ခွဲစိတ်မှုမပါသော ပေရိုနီ ရောဂါ ကုသမှု၊ ရှော့ခ်ဝေ့ဖ်၊ ဆေးထိုးခြင်းနှင့် ဆွဲဆန့်ခြင်း

ပေရိုနီ ရောဂါ (Peyronie's Disease) ဟု ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ချက် ရရှိထားသူများ သို့မဟုတ် အရေပြားအောက်တွင် အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူး စုပုံခြင်းကြောင့် လိင်အင်္ဂါ ကောက်ကွေးနေသူများအတွက် ခွဲစိတ်ကုသမှုသည် အမြဲတမ်း ပထမဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ယခုအခါ ခွဲစိတ်မှုမပါသော ပေရိုနီ ရောဂါ ကုသနည်းများ ရှိပါသည်။ ၎င်းတို့ကို အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူးကို သတ်မှတ်နေရာတွင် ဖြိုခွဲရန်၊ ရေမြှုပ်သဏ္ဌာန် တစ်ရှူးကို ဖုံးအုပ်ထားသော အမြှေးပါးလွှာ (Tunica Albuginea) ၏ ပျော့ပြောင်းမှုကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရန်နှင့် ပုံပျက်နေသော ဖွဲ့စည်းပုံကို ပုံမှန်နှင့် နီးစပ်လာအောင် ပြုပြင်ရန် ရည်ရွယ်၍ ဒီဇိုင်းပြုလုပ်ထားပါသည်။ ဤဆောင်းပါးတွင် ကုသနည်းတစ်ခုစီ၏ လုပ်ဆောင်ပုံ၊ ရောဂါအဆင့်အလိုက် သင့်လျော်မှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက် မချမီ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် အချက်များကို ရှင်းပြထားပါသည်။

ပေရိုနီ ရောဂါ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်သနည်း

ပေရိုနီ ရောဂါသည် Tunica Albuginea အလွှာ နေရာတွင် အမျှင်ဓာတ် အမာရွတ် (Fibrotic Plaque) ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ Tunica Albuginea သည် ရေမြှုပ်သဏ္ဌာန် တစ်ရှူးကို ဖုံးအုပ်ထားသော အမြှေးပါးအိတ် ဖြစ်ပြီး လိင်အင်္ဂါ မာတောင့်စဉ် သွေးကို ထိန်းထားသည့် တာဝန်ရှိပါသည်။ အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူး စုပုံလာသည့်အခါ ထိုနေရာရှိ တစ်ရှူးသည် ပျော့ပြောင်းမှု ဆုံးရှုံးသွားပြီး လိင်အင်္ဂါ၏ တစ်ဘက်ခြမ်းသည် ပုံမှန်အတိုင်း မကျယ်ပြန့်နိုင်တော့ပါ။ ထို့ကြောင့် မာတောင့်စဉ် လိင်အင်္ဂါသည် ကောက်ကွေးခြင်း၊ ပုံပျက်ခြင်း သို့မဟုတ် နာရီသဲပုံကဲ့သို့ ကျဉ်းပြီး ချိုင့်ဝင်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပါသည်။ အချို့ဖြစ်ရပ်များတွင် သွေးပြန်ကြော ယိုစိမ့်ခြင်း (Venous Leak) အခြေအနေကြောင့် လိင်စွမ်းရည် ကျဆင်းခြင်း (ED) ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ပေရိုနီ ရောဂါ ကုသမှုသည် အဘယ်ကြောင့် အချိန်ယူရသနည်း

ပေရိုနီ ရောဂါ ကုသမှုသည် ကောက်ကွေးမှုကို ချက်ချင်း ပြုပြင်ပေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ တစ်ရှူး ပြန်လည်ပြုပြင်ဖွဲ့စည်းခြင်း (Tissue Remodeling) နှင့် ဆက်စပ်ပါသည်။

ဖြစ်ပြီးသား အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူးသည် များသောအားဖြင့် မာကျောပြီး ပျော့ပြောင်းမှု လျော့နည်းနေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်က လှုံ့ဆော်မှုကို တုံ့ပြန်ပြီး တစ်ရှူးကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေကာ ဖွဲ့စည်းပုံ၏ ပျော့ပြောင်းမှုကို တဖြည်းဖြည်း ပြုပြင်နိုင်ရန် စောင့်ရှောက်မှုသည် ဆက်တိုက်ဖြစ်မှုကို အားကိုးရပါသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ခွဲစိတ်မှုမပါသော ကုသမှုအစီအစဉ်သည် ရောဂါအဆင့်၊ အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူး၏ သိပ်သည်းမှုနှင့် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ တုံ့ပြန်မှုပေါ် မူတည်၍ ၂ မှ ၃ လခန့် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ ကြာနိုင်ပါသည်။

ရောဂါအဆင့်များနှင့် ခွဲစိတ်မှုမပါသော ကုသမှုအတွက် သင့်လျော်မှု

ရောဂါအဆင့်ကို အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းသည် ကုသနည်း ရွေးချယ်ရာတွင် အရေးကြီးပါသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် အဆင့်နှစ်ဆင့် ခွဲခြားပါသည်။ ပထမမှာ ရုတ်တရက် ရောင်ရမ်းသည့်အဆင့် (Acute Phase) ဖြစ်ပြီး များသောအားဖြင့် ပထမ ၁၂ မှ ၁၈ လအတွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဤအဆင့်တွင် လူနာသည် မာတောင့်စဉ် နာကျင်သည့် လက္ခဏာ ရှိနိုင်ပြီး အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူးသည် လုံးဝ မမာကျောသေးပါ။ ဒုတိယမှာ နာတာရှည်အဆင့် (Chronic Phase) ဖြစ်ပြီး အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူးသည် တည်ငြိမ်စ ပြုလာကာ နာကျင်သည့် လက္ခဏာများ များသောအားဖြင့် လျော့နည်းသွားသော်လည်း ကောက်ကွေးမှုနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံ ဆုံးရှုံးမှုတို့ ကျန်ရှိနေပါသည်။

ခွဲစိတ်မှုမပါသော ကုသမှုကို အဆင့်နှစ်ခုစလုံးတွင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားနိုင်သော်လည်း ပန်းတိုင်နှင့် တုံ့ပြန်မှု ကွာခြားပါသည်။ လူနာသည် မိမိနှင့် သင့်လျော်သော ကုသနည်းကို သတ်မှတ်နိုင်ရန် ဆရာဝန်ထံမှ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ခံယူသင့်ပါသည်။

ခွဲစိတ်မှုမပါသော ပေရိုနီ ရောဂါ ကုသမှုတွင် အဓိက ကုသနည်းများ

၁။ တိကျမှုမြင့် ဗဟိုပြု ရှော့ခ်ဝေ့ဖ် ကုထုံး (f-ESWT)

ဤကုထုံးသည် အထူးပြု ပြင်းအားအဆင့်ရှိ ကြိမ်နှုန်းနိမ့် အသံလှိုင်းများကို အသုံးပြု၍ အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူး စုပုံနေသော နေရာသို့ စွမ်းအင်ကို နက်ရှိုင်းစွာ တိကျစွာ ပို့ပေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ လုပ်ဆောင်ပုံမှာ အမျှင်ဓာတ် အမာရွတ်ရှိ ကယ်လ်စီယမ် ချိတ်ဆက်မှုကို ထိုးခွဲဖျက်ဆီးခြင်းနှင့်အတူ တစ်ရှူး ပြုပြင်မှုကို အထောက်အကူပြုရန် သွေးကြောအသစ် ဖြစ်ပေါ်ခြင်း (Neoangiogenesis) ကို လှုံ့ဆော်ပေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဗဟိုပြု ရှော့ခ်ဝေ့ဖ် ပစ်လွှတ်ခြင်းသည် သွေးပြန်ကြော ယိုစိမ့်ခြင်းနှင့် တွဲဖက်ဖြစ်ပေါ်သော လိင်စွမ်းရည် ကျဆင်းခြင်း (ED) အခြေအနေကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း စီမံကုသရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

၂။ အနာတွင်း ပြန်လည်ရှင်သန်စေသော ဆေးထိုးကုသနည်း (Activated Concentrated Growth Factors)

ဤကုသနည်းသည် ပြင်းအားမြင့် သွေးဥမွှား ထုတ်ယူထားသော အရည်ကို အာထရာဆောင်း လမ်းညွှန်မှုဖြင့် (Ultrasound-guided) အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူး၏ အလယ်ဗဟိုသို့ သတ်မှတ်နေရာတွင် ထိုးသွင်းခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ပန်းတိုင်မှာ အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူး၏ မျက်နှာပြင် တင်းအားကို ဖြိုခွဲရန်၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရထားသော ဆဲလ်များ ပြန်လည်ပြုပြင်သည့် ဖြစ်စဉ်ကို လှုံ့ဆော်ရန်နှင့် Tunica Albuginea အလွှာသို့ ပျော့ပြောင်းမှု ပြန်လည်ရရှိစေရန် သွေးကြောအသစ် ဖြစ်ပေါ်ခြင်းကို အထောက်အကူပြုရန် ဖြစ်ပါသည်။

၃။ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆွဲဆန့်အား ကုထုံး (Vacuum Erection Device၊ VED)

ဤကုထုံးသည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လေစုပ်ကိရိယာမှတစ်ဆင့် စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆွဲဆန့်အား (Mechanical Stretch) ကို အသုံးပြု၍ တစ်ရှူးတွင် တစ်ပြေးညီ တင်းအား ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းသည် အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူးကို ဆွဲဆန့်ဖြိုခွဲရန်နှင့် ကော်လာဂျင် အမျှင်များကို အသစ်ပြန်လည် စီစဉ်ရာတွင် အထောက်အကူ ပြုပါသည်။ ကောက်ကွေးနေသော ဖွဲ့စည်းပုံကို ဆက်တိုက် ပြုပြင်နိုင်ရန် များသောအားဖြင့် အခြားကုသနည်းများနှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုပါသည်။ သင့်လျော်သော ဆွဲအားနှင့် စည်းချက်ကို ရရှိစေရန် VED ကို ဆရာဝန်၏ အကြံပြုချက်အောက်တွင် အသုံးပြုသင့်ပါသည်။

၄။ စအိုမှတစ်ဆင့် QMR (Quantum Molecular Resonance)

ဤကုသနည်းသည် တင်ပါးဆုံတွင်းရှိ အာရုံကြောစနစ်နှင့် နက်ရှိုင်းသော သွေးကြော ဖွဲ့စည်းပုံများ၏ လုပ်ဆောင်မှုကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရန် စွမ်းအင်လှိုင်းများ ပို့ပေးရန်အတွက် စအိုမှတစ်ဆင့် ကိရိယာကို ထည့်သွင်းခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းသည် အပူမသုံးသော ကုသနည်း (Non-thermal) ဖြစ်သောကြောင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နေရာရှိ ဆဲလ်များ ပြန်လည်ပြုပြင်မှုကို လှုံ့ဆော်ရန် သင့်လျော်ပါသည်။

ကုသမှုအစီအစဉ် မစတင်မီ ရောဂါရှာဖွေဖော်ထုတ်ခြင်း

မည်သည့်ကုသနည်းကိုမဆို မစတင်မီ Penile Color Doppler Ultrasonography ဖြင့် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းသည် အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူး၏ တည်နေရာ၊ အနက်နှင့် အရွယ်အစားကို တိကျစွာ ဖော်ထုတ်ရာတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပါသည်။ ထို့အပြင် သွေးပြန်ကြော ယိုစိမ့်ခြင်း အခြေအနေလည်း ရှိ မရှိကို အကဲဖြတ်ပါသည်။ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု ရလဒ်သည် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ထိခိုက်မှု သဘောသဘာဝနှင့် ကိုက်ညီသော ကုသမှုအစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲနိုင်စေပါသည်။

PYONG MEN ၏ ကုသမှု ချဉ်းကပ်ပုံ

PYONG MEN တွင် ခွဲစိတ်မှုမပါသော ပေရိုနီ ရောဂါ ကုသမှု ချဉ်းကပ်ပုံကို ထိခိုက်မှု ပြင်းထန်မှု၊ ရောဂါအဆင့်နှင့် လူနာ၏ ပန်းတိုင်ပေါ် မူတည်၍ လှေကားထစ်ပုံစံ အဆင့်ဆင့် အစီအစဉ်အဖြစ် ဒီဇိုင်းပြုလုပ်ထားပါသည်။ ၎င်းတွင် Activated Concentrated Growth Factors ဆေးထိုးခြင်း၊ ဗဟိုပြု ရှော့ခ်ဝေ့ဖ် ကုထုံး၊ စအိုမှတစ်ဆင့် QMR နှင့် စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆွဲဆန့်အား ကုထုံးတို့ကို သင့်လျော်သော အချိုးအစားဖြင့် ပေါင်းစပ် ပါဝင်နိုင်ပါသည်။

ကုသမှုအစီအစဉ်ကို ဆေးခန်းဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုနှင့် အာထရာဆောင်း စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု ပြီးမှသာ သတ်မှတ်ပါသည်။ ဘတ်ဂျက်အလိုက်သာ ရွေးချယ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကုသမှု ရလဒ်သည် ရောဂါအဆင့်၊ အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူး၏ သိပ်သည်းမှုနှင့် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ တုံ့ပြန်မှုပေါ် မူတည်ပါသည်။

အကျဉ်းချုပ်

• ပေရိုနီ ရောဂါသည် Tunica Albuginea အလွှာတွင် အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူး စုပုံခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး လိင်အင်္ဂါ ကောက်ကွေးစေကာ လိင်စွမ်းရည် ကျဆင်းခြင်း (ED) လည်း တွဲဖက်ဖြစ်နိုင်ပါသည်
• ခွဲစိတ်မှုမပါသော ကုသမှုတွင် ဗဟိုပြု ရှော့ခ်ဝေ့ဖ် ကုထုံး၊ Growth Factors ဖြင့် အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူးကို ဖြိုခွဲရန် ဆေးထိုးခြင်း၊ VED နှင့် စအိုမှတစ်ဆင့် QMR တို့ ပါဝင်ပါသည်
• တစ်ရှူး ဖွဲ့စည်းပုံ ပြုပြင်ခြင်းသည် ချက်ချင်း မဖြစ်ပေါ်သောကြောင့် ကုသမှုသည် ၂ မှ ၃ လ ဆက်တိုက်ဖြစ်မှုကို အားကိုးရပါသည်
• ကုသနည်း ရွေးချယ်မှုသည် ရောဂါအဆင့်နှင့် လိင်အင်္ဂါ အာထရာဆောင်း စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု (Penile Color Doppler Ultrasonography) ရလဒ်ပေါ် မူတည်ပါသည်
• ရလဒ်သည် ရောဂါအဆင့်၊ အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူး၏ သိပ်သည်းမှုနှင့် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ သီးသန့် တုံ့ပြန်မှုပေါ် မူတည်ပါသည်

မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ (FAQ)

၁။ ခွဲစိတ်မှုမပါသော ပေရိုနီ ရောဂါ ကုသမှုသည် လူတိုင်းနှင့် သင့်လျော်ပါသလား ဖြစ်ရပ်တိုင်း မဟုတ်ပါ။ ခွဲစိတ်မှုမပါသော ကုသမှုသည် ဤကုသနည်းများက ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြုပြင်ရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်သည့် အဆင့်တွင် အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူးနှင့် ကောက်ကွေးမှု ရှိကြောင်း အကဲဖြတ်စစ်ဆေးထားသော လူနာများနှင့် သင့်လျော်ပါသည်။ အလွန်ပြင်းထန်စွာ ကောက်ကွေးနေသော လူနာများသည် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်နှင့်အတူ အခြားရွေးချယ်မှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် လိုအပ်နိုင်ပါသည်။

၂။ ပြောင်းလဲမှု မြင်ရရန် ကုသမှုကို မည်မျှကြာအောင် ခံယူရမည်နည်း အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူးကို ဖြိုခွဲခြင်းနှင့် တစ်ရှူး ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြုပြင်ခြင်းသည် အချိန်ယူရသောကြောင့် ယေဘုယျ ကုသမှုအစီအစဉ်သည် ၂ မှ ၃ လ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပါသည်။ သတိပြုမိနိုင်သော ပြောင်းလဲမှုသည် လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကွာခြားပါသည်။

၃။ ဗဟိုပြု ရှော့ခ်ဝေ့ဖ် ကုထုံး ခံယူရာတွင် နာကျင်ပါသလား ဤကုသနည်းသည် စွမ်းအင်နိမ့် အသံလှိုင်းများကို အသုံးပြုပါသည်။ လူနာအများစုသည် ထုံဆေး မလိုအပ်ဘဲ ကုသမှု ခံယူနိုင်ပါသည်။ ခံစားရမှုသည် များသောအားဖြင့် လက်ခံနိုင်သည့် အဆင့်တွင် ရှိပါသည်။

၄။ Growth Factors ဆေးထိုးခြင်းသည် မည်သို့ ဖြစ်သနည်း ၎င်းသည် ပြင်းအားမြင့်စွာ ထုတ်ယူထားသော ဇီဝပစ္စည်းကို အာထရာဆောင်း လမ်းညွှန်မှုဖြင့် အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူး တည်ရှိရာ နေရာသို့ ထိုးသွင်းခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် တိကျမှု ရှိပြီး ကုသနေစဉ် မသက်မသာ ဖြစ်မှု လျော့နည်းပါသည်။

၅။ မကုသပါက မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း ရုတ်တရက် ရောင်ရမ်းသည့်အဆင့်တွင် လက္ခဏာအချို့သည် အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း တည်ငြိမ်ပြီးသား အမျှင်ဓာတ် တစ်ရှူးသည် များသောအားဖြင့် အလိုအလျောက် မလျော့နည်းပါ။ စောစီးစွာ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းသည် သင့်လျော်သော ကုသနည်းကို သတ်မှတ်ရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်ပါမည်။

၆။ VED ကို အိမ်တွင် ကိုယ်တိုင် အသုံးပြုနိုင်ပါသလား လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ထိခိုက်မှု သဘောသဘာဝနှင့် ကိုက်ညီသော ဆွဲအား၊ ကြာချိန်နှင့် အကြိမ်ရေကို သတ်မှတ်နိုင်ရန် ဆရာဝန်၏ အကြံပြုချက်အောက်တွင် အသုံးပြုသင့်ပါသည်။