PYONG MEN ကုသရေး နည်းပညာများ၊ ခြုံငုံသုံးသပ်ချက်

လက်ရှိတွင် အမျိုးသား ကျန်းမာရေးကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရန် နည်းပညာသည် ဆေးဝါး အသုံးပြုခြင်း သို့မဟုတ် ခွဲစိတ်ကုသခြင်းတွင်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း မရှိပါ။ ဆဲလ်များ၊ သွေးကြောများ၊ အာရုံကြောများနှင့် တင်ပါးဆုံတွင်း ကြွက်သားများ အဆင့်တွင် အလုပ်လုပ်သော နည်းပညာ ပုံစံအမျိုးမျိုး ပါဝင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် နည်းပညာ အမျိုးအစားတစ်ခုစီ မည်သို့ အလုပ်လုပ်သည်နှင့် မည်သည့် အခြေအနေများနှင့် သင့်လျော်သည်ကို နားလည်ခြင်းသည် ကုသမှုနည်းလမ်း မရွေးချယ်မီ အရေးကြီးသော အစပြုချက် ဖြစ်ပါသည်။

ဤဆောင်းပါးတွင် PYONG MEN ၌ အသုံးပြုသော အဓိက နည်းပညာများကို ၎င်းတို့၏ အလုပ်လုပ်ပုံ ယန္တရားနှင့် အမျိုးသား ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှု အစီအစဉ်တွင် ကုသလုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုစီ၏ အခန်းကဏ္ဍတို့နှင့်အတူ အကျဉ်းချုပ် ဖော်ပြထားပါသည်။

PYONG MEN ရှိ နည်းပညာများ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အခြေခံမူ

အမျိုးသား ကျန်းမာရေးသည် သွေးကြောစနစ်၊ ဟော်မုန်းများ၊ အာရုံကြောစနစ်နှင့် တင်ပါးဆုံတွင်း ကြွက်သားများ၏ ဖွဲ့စည်းပုံ စသည့် စနစ်များစွာ ပူးပေါင်း အလုပ်လုပ်မှု၏ ရလဒ် ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် PYONG MEN ရှိ နည်းပညာကို သီးခြားခွဲထားသော ကုသလုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုတည်းအဖြစ် အသုံးမပြုပါ။ လူတစ်ဦးချင်းစီတွင် အကဲဖြတ်စစ်ဆေး၍ သိရှိနိုင်သော အကြောင်းရင်းအလိုက် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် ထောက်ကူ အလုပ်လုပ်စေရန် ဆရာဝန်က စီစဉ်ရေးဆွဲသော ဆေးခန်းသုံး ကိရိယာ အစုအဖွဲ့တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုပါသည်။

တိကျမှုမြင့် ဗဟိုပြု ရှော့ခ်ဝေ့ဖ် ကုထုံး (f-ESWT)

ဗဟိုပြု ရှော့ခ်ဝေ့ဖ် ကုထုံး (Focused Shockwave) သည် စွမ်းအင်နိမ့် ဗဟိုပြု ရှော့ခ်လှိုင်းများကို အသုံးပြု၍ လိင်အင်္ဂါ၏ ရေမြှုပ်ပုံ တစ်ရှူးနှင့် တင်ပါးဆုံတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စွမ်းအင် ပို့လွှတ်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များသည် အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်။

• သွေးကြောမျှင် အသစ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေသော (Neoangiogenesis) Vascular Endothelial Growth Factor (VEGF) ၏ ထုတ်လွှတ်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးခြင်း
• အမြှေးပါးကို အဏုကြည့်အဆင့်တွင် ဖြိုခွဲပေးခြင်းနှင့် သွေးကြောနံရံ၏ အတွင်းလွှာကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးခြင်း (Endothelial repair)
• အလွန်အကျွံ ခံစားတုံ့ပြန်မှု ရှိသော အခြေအနေများတွင် အာရုံကြောများ၏ ခံစားလွယ်မှုကို လျှော့ချပေးခြင်း (Neuromodulation)

f-ESWT ၏ အခန်းကဏ္ဍသည် သွေးကြောစနစ်ကြောင့် ဖြစ်သော လိင်စွမ်းရည် ကျဆင်းခြင်း (Vasculogenic ED)၊ ပေရိုနီ ရောဂါ (Peyronie’s Disease) နှင့် လိင်အင်္ဂါ ဒဏ်ရာမှ စ၍ သုတ်လွှတ်ချိန် စောခြင်းနှင့် တင်ပါးဆုံတွင်း နာတာရှည် နာကျင်မှု အခြေအနေ၊ Chronic pelvic pain syndrome (CPPS) အထိ အခြေအနေများစွာကို လွှမ်းခြုံပါသည်။

Transrectal QMR (Quantum Molecular Resonance) ကုထုံး

Transrectal QMR သည် ဆီးကျိတ်ဆဲလ်များနှင့် မျိုးပွားအင်္ဂါစနစ်၏ နက်ရှိုင်းသော ဖွဲ့စည်းပုံများ ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းကို လှုံ့ဆော်ရန် သတ်မှတ်ထားသော ကြိမ်နှုန်းရှိ လှိုင်းများ ပို့လွှတ်နိုင်ရန် စအိုမှတစ်ဆင့် ကိရိယာကို ထည့်သွင်းခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဤနည်းပညာသည် အပူမသုံးဘဲ (Non-thermal) သွေးလည်ပတ်မှုကို ထောက်ပံ့ခြင်းနှင့် ရောင်ရမ်းမှုကို လျှော့ချခြင်းတွင် အခန်းကဏ္ဍ ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် တင်ပါးဆုံတွင်း ဧရိယာရှိ နုနယ်သော တစ်ရှူးများကို စောင့်ရှောက်ရန် သင့်လျော်ပါသည်။

Superdose Activated Purified Growth Factor ဆေးထိုးကုသခြင်း

Superdose Activated Purified Growth Factor သည် ပြင်းအားမြင့် သွေးဥမွှားမှ ထုတ်ယူထားသော အနှစ်ကို လိင်အင်္ဂါ၏ ရေမြှုပ်ပုံ တစ်ရှူးအတွင်းသို့ သို့မဟုတ် ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် လိုအပ်သော နေရာသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးသွင်းသည့် ကုသလုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များသည် အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်။

• သွေးကြော အသစ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်ပေးခြင်း
• ပြန်ကန်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားသော တစ်ရှူး ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးခြင်း
• ဖရီးရယ်ဒီကယ်များကြောင့် ဖြစ်သော ဖိစီးမှု အခြေအနေ (Oxidative Stress) ကို လျှော့ချပေးခြင်း
• ပေရိုနီ ရောဂါ သို့မဟုတ် လိင်အင်္ဂါ ဒဏ်ရာ (Penile Trauma) ရှိသူများတွင် အမြှေးပါး၏ တင်းမာမှုကို ဖြိုခွဲရန် သတ်မှတ်ထားသော နေရာတွင် (Ultrasound-guided) ထိုးသွင်းခြင်း

Advanced Pelvic Neuro-Vascular Protocol လုပ်ထုံးလုပ်နည်း

လျှပ်စစ်သံလိုက် နည်းပညာဖြစ်သော Pelvic Magnetic Stimulation (PMS) ကို အသုံးပြု၍ တင်ပါးဆုံတွင်း ကြွက်သားများကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် ကျုံ့စေရန် (Supramaximal Contraction) လေ့ကျင့်ပေးပြီး ကြွက်သားများ ပြေလျော့စေရန်လည်း တွဲဖက် လေ့ကျင့်ပေးသော တင်ပါးဆုံတွင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေး လုပ်ထုံးလုပ်နည်း ဖြစ်ပါသည်။

ဤကုသမှုအစီအစဉ်ကို အဏုကြည့်အဆင့်တွင် ရောင်ရမ်းမှု လျှော့ချရန် စွမ်းအားမြင့် လေဆာ (High Power Laser) ဖြင့် ဖြည့်စွက်နိုင်ပါသည်။ ကုသမှုအစီအစဉ်၏ အခန်းကဏ္ဍသည် လိင်စွမ်းရည် ကျဆင်းခြင်း (ED) တွင် သွေးပြန်ကြော ယိုစိမ့်မှု (Venous Leak) ကို စီမံကုသခြင်းမှ စ၍ သုတ်လွှတ်ချိန် ထိန်းချုပ်မှု လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် CPPS ရှိသူများတွင် ကြွက်သားများ ပြေလျော့စေရန် ကူညီခြင်းအထိ လွှမ်းခြုံပါသည်။

Doctor’s Selection ကုသနည်း (Western Medical Dry Needling + High Power Laser)

သတ်မှတ်ထားသော နေရာအတွက် ကုသလုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်ပြီး အနောက်တိုင်း ဆေးပညာ အပ်စိုက်ကုသနည်း (Western Medical Dry Needling) ကို အသုံးပြုပါသည်။ ၎င်းသည် ခန္ဓာဗေဒနှင့် ကြွက်သားအရိုးစနစ်၏ မူများအတိုင်း ဆေးဘက်သုံး အပ်ကို အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်ပြီး တင်ပါးဆုံတွင်း ကြွက်သားများရှိ ဝှက်နေသော နာကျင်မှတ်များ (Myofascial Trigger Points) သို့ တိကျစွာ ရောက်ရှိစေရန် ဖြစ်ပါသည်။ ရည်ရွယ်ချက်သည် ကြွက်သား အဖုအထုံးများကို ပြေလျော့စေရန် ကူညီခြင်း သို့မဟုတ် ကျုံ့ထားဆဲ ဖြစ်သော နာကျင်မှတ်များကို အလုပ်မလုပ်တော့စေရန် ပြုလုပ်ခြင်း၊ အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ အာရုံကြောများနှင့် သွေးကြောများအပေါ် ဖိအားကို လျှော့ချခြင်းနှင့် ကြွက်သားများ ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ ပြန်လည် ပြေလျော့လာစေရန် ထောက်ပံ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဤကုသလုပ်ငန်းစဉ်သည် ယခင်ပုံစံ အပ်စိုက်ကုသနည်း (traditional acupuncture) နှင့် ကွဲပြားပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ကြွက်သားများ၊ အာရုံကြောများ၏ ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ဆေးခန်းတွင် တွေ့ရှိရသော နာကျင်မှတ်များမှ နေရာများကို သတ်မှတ်ပြီး စွမ်းအင် လမ်းကြောင်း (meridian) သဘောတရားကို အဓိက မူအဖြစ် အသုံးမပြုသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ PYONG MEN တွင် ဆရာဝန်သည် တင်ပါးဆုံတွင်း ပတ်လည်နှင့် လိင်အင်္ဂါ အရင်း ဧရိယာတွင် အနောက်တိုင်း ဆေးပညာ အပ်စိုက်ကုသနည်းကို စွမ်းအားမြင့် လေဆာ ကုထုံးနှင့် တွဲဖက်၍ အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းသည် ထိုသတ်မှတ်နေရာရှိ ရောင်ရမ်းမှုကို လျှော့ချရန်နှင့် ကုသလုပ်ငန်းစဉ် ပြီးနောက် ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုကို ထောက်ပံ့ရန် ဖြစ်ပါသည်။

၎င်းသည် CPPS နှင့် တင်ပါးဆုံတွင်း ကြွက်သား အလွန်အကျွံ လှုပ်ရှားမှု (Pelvic Floor Hyperactivity) တွဲဖက်ပါဝင်သော သုတ်လွှတ်ချိန် စောခြင်း အခြေအနေများနှင့် သင့်လျော်ပါသည်။

စက်မှုဆိုင်ရာ ဆွဲအား ကုထုံး (Vacuum Erection Device, VED)

စက်မှုဆိုင်ရာ ဆွဲအား ကုထုံး (Mechanical Tension Therapy) သည် ဆေးဘက်သုံး လေစုပ်ကိရိယာမှတစ်ဆင့် စက်မှုဆိုင်ရာ ဆွဲအား (Mechanical Stretch) ကို အသုံးချ၍ တစ်ရှူးအပေါ် ညီညာသော တင်းအားကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဤနည်းလမ်းသည် ပေရိုနီ ရောဂါနှင့် လိင်အင်္ဂါ ဒဏ်ရာ ရှိသူများတွင် အမြှေးပါးကို ဆွဲဆန့်ပြီး ဖြိုခွဲရန်နှင့် ဖွဲ့စည်းပုံကို ချိန်ညှိရန် ကူညီခြင်းတွင် အခန်းကဏ္ဍ ရှိပါသည်။ ဖွဲ့စည်းပုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုကို ပိုမို စနစ်တကျ ဖြစ်စေရန် အခြား ကုသလုပ်ငန်းစဉ်များနှင့် တွဲဖက်၍ အသုံးပြုလေ့ ရှိပါသည်။

ကုသမှုအစီအစဉ်ကို ပေါင်းစပ်ပုံစံဖြင့် စီစဉ်ရေးဆွဲခြင်း

ဤနည်းပညာများကို တစ်ခုတည်း သီးခြား အသုံးပြုရန် သို့မဟုတ် လူနာတိုင်းတွင် တူညီသော နည်းဖြင့် အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ပါ။ နည်းပညာတစ်ခုစီသည် အချင်းချင်း စနစ်တကျ ထောက်ကူ အလုပ်လုပ်စေရန် ဆရာဝန်က ပြင်းထန်မှုနှင့် အကဲဖြတ်စစ်ဆေး၍ သိရှိနိုင်သော အကြောင်းရင်းအလိုက် Plan A/B/C ကို စီစဉ်ရေးဆွဲပါမည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် စောင့်ရှောက်မှု အစီအစဉ်သည် ၂ လမှ ၃ လအထိ ကြာလေ့ရှိပါသည်။ ဤကာလသည် ခန္ဓာကိုယ်အား တစ်ရှူးနှင့် ဆဲလ်အဆင့်တွင် ချိန်ညှိရန် အခွင့်အလမ်း ရရှိသည့် ကာလ ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် နည်းပညာ ရွေးချယ်မှု၊ ကုသမှု အကြိမ်အရေအတွက်နှင့် ကုသလုပ်ငန်းစဉ်များ၏ ကြိမ်နှုန်းသည် လူတစ်ဦးချင်းစီအတွက် သီးသန့် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုအပေါ် မူတည်ပါသည်။

အနှစ်ချုပ်

• PYONG MEN တွင် အသုံးပြုသော အဓိက နည်းပညာများတွင် သွေးကြော ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေး အုပ်စု၊ ဆဲလ်အဆင့် ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်း၊ ရောင်ရမ်းမှု လျှော့ချခြင်း၊ အာရုံကြောနှင့် တင်ပါးဆုံတွင်း ကြွက်သားများ၏ မျှခြေကို ပြန်လည် ညှိပေးခြင်းနှင့် စက်မှုဆိုင်ရာ ဆွဲအားဖြင့် တစ်ရှူး ဖွဲ့စည်းပုံကို ချိန်ညှိရန် ကူညီခြင်းတို့ ပါဝင်သည်
• နည်းပညာတစ်ခုစီသည် သွေးကြောများ၊ ဆဲလ်များ၊ အာရုံကြောများနှင့် တင်ပါးဆုံတွင်း ကြွက်သားများ စသည့် မတူညီသော အဆင့်များတွင် အလုပ်လုပ်သည်
• မည်သည့် နည်းပညာကို အသုံးပြုမည်ကို ရွေးချယ်ခြင်းသည် ဆရာဝန် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးသော အကြောင်းရင်းအပေါ် မူတည်ပြီး ကိရိယာ၏ လူကြိုက်များမှု သို့မဟုတ် လူနာတိုင်းတွင် တူညီသော နည်းလမ်း အသုံးပြုခြင်းအပေါ် မမူတည်ပါ
• ယေဘုယျအားဖြင့် စောင့်ရှောက်မှု အစီအစဉ်သည် ၂ လမှ ၃ လအထိ ဆက်တိုက် ကြာမြင့်ပြီး တစ်ရှူးများ ချိန်ညှိရန်နှင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုကို စနစ်တကျ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ရစေသည်

မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ (FAQ)

၁။ ဆရာဝန်သည် နည်းပညာကို မည်သည့်အချက်ပေါ် မူတည်၍ ရွေးချယ်ပါသနည်း။ ဆရာဝန်သည် ရောဂါလက္ခဏာများ၏ အဓိက အကြောင်းရင်းဖြစ်သော သွေးကြောစနစ်၊ အာရုံကြောများ၊ တင်ပါးဆုံတွင်း ကြွက်သားများ၊ ရောင်ရမ်းမှု အခြေအနေ သို့မဟုတ် တစ်ရှူး ဖွဲ့စည်းပုံ ပြောင်းလဲသွားခြင်း စသည်တို့မှ စဉ်းစား၍ အခြေအနေတစ်ခုစီနှင့် အသင့်လျော်ဆုံး နည်းပညာကို ရွေးချယ်ပါမည်။

၂။ နည်းပညာများစွာကို အမြဲ တွဲဖက် အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသလား။ အမြဲတမ်း မဟုတ်ပါ။ ဆရာဝန်သည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ရလဒ်အလိုက် နည်းပညာကို ရွေးချယ်ပါမည်။ အချို့ အခြေအနေများတွင် နည်းပညာ အနည်းငယ်သာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး အချို့ အခြေအနေများတွင် ပိုမို ကျယ်ပြန့်သော နည်းလမ်း လိုအပ်နိုင်ပါသည်။

၃။ ကုသမှု အကြိမ်မည်မျှအတွင်း ရလဒ်ကို မြင်ရပါသနည်း။ တုံ့ပြန်မှုသည် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ အကြောင်းရင်း၊ ပြင်းထန်မှုနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေအပေါ် မူတည်ပါသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အား တစ်ရှူးအဆင့်တွင် ချိန်ညှိရန် အချိန်ရစေရန် ကုသမှုအစီအစဉ်ကို ၂ လမှ ၃ လအထိ ကာလအဖြစ် စီစဉ်ရေးဆွဲပါသည်။

၄။ ကုသလုပ်ငန်းစဉ်သည် နာကျင်ပါသလား။ ခံစားရမှုသည် ကုသလုပ်ငန်းစဉ် အမျိုးအစားနှင့် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ခံစားလွယ်မှုအပေါ် မူတည်ပါသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ကုသမှု ခံယူသူ ခံနိုင်ရည်ရှိသော အဆင့်တွင် ရှိပါသည်။ ဆရာဝန်အဖွဲ့သည် အဆင့်များကို ရှင်းပြပြီး လုပ်ငန်းစဉ် တစ်လျှောက်လုံး သင့်ကို ဂရုစိုက် စောင့်ရှောက်ပါမည်။

၅။ ဤနည်းပညာအုပ်စုကို အသုံးပြုပြီးနောက် ဆေးဝါး လိုအပ်ပါသေးသလား။ အကြောင်းရင်းနှင့် အခြေအနေတစ်ခုစီအတွက် သင့်လျော်မှုအပေါ် မူတည်ပါသည်။ ဆရာဝန်သည် ဝန်ဆောင်မှု ခံယူသူ တစ်ဦးချင်းစီနှင့် သင့်လျော်စေရန် ဆေးဝါး၊ ကုသလုပ်ငန်းစဉ် သို့မဟုတ် မည်သည့် တွဲဖက် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုသင့်သည်ကို စဉ်းစားပါမည်။