ပေါင်းစပ် နာကျင်မှု သက်သာစေရေး ကုသမှု၊ ပြန်လည်ရှင်သန်ရေး ဆေးပညာနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို ပေါင်းစပ်ခြင်း

Prolotherapy (prolotherapy) သည် ဆေးရည်တစ်မျိုးကို နာကျင်နေသော အဆစ်၊ အရွတ်၊ အရွတ်ကြိုး သို့မဟုတ် အနီးရှိ တစ်ရှူး၏ အတွင်း သို့မဟုတ် ပတ်လည်သို့ ထိုးသွင်းသည့် နည်းလမ်း ဖြစ်ပါသည်။ အများအားဖြင့် ပြင်းအားမြင့် ဒက်စထရို့စ်ကို အသုံးပြုပါသည်။ ဤဝေါဟာရတွင် ကွဲပြားသော ဆေးဝါးပစ္စည်းများ၊ နေရာများနှင့် နည်းစနစ်များ ပါဝင်ပါသည်။ Prolotherapy သည် သွေးဥမွှား ကြွယ်ဝသော ပလာစမာ၊ ပင်မဆဲလ်ဖြင့် ကုသခြင်း၊ အဆစ်ချောဆီ အတု သို့မဟုတ် ကော်တီကိုစတီးရွိုက် ဆေးထိုးခြင်းနှင့် မတူပါ။ ထို့ကြောင့် ထိုကုသလုပ်ငန်းများ၏ အထောက်အထားများကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အစားထိုး ကိုးကားခြင်း မပြုသင့်ပါ။

အဆိုပြုထားသော ယန္တရားများမှာ ထိုနေရာရှိ လှုံ့ဆော်ပစ္စည်းတစ်ခုအပေါ် တုံ့ပြန်မှုနှင့် နာကျင်မှု အချက်ပြ ပေးပို့ပုံ ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ယူဆချက်များသာ ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။ Prolotherapy ကို "ပြန်လည်ရှင်သန်ရေး" ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းသည် ၎င်းက အရိုးနုလွှာ အသစ် ဖန်တီးသည်၊ အရွတ်ကြိုးများကို ခိုင်မာစေသည်၊ အရွတ်များကို ပျောက်ကင်းစေသည်၊ ရောဂါ၏ ဖြစ်စဉ်ကို ပြောင်းလဲစေသည် သို့မဟုတ် အနာဂတ်တွင် ဒဏ်ရာကို ကာကွယ်ပေးသည်ဟု သက်သေမပြပါ။

အထောက်အထားများက မည်သို့ ဆိုသနည်း

အထောက်အထားများကို ရောဂါအမည်၊ ဆေးထိုးသည့် နေရာ၊ အသုံးပြုသည့် ဆေးဝါးပစ္စည်း၊ နှိုင်းယှဉ်သည့် ကုသမှုနှင့် လိုချင်သော ရလဒ်အလိုက် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရပါမည်။ အမေရိကန် စစ်မှုထမ်းဟောင်းရေးရာ ဌာန၏ Evidence Synthesis Program ပြန်လည်သုံးသပ်ချက် (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) သည် ဒက်စထရို့စ်ဖြင့် Prolotherapy ဆိုင်ရာ သုတေသနတွင် အရေးကြီးသော ကန့်သတ်ချက်များကို တွေ့ရှိခဲ့ပါသည်။ ရလဒ်များသည် ရောဂါနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည့် ကုသမှုအလိုက် ကွဲပြားပါသည်။ လေ့လာမှု အများအပြားသည် အရွယ်အစား သေးငယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဘက်လိုက်မှု အန္တရာယ် ရှိခြင်း ဖြစ်ပြီး ဆိုးကျိုးများဆိုင်ရာ အထောက်အထားသည် များသောအားဖြင့် အလွန် မသေချာပါ။

ယိုယွင်းနေသော ဒူးအဆစ်အတွက် အချို့ နှိုင်းယှဉ်ချက်များက ရောဂါလက္ခဏာများ တိုးတက်နိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြပါသည်။ အခြား နှိုင်းယှဉ်ချက်များကမူ ထပ်ဆောင်း အကျိုးကျေးဇူး အနည်းငယ်သာ ရှိခြင်း သို့မဟုတ် လုံးဝ မရှိခြင်းကို တွေ့ရှိပါသည်။ American College of Rheumatology နှင့် Arthritis Foundation ၏ လမ်းညွှန်ချက် (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) သည် ယိုယွင်းနေသော ဒူး သို့မဟုတ် တင်ပါးဆုံ အဆစ်အတွက် Prolotherapy ကို အသုံးမပြုသင့်ကြောင်း အခြေအနေပေါ် မူတည်သော အကြံပြုချက် ပေးထားပါသည်။ အကြောင်းမှာ စမ်းသပ်လေ့လာမှုများ ကန့်သတ်ချက် ရှိခြင်း၊ အာနိသင်၏ ပမာဏ သေးငယ်ခြင်းနှင့် ဆေးထိုးချိန်ဇယား၊ ဆေးထိုးနေရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည့် ကုသမှုများ အလွန် ကွဲပြားခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

အကြောင်းရင်း တိတိကျကျ မသိရသော နာတာရှည် ခါးအောက်ပိုင်း နာကျင်မှု၊ တင်ပဆုံရိုးနှင့် တင်ပါးရိုး အဆစ် (Sacroiliac joint) နာကျင်မှု၊ အရွတ် ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်း၊ ဖနောင့် နာကျင်မှု၊ ပခုံး နာကျင်မှုနှင့် အခြား ရောဂါများအတွက် အထောက်အထားများကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အစားထိုး အသုံးမပြုနိုင်ပါ။ အထောက်အထားများသည် တစ်ရှူး အသစ် ဖန်တီးပေးမည်၊ နာကျင်မှုကို ရေရှည် သက်သာစေမည် သို့မဟုတ် ပိုမို ကောင်းမွန်သော ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုကို ပေးမည်ဟု အားလုံးကို ခြုံငုံ အာမခံချက်ကို မထောက်ခံပါ။ အာထရာဆောင်းသည် လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသူအား ခန္ဓာဗေဒကို မြင်နိုင်ရန်နှင့် အပ်ကို နေရာချထားရန် ကူညီနိုင်ပါသည်။ သို့သော် နေရာ တိကျမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် ဆေးထိုးခြင်းက အရေးကြီးသော ရလဒ်များကို ပိုမို ကောင်းမွန်စေမည်ဟု သက်သေမပြပါ။

ဆေးထိုးရန် သင့်တော်သူဟု သတ်မှတ်ခြင်းမပြုမီ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း ဦးစွာ ရှိရပါမည်

ဆက်တိုက် နာကျင်မှုသည် ရောဂါလက္ခဏာ တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတစ်ခုတည်းဖြင့် တစ်ရှူးဆိုင်ရာ ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက် မဟုတ်ပါ။ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုတွင် ရောဂါ ရာဇဝင်၊ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု၊ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ကန့်သတ်ချက်များ၊ ယခင် ခံယူခဲ့သော ကုသမှု၊ ဆေးဝါးများနှင့် လူနာ၏ ပန်းတိုင်များ ပါဝင်သင့်ပါသည်။ ရိုက်ချက်များကို ရှင်းလင်းသော ဆေးခန်းဆိုင်ရာ မေးခွန်းတစ်ခုကို ဖြေဆိုရန် အသုံးပြုသောအခါ အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ရိုက်ချက်ပေါ်ရှိ ပုံမှန်မဟုတ်မှုတစ်ခုသည် နာကျင်မှု၏ အရင်းခံ အကြောင်းရင်းကို ဖော်ထုတ်ခြင်း မရှိသလို Prolotherapy သင့်တော်ကြောင်းကိုလည်း အမြဲ သက်သေမပြပါ။

ဆရာဝန်သည် အခြား အကြောင်းရင်းများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်ပါသည်။ ဥပမာ ရောင်ရမ်းမှုဆိုင်ရာ ရောဂါ၊ ပိုးဝင်ခြင်း၊ အရိုးကျိုးခြင်း၊ ကင်ဆာ၊ အာရုံကြော အမြစ် သို့မဟုတ် အရံ အာရုံကြော ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်း၊ အခြား ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါမှ ပြန့်လာသော နာကျင်မှုနှင့် နာကျင်မှုကို ဆက်လက် တည်ရှိစေသော အချက်များစွာ ဖြစ်ပါသည်။ "လျော့ရဲသော"၊ "ယိုယွင်းသော" သို့မဟုတ် "အပြည့်အဝ မကျက်သေးသော" ဟူသော စကားလုံးများကို ၎င်းတို့ချည်းသက်သက် အသုံးပြုသောအခါ ဘေးကင်းသော ရွေးချယ်ရေး စံနှုန်းများ မဟုတ်ပါ။

Prolotherapy ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက အကြောင်းပြချက်ပါသော ကနဦး ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်၊ စံ အခြားရွေးချယ်စရာများ၏ ရှင်းလင်းချက်နှင့် လူနာအတွက် အရေးပါသော ပန်းတိုင်များကို တိုင်းတာမည့် အစီအစဉ် ရှိသင့်ပါသည်။ သင့်တော်မှုသည် ဆေးထိုးမည့် နေရာနှင့် ဆေးဝါးပစ္စည်း၊ ကုသလုပ်ငန်း ပြုလုပ်သူ၏ လေ့ကျင့်မှု၊ လူနာ၏ ကျန်းမာရေးနှင့် ဆန္ဒ၊ ရလဒ်ကို နောက်ဆက်တွဲ စောင့်ကြည့်ရန် အသင့်ရှိမှုတို့အပေါ်တွင်လည်း မူတည်ပါသည်။ ရောဂါတိုင်း သို့မဟုတ် လူတိုင်းနှင့် အသုံးပြုနိုင်သော ပုံသေ ဆေးထိုးချိန်ဇယား မရှိပါ။

ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် ကုသစောင့်ရှောက်မှု၏ အဓိက အချက် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ပါသည်

နာတာရှည် ကြွက်သားနှင့် အရိုးဆိုင်ရာ ပြဿနာ အများအပြားအတွက် အဓိက ကုသစောင့်ရှောက်မှုတွင် နားလည်လွယ်သော အသိပညာ၊ အဆင့်လိုက် လှုပ်ရှားမှု၊ ရောဂါအလိုက် လေ့ကျင့်ခန်း၊ ဝန်အားကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းနှင့် အိပ်စက်ခြင်း၊ အလုပ်၊ စိတ်ခံစားမှုနှင့် လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်ရာတွင် အခြား အတားအဆီးများကို ဂရုစိုက်ခြင်းတို့ ပါဝင်ပါသည်။ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့၏ နာတာရှည် မူလ ခါးအောက်ပိုင်း နာကျင်မှုဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်ချက် (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) သည် ကုသလုပ်ငန်းများကိုသာ အားကိုးခြင်းထက် လူနာကို ဗဟိုပြုပြီး ညှိနှိုင်းထားသော ကုသစောင့်ရှောက်မှုကို အလေးပေးပါသည်။

ဆေးထိုးခြင်းသည် သင့်တော်သည့်အခါ တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်သော ခွန်အား လေ့ကျင့်ခြင်း၊ သီးသန့် လုပ်ငန်းဆောင်တာ လေ့ကျင့်ခြင်း သို့မဟုတ် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော လှုပ်ရှားမှုများသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းကို အစားမထိုးသင့်ပါ။ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် ဆေးထိုးခြင်းက တစ်ရှူးကို ပြုပြင်ကြောင်း အထောက်အထား မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် ကိုယ်ပိုင် ကုသမှုတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ ဆေးထိုးပြီးနောက် လှုပ်ရှားမှုကို ရောဂါအမည်၊ ကုသလုပ်ငန်း၊ ရောဂါလက္ခဏာများနှင့် ဆရာဝန်၏ အကြံပြုချက်အလိုက် ချိန်ညှိသင့်ပါသည်။ အနားယူကာလ သို့မဟုတ် အဆင့်များ ခွဲထားသော ကုသမှုအစီအစဉ်ကို လူတိုင်းအတွက် တစ်ပုံစံတည်း သတ်မှတ်ခြင်း မပြုသင့်ပါ။

မည်သည့် အန္တရာယ်များနှင့် ကျန်းမာရေး အချက်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရမည်နည်း

ဆိုးကျိုးများတွင် နာကျင်မှု ယာယီ ပြန်ထခြင်း၊ အညိုအမည်း စွဲခြင်း၊ သွေးထွက်ခြင်း၊ မူးလဲခြင်း၊ ပိုးဝင်ခြင်း၊ ဓာတ်မတည့်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆေးကို တုံ့ပြန်ခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် အာရုံကြော၊ သွေးကြော၊ အရွတ်၊ အဆစ် သို့မဟုတ် အနီးရှိ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရခြင်းလည်း ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ အန္တရာယ်များသည် နေရာနှင့် နည်းစနစ်အပေါ် မူတည်ပါသည်။ ရင်ဘတ် သို့မဟုတ် လည်ပင်း အနီးတွင် ဆေးထိုးခြင်းသည် ရှားပါးသော်လည်း ပြင်းထန်သည့် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ ဥပမာ အဆုတ်အမြှေး ကြားတွင် လေဝင်၍ အဆုတ် ပိမ်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ အသေးစား စမ်းသပ်လေ့လာမှုများတွင် ကြီးမားသော နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာ မတွေ့ရှိခြင်းသည် နေရာတိုင်း သို့မဟုတ် လူတိုင်းအတွက် ဘေးကင်းကြောင်း သက်သေမပြပါ။

ကုသလုပ်ငန်း မပြုမီ အောက်ပါတို့ကို အစီရင်ခံသင့်ပါသည်။ အရေပြား သို့မဟုတ် တစ်ကိုယ်လုံး ပိုးဝင်ခြင်း၊ ဖျားခြင်း၊ သွေးလွယ်ကူစွာ ထွက်သည့် အခြေအနေ၊ သွေးခဲခြင်း တားဆေး သို့မဟုတ် သွေးဥမွှား စုစည်းခြင်း တားဆေး အသုံးပြုခြင်း၊ ဆီးချိုရောဂါ၊ အနာကျက်ခြင်း ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်း၊ ကိုယ်ခံအား နည်းခြင်း၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် နို့တိုက်ခြင်း၊ ဓာတ်မတည့်မှုများ၊ ဆေးထိုးခြင်းကြောင့် တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် ရာဇဝင်နှင့် ဆေးဝါးနှင့် အာဟာရဖြည့်စွက်စာ အားလုံး ဖြစ်ပါသည်။ ဤအချက်များသည် ပုံသေ တားမြစ်ချက် အစုတစ်ခု မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ကုသလုပ်ငန်းကို ပြုလုပ်မည် မပြုလုပ်မည်၊ မည်သည့်အချိန်နှင့် မည်သို့ ပြုလုပ်မည်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ပါသည်။ ဆရာဝန် ညွှန်ကြားထားသော သွေးခဲခြင်း တားဆေးကို ညွှန်ကြားသူနှင့် မတိုင်ပင်ဘဲ မရပ်ရပါ။

အသိပေး သဘောတူညီချက်တွင် မည်သည့်အရာများ ပါဝင်သင့်သနည်း

သဘောတူညီချက်သည် အဆိုပြုထားသော ကုသလုပ်ငန်းအတွက် သီးသန့် ဖြစ်သင့်ပြီး အောက်ပါတို့ကို လွှမ်းခြုံသင့်ပါသည်။

• ကနဦး ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်နှင့် ကျန်ရှိနေသော မသေချာမှုများ
• တိကျသော ဆေးဝါးပစ္စည်း၊ ပြင်းအား၊ ထပ်ဆောင်း ပစ္စည်းများ၊ နေရာနှင့် အပ်ကို လမ်းညွှန်သည့် နည်းလမ်း
• ရောဂါအလိုက် သီးသန့် အထောက်အထားနှင့် မတိုးတက်နိုင်ခြေ သို့မဟုတ် ရောဂါလက္ခဏာများ ပိုဆိုးလာနိုင်ခြေ
• ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု သို့မဟုတ် ဆေးမထိုးခြင်း အပါအဝင် သင့်လျော်သော အခြားရွေးချယ်စရာများ
• အဖြစ်များသော နှင့် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်များ၊ ဆေးထိုးပြီးနောက် စောင့်ရှောက်မှုနှင့် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို ကိုင်တွယ်မည့် အစီအစဉ်
• မျှော်မှန်းထားသော ကုန်ကျစရိတ်၊ ရှိနိုင်သော အကျိုးစီးပွား ပဋိပက္ခများနှင့် ခွင့်ပြုထားသော ညွှန်ပြချက်ပြင်ပ အသုံးပြုမှု
• အစီအစဉ် ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်ရာတွင် အသုံးပြုမည့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရလဒ်များနှင့် ပြန်လည်သုံးသပ်မည့် အချိန်မှတ်များ

သဘောတူညီချက်သည် အတူတကွ ဆုံးဖြတ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ရလဒ်ကို အာမခံခြင်း မဟုတ်ပါ။ အထောက်အထား မရှိပါက သို့မဟုတ် အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုစီအတွက် သီးခြား သဘောတူညီချက် မရှိပါက ဆေးထိုးမှု အစုတစ်ခု သို့မဟုတ် ဖြည့်စွက် ကိရိယာများကို မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည်ဟု တင်ပြခြင်း မပြုသင့်ပါ။

ဆေးမထိုးမီ သို့မဟုတ် ဆေးထိုးပြီးနောက် အန္တရာယ် လက္ခဏာများ

အောက်ပါ လက္ခဏာများ ရှိပါက ကျောရိုးအောက်ပိုင်း အာရုံကြောအစုအဝေး ဖိမိရောဂါ (Cauda equina syndrome) ဆိုင်ရာ NICE လမ်းညွှန်ချက် (တဘ်အသစ်တွင် ပွင့်မည်) အတိုင်း အရေးပေါ် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ခံယူရပါမည်။ ၎င်းတို့မှာ ခြေလက် အားနည်းခြင်း အသစ် ဖြစ်ပေါ်ခြင်း သို့မဟုတ် တိုးလာခြင်း၊ လိင်အင်္ဂါ သို့မဟုတ် တင်ပါး ပတ်လည် ထုံကျဉ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆီး သို့မဟုတ် ဝမ်း ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ အောက်ပါ အခြေအနေများတွင်လည်း ချိန်းထားသော ဆေးထိုးရန် လာရောက်မည့်အစား အရေးပေါ် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ခံယူသင့်ပါသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဖျားခြင်းနှင့်အတူ အဆစ် ပူနွေး ရောင်ရမ်းခြင်း၊ ပြင်းထန်သော မတော်တဆမှု၊ အကြောင်းရင်းမသိသော တစ်ကိုယ်လုံး နေမကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် ရင်ဘတ်၊ ဝမ်းဗိုက် သို့မဟုတ် အာရုံကြော စနစ်တွင် ပြင်းထန်သော ရောဂါလက္ခဏာများ ဖြစ်ပါသည်။

ဆေးထိုးပြီးနောက် အောက်ပါ အခြေအနေများတွင် အရေးပေါ် အကြံဉာဏ် ရယူသင့်ပါသည်။ နာကျင်မှု သို့မဟုတ် ရောင်ရမ်းမှု လျင်မြန်စွာ တိုးလာခြင်း၊ နီမြန်းမှု ပြန့်ပွားလာခြင်း၊ ဖျားခြင်း သို့မဟုတ် ချမ်းတုန်ခြင်း၊ ပြည် သို့မဟုတ် အရည်ယိုခြင်း၊ လှုပ်ရှား၍ သို့မဟုတ် ကိုယ်အလေးချိန် ထမ်း၍ မရခြင်း သို့မဟုတ် ထုံကျဉ်ခြင်း သို့မဟုတ် အားနည်းခြင်း အသစ် ဖြစ်ပေါ်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပါသည်။ အသက်ရှူရ ခက်ခဲခြင်း၊ ရင်ဘတ် နာကျင်ခြင်း၊ သတိလစ်ခြင်း၊ ပြင်းထန်သော ဓာတ်မတည့်မှု သို့မဟုတ် ရုတ်တရက် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ရောဂါလက္ခဏာများ ရှိပါက အရေးပေါ် ဝန်ဆောင်မှုကို ခေါ်ဆိုပါ။

မဆုံးဖြတ်မီ မေးသင့်သော မေးခွန်းများ

မည်သည့် ရောဂါအမည်ကို ကုသနေသနည်း၊ ထိုရောဂါနှင့် ကိုက်ညီသော အထောက်အထား မည်သည်တို့ ရှိသနည်း၊ မည်သည့် ရလဒ်များကို တိုင်းတာမည်နည်းနှင့် မည်သည့် အခြားရွေးချယ်စရာများ ရှိနေသေးသနည်းဟု သင် မေးမြန်းသင့်ပါသည်။ ကုသလုပ်ငန်းကို မည်သူ ပြုလုပ်မည်နည်း၊ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်မည်နည်း၊ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို မည်သို့ ဆက်လက် ပြုလုပ်မည်နည်းနှင့် မည်သည့် စံနှုန်းများက ဆရာဝန်ကို ထပ်မံ ဆေးထိုးမည့်အစား ရပ်တန့်စေမည်နည်းဟုလည်း မေးမြန်းပါ။

အထောက်အထားအပေါ် အခြေခံသော နိုင်ငံတကာ စံ Prolotherapy ကုသမှု အကြိမ်ရေ မရှိပါ။ တိုးတက်မှု မရှိပါက ပြင်းအား၊ ပမာဏ သို့မဟုတ် ဖြည့်စွက် ကုသမှုများကို အလိုအလျောက် တိုးမြှင့်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်နှင့် အစီအစဉ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်သင့်ပါသည်။

အနှစ်ချုပ်

Prolotherapy ကို ရွေးချယ်ထားသော အချို့ ကြွက်သားနှင့် အရိုးဆိုင်ရာ ရောဂါများအတွက် ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုအဖြစ် ဆွေးနွေးနိုင်ပါသည်။ သို့သော် အထောက်အထားသည် ရောဂါအလိုက် သီးသန့် ဖြစ်ပြီး များသောအားဖြင့် မသေချာပါ။ ၎င်းကို တစ်ရှူး အသစ် ဖန်တီးကြောင်း သက်သေပြပြီးသော၊ ရောဂါကို ပြောင်းလဲစေသော သို့မဟုတ် ရေရှည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုကို အာမခံသော လမ်းကြောင်းအဖြစ် မဖော်ပြသင့်ပါ။ တာဝန်ယူမှုရှိသော ကုသစောင့်ရှောက်မှုသည် ရောဂါအမည် သတ်မှတ်ချက်နှင့် လက်ခံထားသော အဓိက ကုသမှုမှ စတင်ပါသည်။ ၎င်းတွင် ကုသလုပ်ငန်းအတွက် သီးသန့် သဘောတူညီချက်နှင့် အန္တရာယ် စိစစ်ခြင်း ပါဝင်ပြီး တက်ကြွသော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းကာ ထပ်မံ ဆေးမထိုးမီ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို အကဲဖြတ်ပါသည်