေါ် ယုံကြည်မှု နည်းပါးပါသည်။ လေ့ကျင့်ခန်း၊ ဝန်အား စီမံခန့်ခွဲခြင်း၊ ဖိနပ် သို့မဟုတ် အလုပ်ခွင် ကိုယ်ဟန်ချိန်ညှိခြင်းနှင့် အခြား ခွဲစိတ်မှုမဲ့ ရွေးချယ်စရာများကို ဆက်လက် စဉ်းစားရပါမည်။ ဤရလဒ်သည် အရွတ်ရောဂါ အမျိုးအစားတိုင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟု ကောက်ချက် မချသင့်ပါ။
အခြား အရွတ်ရောဂါ အမျိုးအစားများ
ပခုံးလှည့် ကြွက်သားအုပ်စု အရွတ်များ၊ ဖနောင့်အရွတ်၊ ဒူးခေါင်းအရွတ်နှင့် အခြားနေရာများရှိ အရွတ်များဆိုင်ရာ သုတေသနများ ရှိသော်လည်း နည်းလမ်းနှင့် ရလဒ်များ ကွာခြားပါသည်။ အရွတ်ရောဂါ၊ အမြှေးပါးနှင့် အဆစ်ကို ထိန်းထားသော အရွတ်ကြိုး ဒဏ်ရာဆိုင်ရာ စနစ်တကျ ပြန်လည်သုံးသပ်ချက်နှင့် မက်တာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) က ယေဘုယျအားဖြင့် အထောက်အထားသည် ဆေးခန်းဆိုင်ရာ အကျိုးကျေးဇူးကို ထောက်ခံရန် မလုံလောက်သေးကြောင်း ကောက်ချက်ချခဲ့ပါသည်။ အရွတ်၏ ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်၊ ပြဲခြင်း အတိုင်းအတာ၊ ဝန်အား ပမာဏနှင့် သင့်လျော်သော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုအစီအစဉ်တို့သည် အရေးကြီးနေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။
ယိုယွင်းသော ဒူးအဆစ် သို့မဟုတ် တင်ပါးဆုံအဆစ်
Prolotherapy သည် အဆစ် ယိုယွင်းခြင်းကို ပြောင်းပြန် ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေသည် သို့မဟုတ် အရိုးနု အသစ်ကို ဖန်တီးပေးသည်ဟု မရှင်းပြသင့်ပါ။ American College of Rheumatology နှင့် Arthritis Foundation ၏ လမ်းညွှန်ချက်များ (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) တွင် ယိုယွင်းသော ဒူးအဆစ် သို့မဟုတ် တင်ပါးဆုံအဆစ်အတွက် Prolotherapy ကို အခြေအနေအရ မထောက်ခံကြောင်း အကြံပြုထားပါသည်။ အကြောင်းမှာ လေ့လာမှုများ နည်းပါးခြင်း၊ အရွယ်အစား သေးငယ်ခြင်းနှင့် နည်းလမ်း ကွဲပြားခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ အတူတကွ ဆုံးဖြတ်ခြင်းတွင် အထောက်အထား ပိုကောင်းသော ကုသနည်းများနှင့် ဆေးထိုးကုသမှုဆိုင်ရာ သုတေသန၏ ကန့်သတ်ချက်များ ပါဝင်သင့်ပါသည်။
နာတာရှည် ခါးအောက်ပိုင်း နာကျင်ခြင်း သို့မဟုတ် အဆစ် မတည်ငြိမ်ခြင်းဟု သံသယ ရှိခြင်း
သီးခြား အကြောင်းရင်း မသိသော ခါးအောက်ပိုင်း နာကျင်ခြင်းသည် ဖွဲ့စည်းပုံ အများအပြားနှင့် ယန္တရား အများအပြားမှ ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပြီး "ကျောရိုး၏ အရွတ်ကြိုးများ အားနည်းခြင်း" သည် အကြောင်းရင်း ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်သည့် ရိုးရှင်းသော စစ်ဆေးမှု မရှိပါ။ Cochrane ပြန်လည်သုံးသပ်ချက် (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) တွင် ဆန့်ကျင်ကွဲလွဲသော အထောက်အထားများကို တွေ့ရှိခဲ့ပါသည်။ Prolotherapy တစ်ခုတည်းသည် ထိန်းချုပ်အုပ်စု ဆေးထိုးမှုထက် ပိုမို ထိရောက်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ နည်းလမ်း အများအပြားနှင့် တွဲဖက် ဆောင်ရွက်ခဲ့သော လေ့လာမှုများတွင်မူ Prolotherapy ၏ သက်ရောက်မှုကို ခွဲခြား မထုတ်နိုင်ခဲ့ပါ။
ကြွက်သားနှင့် အမြှေးပါး နာကျင်ခြင်း သို့မဟုတ် အာရုံကြော လက္ခဏာနှင့် ဆင်တူသော လက္ခဏာများ
ကြွက်သား နာကျင်ခြင်း၊ ဖိလျှင် နာသော နေရာများ၊ ထုံကျဉ်ခြင်း၊ ကျဉ်တက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပျံ့လာသော နာကျင်မှုတို့သည် Prolotherapy အတွက် အလိုအလျောက် ကုသသင့်သည့် အခြေအနေ မဟုတ်ပါ။ အာရုံကြောစနစ်ကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးခြင်းနှင့် အာရုံကြော ဖိမိခြင်း၊ အာရုံကြောအမြစ် ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်း၊ အခြားနေရာမှ ပျံ့လာသော နာကျင်မှု၊ တစ်ကိုယ်လုံးဆိုင်ရာ ရောဂါနှင့် အခြား အကြောင်းရင်းများကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းက အခြား ကုသမှု ပုံစံ သို့မဟုတ် အရေးပေါ် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုဆီသို့ ဦးတည်စေနိုင်ပါသည်။
မည်သူကို စဉ်းစားနိုင်သနည်း
အောက်ပါ အခြေအနေများတွင် ကုသလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဆွေးနွေးနိုင်ပါသည်။
- ကုသသူက နာကျင်သည့် နေရာ တစ်ခုတည်းကို အားမကိုးဘဲ သီးခြား ရောဂါတစ်ခုကို ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ထားခြင်း
- ထိုရောဂါအတွက် အထောက်အထားနှင့် မသေချာမှုများကို ရှင်းပြပြီး ဖြစ်ခြင်း
- အသုံးမပြုနိုင်သည့် အကြောင်းရင်း မရှိပါက သင့်လျော်သော ခွဲစိတ်မှုမဲ့ ကုသစောင့်ရှောက်မှုကို စမ်းသပ်ပြီး သို့မဟုတ် စဉ်းစားပြီး ဖြစ်ခြင်း
- လက္ခဏာများက အဓိပ္ပာယ်ရှိသော လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုများကို ထိခိုက်စေပြီး တိုင်းတာနိုင်သော လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းဆိုင်ရာ ပန်းတိုင်များ ရှိခြင်း
- လူနာသည် ဆေးထိုးရန် ဆေးပညာဆိုင်ရာ အသင့်ဖြစ်မှု ရှိပြီး ကုသလုပ်ငန်းစဉ် ပြီးနောက် အကြံပြုချက်များကို လိုက်နာနိုင်ခြင်း
- အခြား ရွေးချယ်စရာများ၊ ကုန်ကျစရိတ်၊ မျှော်မှန်းထားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှု အစီအစဉ်ကို ဆွေးနွေးပြီး ဖြစ်ခြင်း
- အကျိုးကျေးဇူးသည် မသေချာသေးကြောင်းနှင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ဆေးထိုးခြင်းသည် အလိုအလျောက် မလိုအပ်ကြောင်း လူနာက နားလည်ခြင်း
ဤအချက်များသည် အတူတကွ ဆုံးဖြတ်ခြင်းကို ထောက်ကူပေးသော်လည်း မည်သူက တုံ့ပြန်မည်ကို ကြိုတင် ခန့်မှန်း မပေးနိုင်ပါ။
မည်သူသည် နောက်ထပ် သို့မဟုတ် အရေးပေါ် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုကို ဦးစွာ ခံယူရမည်နည်း
နာကျင်နေသော ဖွဲ့စည်းပုံကို မသိရသေးပါက၊ လက္ခဏာများသည် နေရာ အများအပြားတွင် ပျံ့နှံ့နေပါက၊ ခန္ဓာဗေဒ ဖွဲ့စည်းပုံ ပြောင်းလဲသွားလောက်အောင် ခွဲစိတ်မှု သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ ရှိခဲ့ပါက သို့မဟုတ် အာရုံကြောစနစ်ကို သံသယဖြစ်စေသော ထုံကျဉ်ခြင်း၊ အားနည်းခြင်း၊ အာရုံခံစားမှု ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် ပျံ့လာသော နာကျင်မှု ရှိပါက ဆေးထိုးရန် မရွေးချယ်မီ ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်ကို ရှင်းလင်းအောင် ပြုလုပ်သင့်ပါသည်။
မကြာသေးမီက ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ ရရှိခဲ့သည့်အခါ၊ အရိုးကျိုးခြင်း သို့မဟုတ် အဆစ်လွဲခြင်းဟု သံသယ ရှိသည့်အခါ၊ ဖျားခြင်း သို့မဟုတ် တစ်ကိုယ်လုံး နေမကောင်းခြင်း၊ ပူ၍ ရောင်ရမ်းနေသော အဆစ်၊ လျင်မြန်စွာ တိုးလာသော အားနည်းခြင်း၊ ဆီးဝမ်း ထိန်းချုပ်မှု အသစ် ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်း၊ တင်ပါး သို့မဟုတ် လိင်အင်္ဂါ ဧရိယာတွင် ထုံကျဉ်ခြင်း၊ အကြောင်းရင်း မသိသော ကိုယ်အလေးချိန် ကျခြင်း၊ ကင်ဆာ၊ ပိုးဝင်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြား ပြင်းထန်သော ရောဂါဟု သံသယ ရှိသည့်အခါ အရေးပေါ် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု လိုအပ်နိုင်ပါသည်။ Prolotherapy သည် သင့်လျော်သော စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု သို့မဟုတ် ကုသမှုကို နှောင့်နှေးစေခြင်း မရှိသင့်ပါ။
ပြန်လည်သုံးသပ်ရမည့် ကုသလုပ်ငန်းစဉ်၏ မပြုလုပ်သင့်သည့် အခြေအနေများနှင့် အန္တရာယ်များ
ကုသလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဆောင်ရွက်သူသည် ထိုးသွင်းသည့် ဆေးဝါး၊ တည်နေရာနှင့် ဒေသဆိုင်ရာ ဥပဒေအတွက် လမ်းညွှန်ချက်များကို လိုက်နာရပါမည်။ မပြုလုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်စေနိုင်သော သို့မဟုတ် အစီအစဉ်ကို ချိန်ညှိရန် လိုအပ်စေနိုင်သော အချက်များမှာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း သို့မဟုတ် ဆေးထိုးမည့်နေရာတွင် ပိုးဝင်ခြင်း၊ ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို ဓာတ်မတည့်ခြင်း၊ မပြုပြင်ရသေးသော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် သွေးထွက်လွယ်သော အခြေအနေ၊ သွေးဥမွှား တားဆေး သို့မဟုတ် သွေးခဲခြင်း တားဆေး သောက်သုံးခြင်း၊ ကောင်းစွာ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးသော တွဲဖက် ရောဂါ၊ အနာ ကျက်ခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်ခံအား ချို့ယွင်းခြင်း၊ သဘောတူညီချက် မပေးနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် လက္ခဏာများကို ပြောပြ မဆက်သွယ်နိုင်ခြင်းနှင့် ဆေးထိုးပြီးနောက် ဂရုစိုက်မှုကို မလိုက်နာနိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပါသည်။ လူနာများသည် ဆေးညွှန်းပေးသူနှင့် တိုင်ပင်ခြင်း မပြုဘဲ မိမိဘာသာ ဆေးဝါးများကို မရပ်သင့်ပါ။
မျှော်လင့်ထားနိုင်သော ရေတို သက်ရောက်မှုများမှာ ဆေးထိုးစဉ် နာကျင်ခြင်း၊ တင်းကျပ်သော နာကျင်မှု၊ အဆစ် တောင့်တင်းခြင်း၊ အညိုအမည်း စွဲခြင်း သို့မဟုတ် လက္ခဏာများ ယာယီ ပြန်ထခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ အခြား အန္တရာယ်များသည် တည်နေရာနှင့် နည်းလမ်းပေါ် မူတည်ပါသည်။ ၎င်းတို့မှာ သွေးထွက်ခြင်း၊ ပိုးဝင်ခြင်း၊ ဓာတ်မတည့်သည့် တုံ့ပြန်မှု သို့မဟုတ် vasovagal တုံ့ပြန်မှုကြောင့် မူးမေ့ခြင်း၊ အာရုံကြော၊ သွေးကြော၊ အရွတ်၊ အဆစ် သို့မဟုတ် အခြား တစ်ရှူးများ ထိခိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ရင်ဘတ်အနီးတွင် ထိုးပါက အဆုတ်အမြှေးကြားသို့ လေယိုဝင်သည့် အခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါသည်။ အာထရာဆောင်းသည် ခန္ဓာဗေဒ ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ဆေးထိုးအပ်၏ တည်နေရာကို မြင်ရာတွင် ကူညီနိုင်သော်လည်း အန္တရာယ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားမပေးနိုင်ပါ။
ဆိုးကျိုး လက္ခဏာများဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ မပြည့်စုံသေးသောကြောင့် "သဘာဝ"၊ "သကြားကို ပါဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် ပါရှိသော" သို့မဟုတ် "ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်သာ ထိခိုက်သော" ဟူသော စကားများကို ကုသလုပ်ငန်းစဉ်တွင် အန္တရာယ် မရှိကြောင်း ဖော်ပြရန် အသုံးမပြုသင့်ပါ။
မှန်ကန်သော ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်သည် အဘယ်ကြောင့် အရေးကြီးသနည်း
အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုသည် အောက်ပါ မေးခွန်းများကို ဖြေဆိုသင့်ပါသည်။
- မည်သည့် ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်က လက္ခဏာများနှင့် နေထိုင်မှုဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များကို အကောင်းဆုံး ရှင်းပြနိုင်သနည်း
- ပြင်းထန်သော သို့မဟုတ် အရေးပေါ် အကြောင်းရင်းများကို ဖယ်ထုတ်ပြီး ဖြစ်ပါသလား
- မည်သည့် ကုသမှုတွင် အထောက်အထား အကောင်းဆုံး ရှိပြီး အကျိုးကျေးဇူး၊ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှင့် အန္တရာယ်ကို မျှတစေသနည်း
- ဤရောဂါတွင် Prolotherapy ၌ အထောက်အထားဖြင့် ထောက်ခံထားသော ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည့် အခန်းကဏ္ဍ ရှိပါသလား
အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုတွင် ကျန်းမာရေး ရာဇဝင်နှင့် နာကျင်မှု ရာဇဝင်၊ ဆေးဝါးများနှင့် ဆေးဓာတ်မတည့်မှု ရာဇဝင်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း၊ ယခင် ကုသမှု၊ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးခြင်း၊ နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်မှုများနှင့် လှုပ်ရှားမှုကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းအပြင် ကုသသင့်သည့် အခြေအနေ ရှိသည့်အခါ ရိုက်ချက် သို့မဟုတ် ဓာတ်ခွဲခန်း စစ်ဆေးမှုများ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ ရိုက်ချက်တွင် တွေ့ရသော ပုံမှန်မဟုတ်မှုသည် လက္ခဏာ မဖြစ်စေနိုင်သဖြင့် လက္ခဏာများနှင့် စစ်ဆေးမှု ရလဒ်များနှင့်အတူ အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုရပါမည်။
ကြွက်သားနှင့် အရိုးဆိုင်ရာ အာထရာဆောင်း၏ အခန်းကဏ္ဍ
ကြွက်သားနှင့် အရိုးဆိုင်ရာ အာထရာဆောင်းသည် အရွတ်များ၊ ကြွက်သားများ၊ အမြှေးပါး၊ အာရုံကြောများ၊ အဆစ်များနှင့် နေရာ အချို့ရှိ သွေးကြောများ၏ အချိန်နှင့်တပြေးညီ ရိုက်ချက်ကို ပေးပါသည်။ ၎င်းသည် ဖွဲ့စည်းပုံများ လှုပ်ရှားနေစဉ် စမ်းသပ်စစ်ဆေးရာတွင်နှင့် မြင်နိုင်သော ဖွဲ့စည်းပုံများကို ရှောင်ရှားလျက် ဆေးထိုးအပ်ကို ပစ်မှတ်သို့ လမ်းညွှန်ရာတွင် ကူညီနိုင်ပါသည်။
အာထရာဆောင်းသည် နာကျင်မှု၏ အကြောင်းရင်းအားလုံးကို မပြနိုင်ပါ။ ပုံမှန်မဟုတ်မှုတစ်ခုက လက္ခဏာများကို ဖြစ်စေကြောင်း အတည်မပြုနိုင်ပါ။ တစ်ရှူး မတည်ငြိမ်မှုကို သက်သေမပြနိုင်ပါ။ ဆေးထိုးအပ်၏ တည်နေရာကိုလည်းကောင်း၊ ဆေးခန်းဆိုင်ရာ ရလဒ်ကိုလည်းကောင်း အာမခံ မပေးနိုင်ပါ။ အသုံးပြုသူ၏ လေ့ကျင့်မှု၊ ပစ်မှတ်၊ ပိုးမွှားကင်းစင်သော နည်းစနစ်နှင့် ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ရာတွင် ခြုံငုံ ကျိုးကြောင်း ဆင်ခြင်မှုတို့သည် အရေးကြီးနေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။
ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုနှင့် လှုပ်ရှားမှု စီစဉ်ခြင်း
ကြွက်သားနှင့် အရိုးဆိုင်ရာ ရောဂါ အမျိုးအစား အများအပြားအတွက် ဆေးထိုးကုသမှု အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ မပြုသည်ဖြစ်စေ အဆင့်လိုက် လေ့ကျင့်ခန်း၊ ဝန်အား စီမံခန့်ခွဲခြင်း၊ ပညာပေးခြင်း၊ အိပ်စက်ခြင်း၊ အလုပ် သို့မဟုတ် အားကစားကို ချိန်ညှိခြင်းနှင့် ခြုံငုံ ကျန်းမာရေးတို့သည် အဓိက ကုသမှု ဖြစ်ပါသည်။ Prolotherapy သည် ခွန်အား၊ လှုပ်ရှားမှု၊ ဟန်ချက်၊ ညှိနှိုင်းလှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ ယုံကြည်မှု သို့မဟုတ် အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းကို အလိုအလျောက် ပြန်လည် မပေးပါ။
ဝန်အား ခံနိုင်မှုနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း
လူတစ်ဦးချင်းအတွက် သီးသန့် ကုသမှုအစီအစဉ်သည် ပြဿနာရှိသော အရွတ်၊ အဆစ် သို့မဟုတ် ဧရိယာအတွက် သင့်လျော်သော ဝန်အားကို တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်နိုင်ပါသည်။ တိုးတက်မှု အဆင့်ကို လက္ခဏာများ၊ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း၊ တစ်ရှူးအတွက် သတိပြုရမည့် အချက်များနှင့် ပန်းတိုင်များအလိုက် ချိန်ညှိသင့်ပါသည်။ ဆေးထိုးပြီးနောက် ကာလကြာရှည် အနားယူရန် လိုအပ်သည် သို့မဟုတ် ဝန်အားကို သေချာပေါက် ပိုမြန်မြန် တိုးမြှင့်နိုင်သည်ဟူသော ယူဆချက်အပေါ် အားမကိုးသင့်ပါ။
လှုပ်ရှားမှုနှင့် အဆစ်များကို ထိန်းချုပ်ခြင်း
လေ့ကျင့်မှုသည် သက်ဆိုင်သည့်နေရာတွင် ခွန်အား၊ အဆစ် တည်နေရာကို သိရှိခံစားနိုင်မှု၊ ဟန်ချက်၊ ညှိနှိုင်းလှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ နည်းစနစ် သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှုကို အလေးပေးနိုင်ပါသည်။ ရလဒ်ကို နာကျင်မှု ရမှတ် တစ်ခုတည်းဖြင့် မဟုတ်ဘဲ အလုပ်လုပ်ခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ပစ္စည်း မခြင်း၊ လေ့ကျင့်ခန်း ပြုလုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် အားကစား ကစားခြင်း ကဲ့သို့သော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုများဖြင့် တိုင်းတာသင့်ပါသည်။
အဆိုပြုထားသော အစီအစဉ်မှ မျှော်လင့်ထားသင့်သည့် အချက်များ
Prolotherapy အတွက် နိုင်ငံတကာ စံသတ်မှတ်ထားသော ဆေးဝါး ပြင်းအား၊ တည်နေရာ၊ ကုသကြိမ်အရေအတွက် သို့မဟုတ် ကြားကာလ မရှိပါ။ အစီအစဉ်တွင် ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်၊ ပန်းတိုင်များ၊ ထိုးသွင်းသည့် ဆေးဝါးနှင့် ၎င်း၏ ပါဝင်ပစ္စည်းများ၊ ကုသလုပ်ငန်းစဉ် ဆောင်ရွက်သူ၏ အရည်အချင်း၊ လမ်းညွှန် ကိရိယာ အသုံးပြုခြင်း၊ အခြား ရွေးချယ်စရာများ၊ ဆေးထိုးပြီးနောက် ဂရုစိုက်မှု၊ ကုန်ကျစရိတ်၊ ညွှန်ကိန်းများနှင့် ထပ်မံ ဆေးမထိုးရန် စံသတ်မှတ်ချက်များကို ဖော်ပြသင့်ပါသည်။
ကုသလုပ်ငန်းစဉ် ပြီးနောက် လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဆေးဝါးဆိုင်ရာ အကြံပြုချက်များကို လူတစ်ဦးချင်းအလိုက် ချိန်ညှိရပါမည်။ ဆေးထိုးပြီးနောက် ဖျားခြင်း၊ ပျံ့နှံ့လာသော အနီရောင်ဖြစ်ခြင်း၊ အနာမှ အရည်ယိုထွက်ခြင်း၊ ပြင်းထန်သော သို့မဟုတ် တိုးလာသော နာကျင်မှု၊ အားနည်းခြင်း သို့မဟုတ် ထုံကျဉ်ခြင်း လက္ခဏာ အသစ်များ၊ အသက်ရှူ ခက်ခဲခြင်း သို့မဟုတ် အခြား ပုံမှန်မဟုတ်သော လက္ခဏာများ ရှိပါက ဆရာဝန်နှင့် မနှောင့်နှေးဘဲ ပြသသင့်ပါသည်။
မဆုံးဖြတ်မီ မေးမြန်းသင့်သော မေးခွန်းများ
- မည်သည့် ရောဂါကို ကုသနေသနည်း၊ မည်သို့ ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ခဲ့သနည်း
- ဤရောဂါအတွက် Prolotherapy ကို မည်သည့် အထောက်အထားက ထောက်ခံပြီး မည်သည့် နည်းလမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသနည်း
- ဆေးထိုးရန် မလိုအပ်သော မည်သည့် ရွေးချယ်စရာများ ရှိသနည်း
- မည်သည့် ဆေးဝါး၊ ပြင်းအား၊ ပမာဏနှင့် ခန္ဓာဗေဒဆိုင်ရာ တည်နေရာကို အဆိုပြုထားသနည်း
- ဆေးထိုးမည့်သူမှာ မည်သူနည်း၊ မည်သည့် လေ့ကျင့်မှု ရှိသနည်း
- ရိုက်ချက်ဖြင့် လမ်းညွှန်သည့် ကိရိယာ အသုံးပြုမည် ဖြစ်ပါသလား၊ ၎င်းက မည်သည့်အရာတွင် ကူညီပြီး မည်သည့်အရာတွင် မကူညီနိုင်သနည်း
- ဤဆေးထိုးမည့် နေရာ၏ အဖြစ်များသော အန္တရာယ်များနှင့် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်များမှာ အဘယ်နည်း
- အကျိုးကျေးဇူးကို မည်သို့ တိုင်းတာမည်နည်း၊ ရပ်တန့်ရန် စံသတ်မှတ်ချက်များမှာ အဘယ်နည်း
- မည်သည့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှု အစီအစဉ်ကို တွဲဖက်မည်နည်း
ဆေးထိုးကုသမှု အမျိုးအစားကို ရွေးချယ်ခြင်းမှ မဟုတ်ဘဲ ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်မှ စတင်ပါ
Prolotherapy ကို ကြွက်သားနှင့် အရိုးဆိုင်ရာ ရောဂါ အုပ်စု အချို့တွင် ဆွေးနွေးရန် တင်ပြနိုင်သော်လည်း သင့်လျော်မှုကို နာတာရှည် နာကျင်မှု၊ ဖိလျှင် နာသော နေရာများ သို့မဟုတ် ရိုက်ချက် တစ်ခုတည်းဖြင့် ကောက်ချက် မချနိုင်ပါ။ တာဝန်ယူမှုရှိသော ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်၊ ရောဂါနှင့် သီးသန့်ဆိုင်သော အထောက်အထား၊ မသေချာမှုများ၊ အခြား ရွေးချယ်စရာများ၊ ကုသလုပ်ငန်းစဉ်၏ အန္တရာယ်များ၊ လူနာ၏ ဆန္ဒနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ပြန်လည် ရရှိရေး အစီအစဉ်တို့ကို ချိန်ဆရပါမည်။ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ရလဒ်က ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု၊ အခြား ကုသနည်း၊ နောက်ထပ် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု သို့မဟုတ် ဆေးမထိုးခြင်းသည် ပိုမို သင့်လျော်သော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနိုင်ပါသည်။