Prolotherapy သည် ရွေးချယ်ထားသော အရွတ်၊ အရွတ်ကြိုး၊ အရွတ် တွယ်ကပ်ရာနေရာ သို့မဟုတ် အဆစ်တွင် သို့မဟုတ် ၎င်းအနီးတွင် ဆေးရည်တစ်မျိုးကို ထိုးသွင်းခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ပြင်းအားမြင့် ဒက်စထရို့စ်ကို အသုံးပြုပြီး ထိုနေရာတွင် ဇီဝဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ ဤအဆိုပြုထားသော ယန္တရားကို ဆေးထိုးခြင်းက ပျက်စီးနေသော ဖွဲ့စည်းပုံကို အသစ် ပြန်လည် ဖန်တီးနိုင်ကြောင်း အတည်ပြုသည့် အထောက်အထားအဖြစ် အဓိပ္ပာယ် မကောက်သင့်ပါ။
ဆေးခန်းဆိုင်ရာ ရလဒ်များသည် ရောဂါ၊ ဆေးထိုးနည်း၊ နှိုင်းယှဉ်အုပ်စုနှင့် သုတေသန၏ အရည်အသွေးအလိုက် ကွဲပြားပါသည်။ ရှင်းလင်းသော ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ပြီးနောက်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပံ့ပိုးရန် အချက်အလက် ပေးပြီးနောက် အချို့သော နာတာရှည် ကြွက်သားနှင့် အရိုးဆိုင်ရာ ပြဿနာများတွင် Prolotherapy သည် ဆွေးနွေးရန် ရွေးချယ်စရာ တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ရလဒ်ကို အာမခံသော ပြုပြင်မှု မဟုတ်သလို သင့်လျော်သော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကိုလည်း အစားမထိုးပါ။
အရွတ်ကြိုးများနှင့် အရွတ်များ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ
အရွတ်ကြိုးများသည် အရိုးနှင့် အရိုးကို ဆက်သွယ်ပေးပြီး အဆစ်၏ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ကူညီပါသည်။ အရွတ်များမူ ကြွက်သားနှင့် အရိုးကို ဆက်သွယ်ပေးပြီး အားကို လွှဲပြောင်းပေးပါသည်။ ဤနေရာများရှိ နာကျင်မှုသည် ရုတ်တရက် ဒဏ်ရာ၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ဝန်ထမ်းခြင်း၊ ဝန်အား ခံနိုင်စွမ်း လျော့ကျခြင်း၊ ယိုယွင်းခြင်း၊ အနီးရှိ အဆစ် သို့မဟုတ် အာရုံကြော ပြဿနာများ သို့မဟုတ် အခြားနေရာမှ ပြန့်လာသော နာကျင်မှုတို့မှ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
နာကျင်မှု အဆင့်သည် တစ်ရှူး ပျက်စီးမှု အတိုင်းအတာကို တိုက်ရိုက် မဖော်ပြပါ။ တစ်ရှူး၏ စွမ်းရည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိမီ ရောဂါလက္ခဏာများ လျော့ကျနိုင်ပါသည်။ သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော ပြတ်ရဲခြင်း မရှိသော်လည်း ရောဂါလက္ခဏာများ ကျန်ရှိနေနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုသည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အရင်းခံ အကြောင်းရင်းများနှင့် လူနာ ဘေးကင်းစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်သော လှုပ်ရှားမှုများ နှစ်ခုလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပါမည်။
Prolotherapy ၏ အဆိုပြုထားသော ယန္တရား
ပြင်းအားမြင့် ဒက်စထရို့စ်သည် ထိုနေရာတွင် အော်စမိုစစ်ဆိုင်ရာနှင့် ရောင်ရမ်းမှုဆိုင်ရာ လှုံ့ဆော်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ပြုပြင်မှု အချက်ပြများအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သည်ဟု ယူဆချက် ရှိပါသည်။ ဓာတ်ခွဲခန်းနှင့် လူသားများတွင် စမ်းသပ်မှု မပြုမီ လေ့လာမှုများက ရောင်ရမ်းမှု ကြားခံပစ္စည်းများ၊ ဖိုက်ဘရိုဘလာ့စ် ဆဲလ်များ (Fibroblasts)၊ ကြီးထွားမှုဆိုင်ရာ ဓာတ်ပစ္စည်းများနှင့် ကော်လာဂျင် ဖြစ်စဉ်များနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖော်ပြပါသည်။
သို့သော် ဤအဆိုပြုထားသော ယန္တရားများသည် လူနာ၏ အရွတ် ဖွဲ့စည်းပုံအရ ပိုမို ခိုင်မာလာကြောင်း အတည်မပြုနိုင်သေးပါ။ ဆေးခန်းဆိုင်ရာ သုတေသန အများစုသည် နာကျင်မှုနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို တိုင်းတာပြီး အနည်းငယ်မျှသာ တစ်ရှူး အသစ်ကို ရေရှည် ဖန်တီးကြောင်း ပြသနိုင်ခဲ့ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကော်လာဂျင် အသစ် သို့မဟုတ် ပိုမို ခိုင်မာသော အရွတ်အကြောင်း ပြောဆိုခြင်းသည် ယူဆချက်သာ ဖြစ်သင့်ပြီး အာမခံထားသော ရလဒ် မဟုတ်သင့်ပါ။
ဆေးခန်းဆိုင်ရာ အထောက်အထားများက မည်သို့ ဆိုသနည်း
အထောက်အထားများသည် တသမတ်တည်း မရှိသော ရလဒ်များကို ပေးနေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ် စနစ်တကျ ပြန်လည်သုံးသပ်ချက်နှင့် မက်တာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက် (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) တွင် အရွတ်၊ ခြေဖဝါး အမြှေးပါး သို့မဟုတ် အရွတ်ကြိုး ပြဿနာများ ရှိသော ပါဝင်သူ ၃၅၈ ဦးဖြင့် စမ်းသပ်လေ့လာမှု ၁၀ ခု ပါဝင်ပါသည်။ ၎င်းက ခြုံငုံ ဆေးခန်းဆိုင်ရာ အကျိုးကျေးဇူးကို ထောက်ခံရန် အထောက်အထား မလုံလောက်သေးကြောင်း ကောက်ချက်ချခဲ့ပါသည်။
၂၀၂၄ ခုနှစ် အားကစားကြောင့် ဖြစ်သော အရွတ် အခြေအနေများဆိုင်ရာ ပြန်လည်သုံးသပ်ချက် (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) တွင် ပါဝင်သူ ၁,၁၃၆ ဦးဖြင့် ကျပန်းခွဲခြား စမ်းသပ်လေ့လာမှု ၂၀ ခု ပါဝင်ပါသည်။ ၎င်းက အချို့ ရောဂါများတွင် နာကျင်မှု သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းအတွက် စိတ်ဝင်စားဖွယ် ရလဒ်များကို တွေ့ရှိခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ရောဂါ အမျိုးအစားများနှင့် ကုသနည်းများ ကွဲပြားပြီး ပိုမို ကြီးမားသော နှိုင်းယှဉ် စမ်းသပ်လေ့လာမှုများ လိုအပ်နေသေးကြောင်း သုတေသီများက ဖော်ပြထားပါသည်။
ရလဒ်များသည် ရောဂါ ဖြစ်သည့် နေရာအလိုက်လည်း ကွဲပြားပါသည်။ ၂၀၂၅ ခုနှစ် ပခုံးအဆစ် ပတ်လည်ရှိ အရွတ် အခြေအနေများဆိုင်ရာ ပြန်လည်သုံးသပ်ချက် (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) တွင် ပါဝင်သူ ၄၃၁ ဦးဖြင့် သုတေသန ၈ ခု ပါဝင်ပါသည်။ ၎င်းသည် လူနာများ ကိုယ်တိုင် ဖော်ပြသော အဓိက ရလဒ်များတွင် Prolotherapy သည် ထိန်းချုပ်အုပ်စု၏ ခွဲစိတ်ခြင်းမပြုသော ကုသမှု သို့မဟုတ် အာနိသင်မဲ့ဆေး (Placebo) ထက် သာလွန်ကြောင်း မတွေ့ရှိခဲ့ပါ။
ဤလေ့လာမှုများကို ပေါင်းစပ် ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် Prolotherapy က အရွတ်များကို ပြုပြင်နိုင်သည်ဟူသော ခြုံငုံ ပြောဆိုချက်ကို မထောက်ခံပါ။ သို့သော် မသေချာသေးသော အကျိုးကျေးဇူး၊ အခြားရွေးချယ်စရာများ၊ ကုန်ကျစရိတ်နှင့် အန္တရာယ်များကို ရောဂါအလိုက် ခွဲခြား ဆွေးနွေးခြင်းကိုမူ ထောက်ခံပါသည်။
ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ခြင်းနှင့် လူနာ ရွေးချယ်ခြင်း ဦးစွာ ရှိရပါမည်
အရွတ် ပတ်လည်ရှိ နာတာရှည် နာကျင်မှုသည် အရွတ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သို့မဟုတ် လုံးဝ ပြတ်ခြင်း၊ အရိုးကျိုးခြင်း၊ ရောင်ရမ်းမှုဆိုင်ရာ ရောဂါ၊ ပိုးဝင်ခြင်း၊ အာရုံကြော ဖိမိခြင်း၊ အဆစ် ရောဂါ သို့မဟုတ် အခြားနေရာမှ ပြန့်လာသော နာကျင်မှုနှင့် ဆင်တူနိုင်ပါသည်။ ရောဂါ ရာဇဝင်၊ ကိုယ်ခန္ဓာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု၊ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း စမ်းသပ်မှုများနှင့် ညွှန်ပြချက် ရှိသည့်နေရာတွင် ရိုက်ချက်များသည် ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ရန် နယ်ပယ်ကို ကျဉ်းမြောင်းစေရန် ကူညီပါသည်။
ကြွက်သားနှင့် အရိုးဆိုင်ရာ အာထရာဆောင်းသည် အချို့သော ပျော့ပျောင်းသည့် တစ်ရှူး ဖွဲ့စည်းပုံများကို မြင်နိုင်ရန် ကူညီပြီး လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသော ကုသသူအား ရွေးချယ်ထားသော ပစ်မှတ်အနီးသို့ အပ်ကို နေရာချထားရန် ကူညီပါသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အခြေအနေတိုင်းတွင် နာကျင်မှု၏ အရင်းခံ အကြောင်းရင်းကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိပါ။ အာထရာဆောင်း လမ်းညွှန်မှုကို အသုံးပြုခြင်းကလည်း ကုသမှု ရလဒ်ကို အာမခံခြင်း မရှိပါ။
ဆေးမထိုးမီ ဆရာဝန်သည် ကနဦး ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်၊ ယခင် ကုသမှု၊ ဆေးဓာတ်မတည့်မှု ရာဇဝင်၊ လက်ရှိ အသုံးပြုနေသော ဆေးဝါးများ၊ သွေးထွက်ခြင်းနှင့် ပိုးဝင်ခြင်း အန္တရာယ်များ၊ သက်ဆိုင်ရာ နောက်ခံ ရောဂါများနှင့် လူနာ၏ ပန်းတိုင်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်သင့်ပါသည်။ သွေးခဲခြင်း တားဆေး အပါအဝင် ဆေးဝါးများကို ညွှန်ကြားသော ဆရာဝန်၏ အကြံပြုချက်မရဘဲ မရပ်သင့်ပါ။
Prolotherapy ကို မည်သည့်အချိန်တွင် ဆွေးနွေးနိုင်သနည်း
နာတာရှည် အရွတ် အခြေအနေများ သို့မဟုတ် အရွတ်ကြိုးနှင့် ဆက်စပ်သော နာကျင်မှု အချို့တွင် ဆွေးနွေးနိုင်ပါသည်။ ၎င်းမှာ ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက် အတော်အသင့် ရှင်းလင်းသောအခါ၊ သင့်လျော်သော ခွဲစိတ်ခြင်းမပြုသည့် ကုသမှု ခံယူပြီးသော်လည်း ရောဂါလက္ခဏာများ ကျန်ရှိနေသောအခါနှင့် အထောက်အထားများ မသေချာသေးကြောင်း လူနာ နားလည်သောအခါ ဖြစ်ပါသည်။
အောက်ပါ အခြေအနေများကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းအား နှောင့်နှေးစေရန် Prolotherapy ကို အသုံးမပြုသင့်ပါ။ ၎င်းတို့မှာ အဆစ်တွင် အသံကျယ်စွာ မြည်ခြင်းနှင့်အတူ ဖြစ်ပေါ်သော ရုတ်တရက် ဒဏ်ရာ၊ အလွန် ရောင်ရမ်းခြင်း၊ ပုံပျက်ခြင်း၊ ခွန်အား ဆုံးရှုံးခြင်း၊ ကိုယ်အလေးချိန် မထမ်းနိုင်ခြင်း၊ ဖျားခြင်း၊ အဆစ် ပူနွေး နီရဲခြင်း သို့မဟုတ် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ရောဂါလက္ခဏာများ လျင်မြန်စွာ ဆိုးရွားလာခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဤရောဂါလက္ခဏာများသည် အရေးပေါ် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုနှင့် ကွဲပြားသော ကုသမှု နည်းလမ်း လိုအပ်နိုင်ပါသည်။
အန္တရာယ်များနှင့် ဆေးထိုးပြီးနောက် စောင့်ရှောက်မှု
ဆေးထိုးပြီးနောက် တင်းကျပ်သော နာကျင်မှု၊ ကိုက်ခဲခြင်း၊ အညိုအမည်း စွဲခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်မှု ခဏတာ ပြန်ထခြင်း ရှိနိုင်ပါသည်။ ဖြစ်နိုင်သော အခြား နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများမှာ သွေးထွက်ခြင်း၊ ပိုးဝင်ခြင်း၊ အာရုံကြော၊ သွေးကြော သို့မဟုတ် အနီးရှိ တစ်ရှူး ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရခြင်းနှင့် ထိုးသွင်းသော ပစ္စည်း သို့မဟုတ် နေရာစာ ထုံဆေးကို တုံ့ပြန်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေနှင့် ပြင်းထန်မှုသည် နေရာ၊ နည်းစနစ်နှင့် လူတစ်ဦးချင်း၏ ကျန်းမာရေးအပေါ် မူတည်ပါသည်။
စောင့်ရှောက်မှုနှင့် လှုပ်ရှားမှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းကို တစ်ရှူးနှင့် ကုသလုပ်ငန်းအလိုက် ချိန်ညှိရပါမည်။ ဆေးထိုးပြီးနောက် ဖျားခြင်း၊ နီမြန်းမှု ပြန့်ပွားခြင်း၊ အရည်ယိုခြင်း၊ ဆက်တိုက် တိုးလာသော နာကျင်မှု၊ အားနည်းခြင်း သို့မဟုတ် ထုံကျဉ်ခြင်း အသစ် သို့မဟုတ် အခြား ပုံမှန်မဟုတ်သော ရောဂါလက္ခဏာများ ရှိပါက ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်ကို အမြန် ရယူသင့်ပါသည်။
ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် အရေးကြီးနေဆဲ ဖြစ်ပါသည်
ဝန်အားကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းနှင့် အဆင့်လိုက် လေ့ကျင့်ခန်းသည် အရွတ် အမျိုးအစား များစွာအတွက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု အစီအစဉ်၏ အဓိက အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ပါသည်။ ကုသမှုအစီအစဉ်တွင် ကြွက်သား ခွန်အား၊ လှုပ်ရှားမှု ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ဟန်ချက်ထိန်းခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ အလုပ် သို့မဟုတ် အားကစား၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ဝန်အား တိုးမြှင့်သည့် အမြန်နှုန်းတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။
Prolotherapy ပြီးနောက် လူတိုင်းနှင့် အသုံးပြုနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော ကုသမှုအစီအစဉ် မရှိပါ။ လေ့ကျင့်ခန်း၏ အချိန်နှင့် ပြင်းထန်မှုသည် ရောဂါအမည်၊ ကုသလုပ်ငန်း၊ ရောဂါလက္ခဏာများ၏ ထိလွယ်ရှလွယ်မှုနှင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တုံ့ပြန်မှုတို့နှင့် ကိုက်ညီသင့်ပါသည်။ လှုပ်ရှားမှုသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသည့် အဆင့်ကို ကျော်ရန် ဆေးထိုးခြင်းကို အသုံးမပြုသင့်ပါ။
မဆုံးဖြတ်မီ မေးခွန်းများ
- ကနဦး ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်မှာ အဘယ်နည်း၊ မည်သည့် အထောက်အထားက ၎င်းကို ထောက်ခံသနည်း
- ဤရောဂါအတွက် မည်သည့် ကုသမှုတွင် ပိုမို ကောင်းမွန်သော အထောက်အထား ရှိသနည်း
- လက်တွေ့ကျကျ မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူးကို မျှော်လင့်နိုင်သနည်း၊ နာကျင်မှုနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို မည်သို့ တိုင်းတာမည်နည်း
- မည်သည့် ဆေးရည်နှင့် နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုမည်နည်း၊ မည်သည့် အကြောင်းပြချက်ဖြင့်နည်း
- ဤပစ်မှတ်သည် အာထရာဆောင်း လမ်းညွှန်မှု အသုံးပြုရန် သင့်တော်ပါသလား
- အန္တရာယ်များ၊ အခြားရွေးချယ်စရာများ၊ စုစုပေါင်း ကုန်ကျစရိတ်နှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု အစီအစဉ်မှာ အဘယ်နည်း
- ရလဒ်ကို မည်သည့်အချိန်တွင် အကဲဖြတ်မည်နည်း၊ မည်သည့်အရာက အစီအစဉ် ပြောင်းလဲရန် အကြောင်းရင်း ဖြစ်မည်နည်း
မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ
Prolotherapy သည် ပျက်စီးနေသော အရွတ်ကို အသစ် ပြန်လည် ဖန်တီးပေးပါသလား
၎င်းကို အတည်ပြုရန် အထောက်အထား မရှိသေးပါ။ Prolotherapy သည် ထိုနေရာရှိ ပြုပြင်မှု အချက်ပြများအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သည်ဟူသော ယူဆချက် ရှိပါသည်။ သို့သော် ဆေးခန်းဆိုင်ရာ သုတေသနသည် အတည်ပြုထားသော ဖွဲ့စည်းပုံ အသစ် ဖန်တီးမှုထက် နာကျင်မှုနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို များသောအားဖြင့် ဖော်ပြပါသည်။
စတီးရွိုက်ဆေး ထိုးခြင်းနှင့် မည်သို့ ကွာခြားသနည်း
ရည်ရွယ်သော ယန္တရားများ ကွဲပြားပါသည်။ ကော်တီကိုစတီးရွိုက်ကို ရောင်ရမ်းမှု ကျစေသော အာနိသင်အတွက် အဓိက အသုံးပြုပါသည်။ ဒက်စထရို့စ်ဖြင့် Prolotherapy မူ ထိုနေရာတွင် လှုံ့ဆော်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ ရောဂါတိုင်းအတွက် အသင့်တော်ဆုံး နည်းလမ်း မရှိပါ။ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုမှ ရလဒ်များကို အခြား အစိတ်အပိုင်းတွင်လည်း သက်ဆိုင်သည်ဟု ကောက်ချက် မချသင့်ပါ။
အာထရာဆောင်း လမ်းညွှန်မှုက ၎င်းကို အာနိသင်ရှိစေပါသလား
အာထရာဆောင်းသည် ဖွဲ့စည်းပုံများကို မြင်နိုင်ရန်နှင့် သင့်တော်သော ပစ်မှတ်များတွင် အပ်ကို ပိုမို တိကျစွာ နေရာချထားရန် ကူညီပါသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်ကို အတည်မပြုသလို ဆေးခန်းဆိုင်ရာ ရလဒ်ကိုလည်း အာမခံခြင်း မရှိပါ။
ဆေးထိုးခြင်း မည်မျှ လိုအပ်သနည်း
အထောက်အထားဖြင့် ထောက်ခံထားသော အားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အရေအတွက် မရှိပါ။ ကုသနည်းများသည် ရောဂါနှင့် သုတေသနအလိုက် ကွဲပြားပါသည်။ အစီအစဉ်တွင် ပုံသေ အကြိမ်ရေကို အာမခံမည့်အစား ပြန်လည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမည့် အချိန်နှင့် ရပ်တန့်မည့် စံနှုန်းများကို သတ်မှတ်သင့်ပါသည်။
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု မည်သည့်အချိန်တွင် ခံယူသင့်သနည်း
နာကျင်မှု ဆက်တိုက် ရှိနေသောအခါ၊ ဝန်ထမ်းသောအခါ ပြန်ဖြစ်သောအခါ၊ နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်မှုများကို ကန့်သတ်သောအခါ သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာ ရပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်သောအခါ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ခံယူသင့်ပါသည်။ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ၊ ပုံပျက်ခြင်း၊ ရုတ်တရက် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးခြင်း၊ အဆစ် ပူနွေး ရောင်ရမ်းခြင်း၊ ဖျားခြင်း၊ နီမြန်းမှု လျင်မြန်စွာ တိုးလာခြင်း သို့မဟုတ် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ရောဂါလက္ခဏာ အသစ်များ ရှိပါက အရေးပေါ် ကုသမှု ခံယူသင့်ပါသည်