ကျောရိုး ဖေ့စက် အဆစ်ထဲသို့ ဆေးထိုးကုသခြင်း (facet joint injection) သည် လည်ပင်း သို့မဟုတ် ခါးအောက်ပိုင်းရှိ ရွေးချယ်ထားသော အဆစ်များမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် နာကျင်မှုကို လျော့ကျစေနိုင်ပါသည်။ သို့သော် လက္ခဏာ သက်သာလာခြင်းက ပြဿနာကို ဖြစ်စေနိုင်သည့် လှုပ်ရှားမှု၊ ကြွက်သားအားနှင့် နေ့စဉ် ဝန်ထမ်းရမှု အချက်များကို အလိုအလျောက် ပြင်ဆင်ပေးခြင်း မဟုတ်ပါ။
နာကျင်မှု လျော့နည်းနေသည့် ကာလသည် လှုပ်ရှားမှုကို ပြန်လည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးရန်နှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို ပိုမို သက်တောင့်သက်သာ စတင်ရန် အခွင့်အလမ်း ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျောရိုးကို လှုပ်ရှားမှု အများဆုံးဖြင့် စမ်းသပ်ရန် မဟုတ်ပါ။ တိုးတက်မှုကို ဂရုတစိုက် အသုံးချရန်၊ စွမ်းရည်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ရန်နှင့် ပြန်ဖြစ်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည့် အချက်များကို လေ့လာသိရှိရန် ဖြစ်ပါသည်။
ဖေ့စက် အဆစ် ဆေးထိုးကုသပြီးနောက် မျှော်လင့်ရမည့် အခြေအနေများ
ကုသလုပ်ငန်းစဉ် ပြီးနောက် လူနာများကို အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ စောင့်ကြည့်လေ့ရှိပြီး မပြန်မီ ဘေးကင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် လမ်းလျှောက်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးပါသည်။ အသုံးပြုသည့် ဆေးဝါးပေါ် မူတည်၍ နာကျင်မှုသည် လျင်မြန်စွာ သက်သာလာနိုင်သည်၊ ပြောင်းလဲမှု မြင်ရရန် ရက်အနည်းငယ် ကြာနိုင်သည်၊ မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေနိုင်သည် သို့မဟုတ် ယာယီ ပိုမို နာကျင်နိုင်ပါသည်။
ကုသပေးသည့် အဖွဲ့၏ ဆေးရုံဆင်းချိန် ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာပါ။ ယင်းတွင် ဆေးထိုးသည့်နေရာကို သတ်မှတ်ထားသော ကာလအတွင်း ခြောက်သွေ့အောင် ထားခြင်း၊ ၂၄ နာရီအတွင်း ကားမောင်းခြင်း သို့မဟုတ် အားစိုက်ရသော လှုပ်ရှားမှုများကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်း၊ အိမ်ပြန်ရန် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး စီစဉ်ခြင်းနှင့် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို စောင့်ကြည့်ခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။
အဖျားတက်ခြင်း၊ နီရဲမှု တိုးလာခြင်း သို့မဟုတ် အရည်ထွက်ခြင်း၊ ပြင်းထန်သော သို့မဟုတ် လျင်မြန်စွာ ဆိုးရွားလာသော နာကျင်မှု၊ အားနည်းခြင်း သို့မဟုတ် ထုံကျင်ခြင်း အသစ်ဖြစ်ပေါ်ခြင်း၊ ဆီး သို့မဟုတ် ဝမ်း မထိန်းနိုင်ခြင်း၊ အသက်ရှူရ ခက်ခဲခြင်း သို့မဟုတ် မမျှော်လင့်ထားသော အခြား အာရုံကြောဆိုင်ရာ လက္ခဏာ ရှိပါက ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်ကို အရေးတကြီး ရယူပါ။
နာကျင်မှု သက်သာချိန်ကို လှုပ်ရှားနိုင်မှု ပြန်လည်ရရှိရေးအတွက် အခွင့်အလမ်းအဖြစ် အသုံးပြုသင့်သည့် အကြောင်းရင်း
နာကျင်မှု လျော့ကျလာသောအခါ လူနာများသည် ကာကွယ်ထိန်းထားသည့် လှုပ်ရှားမှု နည်းပါးလာပြီး ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုတွင် ပိုမို ထိရောက်စွာ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ ဤကာလသည် အသုံးဝင်သော ကုသရေး အခွင့်အလမ်း ဖြစ်သော်လည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်၍ အသုံးချသင့်ပါသည်။
ကုထုံးပညာရှင်သည် ကျောရိုး လှုပ်ရှားမှု၊ တင်ပါးဆုံ သို့မဟုတ် ပခုံး လှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ ကိုယ်ထည် ထိန်းချုပ်မှု၊ လမ်းလျှောက်ပုံ၊ အလုပ်လုပ်စဉ် ကိုယ်ဟန်နှင့် ယခင်က နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည့် လှုပ်ရှားမှုများကို ပြန်လည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးနိုင်ပါသည်။ ရည်မှန်းချက်မှာ ဆရာဝန်၏ ကန့်သတ်ချက်များကို မကျော်လွန်ဘဲ ခံနိုင်ရည်ကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် မလိုအပ်သော ကာကွယ်ထိန်းထားမှုကို လျှော့ချရန် ဖြစ်ပါသည်။
နာကျင်မှု သက်သာခြင်းသည် ရောဂါရှာဖွေရေးဆိုင်ရာ အချက်အလက်ကိုလည်း ပေးနိုင်ပါသည်။ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုများ သက်သာလာသည်၊ သက်သာမှု မည်မျှကြာသည်နှင့် ပုံမှန် နာကျင်မှု ပြောင်းလဲခြင်း ရှိမရှိကို ရိုးရှင်းစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းက ဆရာဝန်အား တုံ့ပြန်မှုကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။
ဆေးထိုးပြီးနောက် ကျောရိုး နာကျင်မှု ပြန်ဖြစ်ရသည့် အဖြစ်များသော အကြောင်းရင်းများ
နာကျင်မှု ပြန်ဖြစ်ခြင်းသည် ကုသလုပ်ငန်းစဉ်ကို မှားယွင်းစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု အမြဲ ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကျောရိုး နာကျင်မှု ပြန်ဖြစ်နိုင်သည့် အကြောင်းရင်းများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်။
- ဆေးထိုးခြင်း၏ အာနိသင်သည် ယာယီသာ ဖြစ်ခြင်း
- လက္ခဏာများကို ဖွဲ့စည်းပုံ တစ်ခုထက်ပို၍ ဖြစ်စေနေခြင်း
- ကိုယ်ထည်၊ တင်ပါးဆုံ သို့မဟုတ် ပခုံးပတ်လည် စွမ်းရည် ကန့်သတ်ချက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ခြင်း
- လူနာသည် ဝန်ထမ်းရမှု မြင့်မားသော လှုပ်ရှားမှုများသို့ လျင်မြန်လွန်းစွာ ပြန်သွားခြင်း
- ကြာရှည်စွာ ထိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် နောက်သို့ ကော့ခြင်းနှင့် လှည့်ခြင်းကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်ခြင်းက လက္ခဏာများကို ဆက်လက် ဖြစ်စေနေခြင်း
- အိပ်စက်ခြင်း၊ စိတ်ဖိစီးမှု၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ယေဘုယျ လှုပ်ရှားမှု အဆင့်တို့က နာကျင်မှု ခံစားရလွယ်မှုကို သက်ရောက်ခြင်း
- အခြေခံ ယိုယွင်းမှုဆိုင်ရာ အခြေအနေ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ခြင်း
ဤအချက်များသည် လူနာတစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး ကွာခြားပါသည်။ ပြန်ဖြစ်တိုင်း "ကိုယ်ဟန် မမှန်ခြင်း" သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ် အလယ်ပိုင်း ကြွက်သား အားနည်းခြင်းကြောင့်ဟု ယူဆခြင်းထက် အသေးစိတ် ပြန်လည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းက ပိုမို အသုံးဝင်ပါသည်။
ကိုယ်ဟန်၊ ခန္ဓာကိုယ် အလယ်ပိုင်း တည်ငြိမ်မှုနှင့် ကျောရိုး လှုပ်ရှားနိုင်မှု လေ့ကျင့်ခြင်း
ဖေ့စက် အဆစ် ဆေးထိုးကုသပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုတွင် ဆက်စပ်နေသော နယ်ပယ် သုံးခု ပါဝင်နိုင်ပါသည်။
ကိုယ်ဟန် ပြောင်းလဲခြင်း၊ တစ်နေ့လုံး ထိန်းထားရမည့် ပြီးပြည့်စုံသော ကိုယ်ဟန် တစ်မျိုးတည်း ရှိခဲပါသည်။ လူနာများသည် ကိုယ်အနေအထားကို ပုံမှန် ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ကြာရှည် ဆိုးရွားစေသော ဝန်ထမ်းရမှုကို လျှော့ချပေးသည့် အလုပ်ခွင် သို့မဟုတ် အိပ်စက်ပုံ အစီအစဉ်များကို ရှာဖွေခြင်းမှ အကျိုးရလေ့ ရှိပါသည်။
ကိုယ်ထည် ထိန်းချုပ်မှု၊ ခန္ဓာကိုယ် အလယ်ပိုင်း ကြွက်သား လေ့ကျင့်ခြင်းသည် ဝမ်းဗိုက်ကို အဆက်မပြတ် ညှစ်ထားရုံသာ မဟုတ်ဘဲ လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းနှင့် အားကို လွှဲပြောင်းနိုင်စွမ်းကို တိုးတက်စေသင့်ပါသည်။ လေ့ကျင့်ခန်းများကို ဝန်နည်းသော ကြွက်သား နှိုးဆွမှုဖြင့် စတင်ပြီး အလေးမခြင်း၊ သယ်ခြင်း၊ လှမ်းယူခြင်း သို့မဟုတ် အားကစား လုပ်ဆောင်ချက်များအထိ တိုးမြှင့်နိုင်ပါသည်။
ကျောရိုးနှင့် ကပ်လျက် အဆစ်များ၏ လှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ ရင်ဘတ်ပိုင်း ကျောရိုး၊ တင်ပါးဆုံ သို့မဟုတ် ပခုံး နေရာများရှိ ကန့်သတ်ချက်များက ကျောရိုးအပေါ် အစားထိုး ဖိအားကို တိုးစေနေသည့်အခါ ကုထုံးပညာရှင်သည် ယင်းနေရာများ၏ လှုပ်ရှားနိုင်မှုကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်ပါသည်။ လှုပ်ရှားနိုင်မှု လေ့ကျင့်ခန်းများကို နာကျင်သည့် အပိုင်းတိုင်းတွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသုံးပြုခြင်းထက် လူနာ၏ အခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီအောင် ရွေးချယ်သင့်ပါသည်။
နာကျင်မှု ပြန်ဖြစ်ခြင်းကို သက်ရောက်နိုင်သည့် နေထိုင်မှုပုံစံနှင့် လှုပ်ရှားမှု အလေ့အထများ
ကျောရိုး ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုသည် ကုသခန်းပြင်ပတွင်လည်း ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်ပါသည်။ အရေးကြီးသော အလေ့အထများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။
- ကြာရှည်စွာ ထိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရပ်ခြင်းကို ခဏခဏ ဖြတ်တောက်ခြင်း
- လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် ယေဘုယျ လှုပ်ရှားမှုကို တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်ခြင်း
- သင့်လျော်သော အလေးမပုံ နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခြင်း
- အလုပ်စားပွဲ အမြင့်နှင့် မျက်နှာပြင် နေရာကို ချိန်ညှိခြင်း
- လေးလံသော အိမ်မှုကိစ္စ သို့မဟုတ် အလုပ်တာဝန်များကို အချိုးကျ ခွဲဝေလုပ်ဆောင်ခြင်း
- အိပ်စက်ခြင်းနှင့် စိတ်ဖိစီးမှု စီမံခန့်ခွဲခြင်း အလေ့အထများကို ထိန်းသိမ်းခြင်း
- ရေရှည် လုပ်ဆောင်နိုင်သော ကြွက်သားအား လေ့ကျင့်ရေး အစီအစဉ်ကို လိုက်နာခြင်း
ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျောရိုးအပေါ် ဝန်ထမ်းရမှု အားလုံးကို ဖယ်ရှားရန် မဟုတ်ပါ။ ကျောရိုးသည် စွမ်းရည် ပြန်လည်ရရှိရန် တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်ထားသော၊ ကောင်းစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိသော ဝန်ထမ်းရမှု လိုအပ်ပါသည်။
ပြန်လည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးရန် မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်လာသင့်သနည်း
နာကျင်မှု သက်သာချိန် တိုတောင်းခြင်း၊ မူလ နာကျင်မှု ပြန်ဖြစ်ခြင်း၊ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း တိုးတက်မှု မရှိခြင်း သို့မဟုတ် လက္ခဏာ အသစ်များ ပေါ်လာခြင်း ရှိပါက ပြန်လည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးရန် ပြန်လာပါ။ နာကျင်မှု သက်သာလာသော်လည်း လှုပ်ရှားနိုင်မှု၊ ကြွက်သားအားနှင့် နေ့စဉ် လှုပ်ရှားမှုများ၏ တိုးတက်မှုကို အကဲဖြတ်ရန် လိုအပ်နိုင်သေးသောကြောင့် လူနာများသည် စီစဉ်ထားသော ပြန်လည်စစ်ဆေးမည့် ရက်ကိုလည်း လိုက်နာသင့်ပါသည်။
ဆရာဝန်သည် သင့်လျော်သည့် အခြေအနေတွင် ရောဂါရှာဖွေရေးဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း၊ နာကျင်မှု အရင်းအမြစ်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားခြင်း၊ ဆေးဝါးကို ချိန်ညှိခြင်း၊ ရိုက်ချက်များ တောင်းဆိုခြင်း သို့မဟုတ် အခြား ကုသလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဆွေးနွေးခြင်းတို့ ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုမှ တွေ့ရှိချက်များသည် ဆေးထိုးပြီးနောက် လူနာ မည်သို့ လှုပ်ရှားပြီး လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ကို ပြသခြင်းဖြင့် ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို အထောက်အကူ ပြုနိုင်ပါသည်။
ဆေးထိုးကုသပြီးနောက် ကျောရိုး နာကျင်မှုမှ ရေရှည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေးကို PYONG Rehabilitation Center က မည်သို့ ပံ့ပိုးသနည်း
PYONG Rehabilitation Center တွင် ဖေ့စက် အဆစ် ကုသလုပ်ငန်းစဉ်များကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်းနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုတို့နှင့် ပေါင်းစပ်ထားပါသည်။ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ဆေးပညာ အထူးကုဆရာဝန်သည် ရောဂါလက္ခဏာ ပုံစံသည် ဖေ့စက် အဆစ်မှ ဖြစ်ပေါ်သော နာကျင်မှုနှင့် ကိုက်ညီမှု ရှိမရှိကို အကဲဖြတ်ပြီး ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အခြား နာကျင်မှု အရင်းအမြစ်များကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါသည်။
ကုသပြီးနောက် ကုသမှုအစီအစဉ်တွင် ကာယကုထုံး (Physiotherapy)၊ လှုပ်ရှားမှု ပြန်လည်လေ့ကျင့်ခြင်း၊ ကိုယ်ထည်နှင့် တင်ပါးဆုံ ကြွက်သားအား မြှင့်တင်ခြင်း၊ ကျောရိုး လှုပ်ရှားနိုင်မှု လေ့ကျင့်ခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ပုံ သို့မဟုတ် ကိုယ်ဟန် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းနှင့် သင့်လျော်သည့်အခါ နာကျင်မှု သက်သာစေရေး နည်းပညာတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။ အစီအစဉ်ကို ဆေးထိုးကုသမှုအပေါ် တုံ့ပြန်မှုနှင့် လူနာ၏ အလုပ်၊ လေ့ကျင့်ခန်းနှင့် နေ့စဉ်ဘဝသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်းအလိုက် ချိန်ညှိပါသည်။
အဓိက မှတ်သားရန်
- ဖေ့စက် အဆစ် ဆေးထိုးကုသခြင်းသည် လက္ခဏာ သက်သာစေခြင်း သို့မဟုတ် ရောဂါရှာဖွေရေးဆိုင်ရာ အချက်အလက်ကို ပေးနိုင်သော်လည်း လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို အလိုအလျောက် ပြန်လည်ရရှိစေခြင်း မဟုတ်ပါ။
- နာကျင်မှု လျော့နည်းနေသည့် ကာလကို လှုပ်ရှားမှု တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်ရန်နှင့် ပစ်မှတ်ထားသော ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို စတင်ရန် အသုံးပြုပါ။
- ပြန်ဖြစ်ခြင်းသည် နာကျင်မှု အရင်းအမြစ် များစွာ၊ ကိုယ်ကာယ ကြံ့ခိုင်မှု ကျဆင်းခြင်း၊ ဝန်ထမ်းရမှုကို လျင်မြန်စွာ တိုးမြှင့်ခြင်း သို့မဟုတ် နေ့စဉ်ဘဝ၏ ဆက်လက်ရှိနေသော တောင်းဆိုမှုများကို ထင်ဟပ်နိုင်ပါသည်။
- ပြီးပြည့်စုံသော ကိုယ်ဟန် တစ်မျိုးတည်းကို လိုက်ရှာခြင်းထက် ကိုယ်ဟန် ပြောင်းလဲခြင်း၊ ကိုယ်ထည် ထိန်းချုပ်မှု၊ လှုပ်ရှားနိုင်မှုနှင့် တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်သော ကြွက်သားအား လေ့ကျင့်ခြင်းတို့က ပိုမို အသုံးဝင်ပါသည်။
- အာရုံကြောဆိုင်ရာ လက္ခဏာ အသစ်များ သို့မဟုတ် ပိုးဝင်ခြင်း လက္ခဏာများ ရှိပါက ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုကို အမြန် ခံယူရန် လိုအပ်ပါသည်။
မေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ
၁။ ဖေ့စက် အဆစ် ဆေးထိုးပြီးနောက် နာကျင်မှု ပိုဆိုးနိုင်ပါသလား။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ယာယီ ကိုက်ခဲခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်မှု တိုးလာခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ လက္ခဏာများ ပြင်းထန်ခြင်း၊ ဆိုးရွားလာခြင်း သို့မဟုတ် အဖျားတက်ခြင်း၊ အာရုံကြောဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုများနှင့်အတူ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း ရှိပါက ကုသပေးသည့် အဖွဲ့ကို ဆက်သွယ်ပါ။
၂။ ဆေးထိုးပြီးနောက် မည်သည့်အချိန်တွင် လေ့ကျင့်ခန်း ပြုလုပ်နိုင်သနည်း။ လူနာများကို အစပိုင်းတွင် အားစိုက်ရသော လှုပ်ရှားမှုများကို ရှောင်ကြဉ်ပြီးနောက် လှုပ်ရှားမှုကို တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်ရန် အကြံပြုလေ့ ရှိပါသည်။ သင့်ဆရာဝန်၏ သီးခြား ဆေးရုံဆင်းချိန် ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာပါ။
၃။ ဆေးထိုးကုသမှု အောင်မြင်ခြင်းက ဖေ့စက် အဆစ်သည် တစ်ခုတည်းသော နာကျင်မှု အရင်းအမြစ် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပါသလား။ အမြဲတမ်း မဟုတ်ပါ။ တုံ့ပြန်မှုသည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ကျောရိုး နာကျင်မှုကို ဖွဲ့စည်းပုံ သို့မဟုတ် ယန္တရား တစ်ခုထက်ပို၍ ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။
၄။ ကြွက်သားအား မြှင့်တင်ခြင်းက နာကျင်မှု ဘယ်တော့မှ ပြန်မဖြစ်အောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါသလား။ မည်သည့် ကုသမှုအစီအစဉ်ကမျှ နာကျင်မှု အမြဲတမ်း သက်သာမည်ဟု အာမခံ မပေးနိုင်ပါ။ ကြွက်သားအားနှင့် လှုပ်ရှားမှု လေ့ကျင့်ခြင်းသည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်သော အကြောင်းရင်းများကို လျှော့ချရင်း စွမ်းရည်၊ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းနှင့် ယုံကြည်မှုကို တိုးတက်စေရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။
၅။ ကာယကုထုံး မစတင်မီ ဆေးထိုးကုသမှု၏ အာနိသင် ကုန်သည်အထိ စောင့်သင့်ပါသလား။ များသောအားဖြင့် နာကျင်မှု လျော့နည်းနေသည့် ကာလသည် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှုကို စတင်ရန် သို့မဟုတ် တိုးမြှင့်ရန် အသုံးဝင်သော အချိန် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ အချိန်ကိုက်မှုကို ကုသပေးသည့် ဆရာဝန်နှင့် ကုထုံးပညာရှင်က အတည်ပြုသင့်ပါသည်။
ဖေ့စက် အဆစ် ဆေးထိုးကုသပြီးနောက် ကာလကို လှုပ်ရှားမှု ပြန်လည် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးရန်နှင့် PYONG Rehabilitation အဖွဲ့နှင့်အတူ စနစ်တကျ ကျောရိုး ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ကုသမှု အစီအစဉ် ရေးဆွဲရန် အသုံးပြုပါ။